Revelation 2

Gaelic Scottish (Tiomnadh Nuadh (MacEachen) 1875)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Sgriobh gu aingeal eaglais Ephesuis: So na nichean, a tha esan, a tha cumail nan seachd reultan ʼna laimh dheis, a tha g-imeachd am miadhon nan seachd coinnleirean òir, a g-radh:

2Is aithne dhomh tʼ oibrichean, ʼs do shaothair, agus dʼ fhaighidin, agus nach urrainn dhut cur suas riusan a tha olc; agus chuir thu diachuinn orrasan, a tha g-radh gur ostail iad, ʼs nach eadh; agus fhuair thu briagach iad.

3Agus tha faighidin agad, ʼs dhʼ fhuilig thu as leth mʼ ainmse, ʼs cha do mheath thu.

4Ach tha agam ad aghaidh, gun do threig thu do chiad charrantachd.

5Cuimhnich ma ta co as a thuit thu; us gabh aithreachas, us dian do chiad oibrichean: mur dian, thig mi ort, agus atharraichidh mi do choinnleir as ʼaite, mur gabh thu aithreachas.

6Ach tha so agad, gum beil fuath agad air dianadasan nan Nicolaiteach, a tha fuathach leamsa cuideachd.

7Esan aig am beil cluas, cluinneadh e ciod a tha an Spiorad a g-radh ris na h-eaglaisean: Dhasan a bhuadhaicheas bheir mi ri icheadh de chraoibh na beatha, a tha ann am pàrras mo Dhia.

8Agus gu aingeal eaglais Smirna sgriobh: So na nichean a tha a chiad aon, ʼs an t-aon deirionnach, a bha marbh, ʼsa tha beo, a g-radh:

9Is aithne dhomh do thrioblaid agus do bhochduinn, ach tha thu beairteach; us tha thu faighinn toibheum bhuapa-san, a tha g-radh gur Iudhaich iad fhein, ʼs nach eadh, ach is iad sinagog shatain.

10Na gabh eagal á ni dhiu sin a tha thu gu fulang. Fiach, tilgidh an deomhan cuid dhibh am priosan, gu diachuinn a chur oirbh; us bithidh sibh ann an càs deich latha. Bi-sa dileas gu bàs, agus bheir mi dhut, crùn na beatha.

11Am fear aige a bheil cluasan, cluinneadh e ciod a tha an Spiorad a g-radh ris na h-eaglaisean: Am fear a bheir buaidh, cha dhochainnear leis an ath bhàs.

12Agus gu aingeal eaglais Phergamuis sgriobh: ʼSiad so tha esan, aig a bheil an claidheamh giar dà fhaobharach a g-radh:

13Is aithne dhomh càite a bheil thu fuireach, far a bheil suidheachan shatain; agus tha thu cumail mʼ ainme, ʼs cha dʼ aicheadh thu mo chreideamh. Agus sin sna ceart laithean anns an robh Antipas ʼna fhianuis dhilis dhomh, a mharbhadh ʼnur measg, far a bheil satan a tamh.

14Ach tha beagan agam ad aghaidh: a chionn gum beil feadhainn agad an sin a tha cumail teagasg Bhalaaim, a dhʼ ionnsuich do Bhalac ceap-tuislidh a chur romh chlann Israil, iad a dhʼ icheadh, agus striopachas a dhianamh:

15Agus tha agad mar an ciadna iadsan, a tha cumail teagasg nan Nicolaiteach.

16Mar an ciadna dian peanas: ʼs mur dian, thig mi ort gu h-ealamh, agus cathaidh mi ʼnan aghaidh le claidheamh mo bheoil.

17Esan aig am beil cluas, cluinneadh e ciod a tha an Spiorad a g-radh ris na h-eaglaisean: Do ʼn fhear a bhuadhaicheas bheir mi manna diomhair, us bheir mi dha clach gheal, ʼs air a chloich ainm ùr sgriobhte, nach aithne do neach sa bith, ach dhasan a gheobh i.

18Agus gu aingeal eaglais Thiatira sgriobh: ʼSiad so a tha Mac Dhe a g-rach, aig a bheil suilean mar lasair theine, ʼsa chasan coltach ri pràis fhior-ghlain:

19Is aithne dhomh tʼ oibrichean, agus do chreideamh, agus do charrantachd, agus do fhrithealadh, agus tʼ fhaighidin, agus do ghniomhran deirionnach, a tha nas pailte na do chiad ghniomhran.

20Ach tha beagan agam ad aghaidh: gum beil thu leigeil leis a bhoirionnach Iesabel, a tha g-radh gur ban-fhaidh i fhein, mo sheirbhisich a theagasg, sa mhealladh gu striopachas a dhianamh, ʼs gu nichean a dhʼ iobradh do iodholan iche.

21Us thug mi ùine dhi gu peanas a dhianamh; us cha mhath leatha aithreachas a ghabhail as a striopachas.

22Faic, tilgidh mi ann an leabaidh i; agus bithidh iadsan, a tha dianamh striopachais rithe, an trioblaid ro-mhor, mur gabh iad aithreachas as an gniomhran.

23Agus marbhaidh mi a clann gu bàs, us bithidh fios aig na h-eaglaisean uile gur mise fear-rannsachaidh nan airnean ʼs nan cridheachan: us bheir mi do gach neach agaibh a reir ur n-oibrichean. Ach tha mi g-radh ribhse,

24ʼS ri càch uile a tha an Thiatira: Co sam bith, aig nach eil an teagasg so, ʼs dha nach bʼ aithne doimhneachd shatain, mar their iad, nach cuir mi tuilleadh eallaich oirbh:

25Ach sin a thʼ agaibh cumaibh gu teann gus an tig mi.

26Us dhasan, a bheir buaidh, ʼsa chumas mʼ oibrichean thun na crìche, bheir mi cumhachd thairis air na cinnich,

27Agus riaghlaidh e iad le slait iarruinn, agus mar shaghach criadhadair bristear iad,

28Ceart ʼs mar a fhuair mise bho mʼ Athair; us bheir mi reul na maidne dha.

29Esan aig a bheil cluas, cluinneadh e ciod a tha an Spiorad a g-radh ris na h-eaglaisean.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →