Revelation 12

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Us chunnacas comharradh mor air neamh: Boirionnach air a h-eideadh leis a ghrein, ʼsa ghealach fo a casan, agus crùn de dhà reil dhiag air a ceann.

2Agus bha i glaodh, ʼs i lethtromach, ri saothair-chloinne, agus bha i ann an cràdh gu bhith air a h-aisead.

3Agus chunnacas comharradh eile air neamh: us seall dreagon mor dearg, aig an robh seachd cinn, us deich adhaircean; agus air a chinn seachd crùintean;

4Agus tharruinn ʼearball leis an treas cuid de reultan neamh, us thilg e air an talamh iad; us sheas an dreagon air bialaobh a bhoirionnaich a bha ri h-aisead, los, nuair a bheireadh i, gun slugadh e suas a mac.

5Us rug i leanabh gille, a bha gu riaghladh nan uile chinneach le slait iaruinn; agus ghlacadh a mac suas gu Dia, ʼs gu chathair,

6ʼS theich am boirionnach do ʼn fhàsach, far na dheasaicheadh aite dhi le Dia, gus iad ga beathachadh mile dà chiad ʼs tri fichead latha.

7Agus bha cath mor air neamh: chath Micheil us ʼainglean ris an dreagon, agus chath an dreagon agus ʼainglean;

8ʼS cha deach e leo, ʼs cha mhua fhuaradh an aite tuilleadh air neamh.

9Agus thilgeadh a mach an dreagon mor sin, an t-seann nathair, ris an abrar an deomhan us satan, a tha mealladh an t-saoghail uile; ʼs chaidh a thilgeil gu talamh, agus chuireadh sios a chuid ainglean comhla ris.

10Us chuala mi guth ard air neamh, a g-radh: A nis thainig sabhaladh, us neart, us rioghachd ar De-ne, agus cumhachd a Chriost-san: a chionn gun do thilgeadh a mach fear-casaid ar braithrean, a bha dianamh casaid orra a latha ʼsa dhʼ oidhche an lathair ar De-ne.

11Agus bhuadhaich iad air tromh fhuil an Uain, ʼs tromh fhacal an teisteanais, ʼs cha tug iad gaol dha ʼm beatha gu ruig am bàs.

12Biodh aoibhneas ort ma ta, a neamh, us oirbhse a tha tamh air. Mo thruaighe an talamh ʼsa mhuir: a chionn gun tainig an deomhan a nuas oirbh, agus mor fhearg air, us fios aige nach eil ach ùine ghoirid aige.

13ʼS nuair a chunnaic an dreagon gun do thilgeadh gu talamh e, rinn e geur-leanmhuinn air a bhoirionnach, a rug an leanabh gille;

14ʼS thugadh do ʼn bhoirionnach dà sgéith iolaire mòire, gus i dhʼ fhalbh air iteig do ʼn fhasach gu h-aite fhein, far am beathaichear i car time, agus tìmean, agus leth thìme, bho aodann na nathrach.

15Agus thaom an nathair as a bial uisge, mar abhuinn, an deigh a bhoirionnaich, gu toirt oirre a bhith air a giulan air falbh leis an abhuinn.

16ʼS chuidich an talamh leis a bhoirionnach, us dhʼ fhosgail an talamh a bhial, agus thraogh e an abhuinn, a thaom an dreagon as a bhial.

17ʼS ghabh an dreagon fearg ris a bhoirionnach; agus dhʼ fhalbh e a chur catha ris a chuid eile dhe siol, a tha cumail faintean Dhe, ʼs aig a bheil teisteanas Iosa Criosta.

18Agus sheas e air gainmheach na mara.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →