bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ezekiel 14
Ezekiel 14
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 15 →
1
Sakwisé mengkono tunggalané para pemimpiné Israèl sing pada nemoni aku terus lungguh ing ngarepku.
2
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
3
“Hé, anaké manungsa, wong iki pada nyembah-nyembah brahalané ing sak njeruhné atiné lan ndèkèkké watu sandungan ing ngarepé sing njalari pada tiba ing kesalahan. Apa Aku gelem yèn wong kuwi pada njaluk pituduh marang Aku?
4
Mulané pada tuturana lan omongana mengkéné: Mengkéné tembungé GUSTI: Saben wong turunané Israèl sing nyembah-nyembah brahalané ing sak njeruhné atiné lan mernahké watu sandungan ing ngarepé sing nukulké duraka, nanging terus nemoni nabi - Aku, GUSTI déwé sing bakal nyauri awit sangka akèhé brahalané kuwi,
5
supaya Aku bisa ngrogoh atiné turunané Israèl, sing wis pada ninggal Aku karo enggoné pada nyembah marang kabèh brahalané kuwi.
6
Awit sangka kuwi kowé ngomonga marang turunané Israèl mengkéné: Mengkéné tembungé GUSTI: Pada mratobat lan pada ninggala brahala-brahalamu lan ninggala kabèh penggawému sing ala,
7
awit sangka wong, turunané Israèl utawa wong mantya sing manggon ing sak tengahé Israèl, sing nyingkur marang Aku lan nyembah-nyembah para brahalané ing sak njeruhné atiné lan ndèkèkké watu sandungan ing ngarepé, sing ndadèkké tiba ing duraka, nanging terus nemoni nabi lan njaluk tulung supaya njalukké pituduh marang Aku, Aku GUSTI déwé sing bakal nyauri.
8
Kuwi bakal Tak lawan déwé lan bakal Tak dadèkké tanda lan gambaran lan bakal Tak entèkké sangka sak tengahé umat-Ku. Ing kono kowé bakal pada weruh, yèn Aku iki GUSTI.
9
Yèn nabi kuwi nganti kena kebujuk lan terus nglairké saben tembung, Aku, GUSTI mesti bakal mbujuk nabi kuwi, lan bakal ngatungké tangan-Ku nglawan marang wong kuwi, lan wong kuwi bakal Tak entèkké sangka sak tengahé umat-Ku Israèl.
10
Wong kuwi bakal pada nanggung kesalahané déwé-déwé, ya sing njaluk pituduh lan nabi mau,
11
supaya turunané Israèl aja pada kesasar menèh ora manut marang Aku lan aja najisaké awaké menèh karo kabèh paneraké. Karo tyara mengkono terus pada dadi umat-Ku lan Aku dadi Gusti Allahé. Mengkono tembungé GUSTI.”
12
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
13
“Hé, anaké manungsa, yèn ana sakwijiné negara sing dosa marang Aku karo tyara ora setia lan Aku terus ngatungké tangan-Ku perlu nglawan karo ngentèkké simpenané pangan lan nekakké pailan marang negara kuwi lan manungsa lan kéwan ing negara kono dientèkké,
14
senajan ing kono ketemu wong telu iki, ya kuwi Noah, Danièl lan Ayub, wong iki bakal mung bisa nylametaké awaké déwé awit sangka kesutyiané. Mengkono tembungé GUSTI.
15
Utawa yèn Aku ndadèkké kéwan galak pada saba ing negara kono, sing ngentèkké wong sing pada manggon ing kono, terus negara kuwi dadi sepi mamring lan ora ana wong sing wani mrana awit sangka kéwan-kéwan galak mau,
16
senajan ing kono ketemu wong telu mau, kanggo Aku sing urip - mengkono tembungé GUSTI - wong kuwi ora bakal pada bisa nylametaké anak-anak lanang utawa anak-anak wadon; mung wong kuwi déwé sing ditulungi, lan negara kuwi bakal dadi sepi mamring.
17
Utawa yèn Aku nyekel pedang kanggo negara kuwi lan Tak omongi: Hé pedang, kowé ndlajahana negara kuwi, lan manungsa lan kéwan ing negara kono Tak entèkké,
18
senajan ing negara kono ketemu wong telu mau, kanggo Aku sing urip - mengkono tembungé GUSTI - wong kuwi ora bakal bisa pada nylametaké anaké lanang utawa anaké wadon, mung wong kuwi déwé sing bisa ditulungi.
19
Utawa yèn Aku nekakké lelara pès ing negara kono lan Aku ngesokké bebendu-Ku marang negara kuwi karo ngutahké getih, terus ngentèkké manungsa lan kéwan ing negara kono,
20
senajan Noah, Danièl lan Ayub ing kono, kanggo Aku sing urip - mengkono tembungé GUSTI - wong kuwi ora bakal bisa pada nylametaké anaké lanang utawa wadon, nanging mung wong kuwi bakal pada bisa mitulungi nyawané déwé awit sangka kesutyiané.
21
Awit mengkéné tembungé GUSTI: Malah ngungkuli kuwi, ya kuwi yèn Aku nekakké paukuman-Ku patang werna sing abot-abot kuwi bareng, pedang, pailan, kéwan galak lan lara pès ing Yérusalèm, sing ngentèkké manungsa lan kéwan ing kono!
22
Nanging, ing kono bakal ana turahé, ya kuwi sing pada bisa utyul, anak lanang lan anak wadon; kuwi bakal pada metu nemoni kowé lan kowé bakal weruh tindak-tanduké, nganti kowé terus rumangsa olèh panglipur ing bab kasangsarané sing Tak tekakké ing Yérusalèm, ya bab kabèh sing Tak tekakké ing kono mau.
23
Wong-wong kuwi bakal pada dadi panglipurmu, ya kuwi yèn kowé weruh marang tindak-tanduké lan kowé bakal pada ngerti, yèn enggon-Ku nindakké kuwi mau kabèh marang Yérusalèm kuwi ana sebabé. Mengkono tembungé GUSTI.”
← Chapter 13
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 15 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48