bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ezekiel 2
Ezekiel 2
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 3 →
1
Tembungé marang aku mengkéné: “Hé, Anaké manungsa, kowé tangia lan ngadeka, terus kowé Tak omongi.”
2
Bareng aku wis diomongi mengkono, aku terus kanggonan roh sing ngedekké aku lan aku krungu sing ngomongi aku.
3
Tembungé marang aku mengkéné: “Hé, Anaké manungsa, kowé Tak utus nemoni wong Israèl, bangsa sing seneng nglawan, sing wis nglawan marang Aku. Bangsa iki uga para leluhuré wis pada nggawé duraka marang Aku nganti tekan dina iki uga.
4
Nanging turunané pada mbangkang lan wangkot atiné; kowé Tak utus nemoni bangsa kuwi, pada omongana: ‘Mengkéné tembungé GUSTI.’
5
Lan wong-wong kuwi pada ngrungokké apa ora - awit wong-wong kuwi senengé mbruntak - nanging bakal pada weruh, yèn ing sak tengahé bangsa kuwi ana nabiné.
6
Lan kowé, anaké manungsa, aja wedi marang wong-wong kuwi lan marang tembung-tembungé, senajan kowé dikepung ing grumbul lan eri, lan manggonmu ing tengahé kalajengking. Aja wedi marang tembung-tembungé lan aja ndredek ing ngarepé, awit wong-wong kuwi seneng mbruntak.
7
Pada kok omongana kabèh tembung-Ku, senajan dirungokké utawa ora, awit pada seneng mbruntak.
8
Nanging kowé, anaké manungsa, kabèh tembung-Ku marang kowé rungokna lan kowé aja nglawan kaya wong sing seneng mbruntak kuwi. Kowé mangapa, panganen apa sing Tak wènèhaké marang kowé.”
9
Aku nyawang, ana tangan sing dielungké marang aku lan tangané nyekel layang gulungan,
10
terus dibèbèr ing ngarepku. Ing kono kétok njabané lan njeruhné ketulis kidung tangisan, nggresah lan pesambat.
← Chapter 1
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 3 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48