bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ezekiel 21
Ezekiel 21
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 22 →
1
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
2
“Hé, anaké manungsa, kowé madepa menyang Yérusalèm lan welèhna karo tembung sing okèh marang panggonané sing sutyi lan medara wahyu sing nglawan negara Israèl.
3
Negara Israèl omongana: Mengkéné tembungé GUSTI: Aku bakal nglawan kowé lan bakal ngetokké pedang-Ku sangka rangkané terus ngentèkké wong sing bener lan sing duraka sangka tengahmu.
4
Awit Aku arep ngentèkké wong sing bener lan sing duraka sangka tengahmu, mulané pedang-Ku bakal ditoké sangka rangkané terus nglawan kabèh manungsa wiwit sangka kidul nganti tekan lor.
5
Ing kono wong kabèh bakal pada weruh, yèn Aku, GUSTI ngetokké pedang-Ku sangka rangkané lan ora bakal dilebokké menèh.
6
Nanging kowé anaké manungsa, sambata! Kowé sambata ing ngarepé wong-wong mau kaya wong sing tugel bangkèkané lan ing sak njeruhné kasangsarané sing pait.
7
Nanging yèn pada takon marang kowé: Kenèng apa kowé sambat? Semaurana: Awit ana kabar! Yèn kabar kuwi wis kasebar, saben wong atiné bakal remuk lan sak kabèhé tangan dadi lemes, sak kabèhé semangat ilang lan sak kabèhé wong pada wedi nganti kepuyuh-puyuh. Kuwi bakal teka lan mesti bakal kelakon. Mengkono tembungé Gusti GUSTI.”
8
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
9
“Hé, anaké manungsa, kowé medara wahyu lan kabarna: Mengkéné tembungé GUSTI: Pedang! Pedang! Sing wis diasah lan uga wis digosok!
10
Diasah kanggo ngutahké getih lan digosok supaya kelap-kelip kaya klélap. Apa kita bakal pada bungah-bungah? - Tekené anakku kuwi ngrèmèhké werna-werna kayu!
11
Pedang kuwi dipasrahké supaya digosok lan kena dienggo; pedang kuwi diungkal lan digosok terus diwènèhké ing tangané tukang matèni.
12
Njerit-njerita lan nangisa, hé anaké manungsa! Awit pedang kuwi kanggo nglawan umat-Ku lan nglawan kabèh penggedéné Israèl; wong-wong kuwi lan umat-Ku pada bareng dipangan karo pedang. Mulané kowé tyeblak-tyeblaka pupumu kanggo tanda kasusahan.
13
Awit wis kelakon pantyoba lan ora ana siji waé sing bisa kuwat. Mengkono tembungé Gusti GUSTI.
14
Nanging kowé anaké manungsa, medara wahyu lan keplok-keploka, pedang kuwi bèn dadi tikel loro, tikel telu. Kuwi pedang kanggo matèni, pedang kanggo matèni gedèn-gedènan, sing ngubengi ngentèkké wong-wong mau,
15
supaya pada remuk atiné lan sing katekan karo pati tambah-tambah ing ngarepé saben gapurané. Aku sing ngongkon ngutahké getih karo pedang kuwi. Oh, pedangé kuwi digawé kaya klélap lan digebek kanggo ngutahké getih.
16
Medanga nengen, ngiwa, menyanga ngendi waé madepmu.
17
Lan Aku uga bakal keplok-keplok lan panasé ati-Ku terus lilih. Aku GUSTI sing ngetokké tembung kuwi.”
18
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
19
“Hé, kowé anaké manungsa, nggambara dalan loro sing bakal diliwati karo pedangé ratu ing Babèl, loro-loroné kuwi sangka negara siji. Kowé masanga gambaré dalan ing wiwitané dalan sing nuju menyang saben kuta.
20
Kowé nggambara dalan sing kanggo liwat pedang mau enggoné terus nglawan Raba, kuta kratoné turunané Amon lan nglawan Yéhuda, menyang bèntèng Yérusalèm.
21
Awit ratu ing Babèl bakal ing simpangan kono, ya kuwi ing wiwitané dalan loro mau, arep nindakké santèt-santètan. Panahé dikotyok, terafim dijaluki pituduh lan atiné kéwan dipriksa.
22
Tangané tengen terus olèh panah tenungan kanggo Yérusalèm: swarané wong sing matèni lan ngutyapké bengokan peperangan supaya krungu lan terus masang totok balok kanggo njebol gapura lan ngunduk-ngunduk lemah kanggo témbok pangepungan lan ngedekké bèntèng kanggo ngepung.
23
Nanging kanggo wong-wong mau, kuwi diarani tenungan apus-apusan, senajan pada nglairké sumpah sing muluk-muluk, nanging wong kuwi éling marang kesalahané wong mau, mulané terus pada dityekel.
24
Awit sangka kuwi - mengkono tembungé Gusti GUSTI: Awit enggonmu pada nglakoni kesalahanmu kuwi njalari terus kèlingan awit sangka kebukak panerakmu kuwi, terus dosamu sak njeruhné kabèh penggawému pada kétok, awit kowé terus pada dadi kèlingan menèh, mulané kowé bakal pada dityekel karo penindesan.
25
Nanging kowé, hé ratu ing Israèl, wong duraka sing ala, sing wis tekan waktuné nampa pengadilan sing pungkasan,
26
mengkéné tembungé Gusti GUSTI: Serbanmu singkirna lan buwangen makutamu! Kahanan saiki iki ora ana sing tetep, sing endèk diduwurké, sing duwur kudu diendèkké.
27
Ambrukan, ambrukan, bakal Tak dadèkké ambrukan! Iki uga bakal ora tetep mengkono, nganti sak tekané sing nduwé wewenangé marang kuwi, sing bakal Tak wènèhaké kuwi.”
28
“Nanging kowé, hé anaké manungsa, medara wahyu lan omongna: Mengkéné tembungé Gusti kanggo, turunané Amon lan tyatyaten marang wong-wong kuwi: Pedang, pedangé wis landep kanggo ngutahké getih, wis digosok kanggo ngentèkké lan supaya nggilap kaya klélap -
29
ing waktu kuwi wong weruh wahyu-wahyu sing goroh kanggo kowé lan nindakké tenungan apus-apusan marang kowé - supaya terus dijojohké ing guluné para wong sing duraka lan ala, sing wis tekan waktuné bakal nampa pengadilan sing pungkasan.
30
Lebokna rangka kuwi menèh! Aku bakal ngukum kowé ing panggonanmu digawé lan ing negara asalmu.
31
Aku bakal ngesokké bebendu-Ku marang kowé kabèh lan nyemburké geniné nesu-Ku lan kowé bakal Tak pasrahaké ing tangané para wong sing tanpa pikiran sing nukulaké karusakan.
32
Kowé bakal dadi memangsané geni, getihmu bakal kutah ing sak tengahé negara kono lan kowé bakal ora diélingi menèh, awit Aku, GUSTI sing ngetokké tembung kuwi.”
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48