bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ezekiel 9
Ezekiel 9
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 10 →
1
Aku terus krungu Panjenengané ngomong karo swara banter mengkéné: “Pada majua mréné, hé para sing kuwajipan nibakké paukuman marang kuta iki! Siji-sijiné nggawaa piranti kanggo ngentèkké.”
2
Lah, ana wong lanang enem sing teka sangka lawang gapura ing nduwur, sing madep ngalor, siji-sijiné nggawa gaman kanggo ngremuk. Tunggalé ana siji sing nganggo mori, sing wetengé ana pirantiné kanggo nulis. Wong mau pada mlebu lan ngadek sandingé mesbèh tembaga.
3
Ing waktu kuwi kamulyané Gusti Allahé Israèl wis mumbul sangka kerup panggonané wiwitan, munggah ing ngarepé lawangé griya sutyi. Terus nyeluk wong sing nganggo mori lan nggawa piranti nulis ing wetengé
4
lan diomongi mengkéné: “Kowé mlakua sangka sak tengahé kuta, ya kuwi Yérusalèm lan nulisa tanda ing batuké wong-wong sing pada sambat awit sangka kabèh penggawé ala sing ditindakké ing kono.”
5
Nanging sak krunguku wong liyané pada diomongi mengkéné: “Wong kuwi tutna, kuta kuwi dlajahana lan kowé mentungana nganti mati! Kowé aja krasa éman lan aja diwelasi.
6
Para wong tuwa, wong nom lanang wadon, botyah-botyah lan wong wadon, kuwi pada patènana lan entèkna! Nanging kabèh wong sing karo tanda aksara kuwi aja kok apak-apakké! Lan wiwitané sangka panggonan griya sutyi-Ku!” Terus pada miwiti sangka para pinituwa ing ngarepé griya sutyi.
7
Sakwisé mengkono pada diomongi mengkéné: “Griya sutyi kuwi najisna, plataran-platarané kebakana wong-wong sing wis dipatèni. Wis pada lungaa!” Terus pada budal, wong-wong ing sak njeruhné kuta pada dipentungi nganti mati.
8
Nalika pada matèni wong-wong kuwi - ing waktu kuwi aku kèri ing mburiné - aku terus sujut lan ngomong karo banter mengkéné: “Duh GUSTI, apa karep Panjenengan bakal ngentèkké kabèh turahané Israèl ing njeruhné Panjenengan ngesokké bebendu marang Yérusalèm kuwi?”
9
Semauré marang aku: “Kesalahané turunané Israèl lan Yéhuda kuwi okèh banget, nganti negara iki kebak utang getih lan kuta iki kebak kahanan sing ora adil; awit pada ngomong mengkéné: GUSTI wis ninggalké negara iki; GUSTI ora weruh iki.
10
Mulané Aku uga ora bakal krasa éman lan ora bakal diwelasi; kelakuané bakal Tak tampekké marang sirahé wong kuwi kabèh.”
11
Ing kono wong sing nganggo mori lan nggawa piranti nulis ing wetengé kuwi terus lapor, semauré: “Kula wis nandangi apa sing Panjenengan préntahaké marang kula.”
← Chapter 8
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 10 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48