bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Ezekiel 28
Ezekiel 28
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 27
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 29 →
1
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
2
“Hé, anaké manungsa, ratu ing Tirus omongana: Tembungé GUSTI mengkéné: Awit kowé dadi gemunggung lan ngomong: Aku iki Gusti Allah! Aku lungguh ing damparé Gusti Allah, ing tengahé segara. Nanging kowé kuwi manungsa, duduk Gusti Allah, senajan atimu rumangsa pada karo Gusti Allah.
3
Kawityaksananmu pantyèn ngungkuli kawityaksanané Danièl; ora ana barang sing didelikké sing kowé ora weruh.
4
Awit sangka wityaksanamu lan pangertènmu kowé olèh kasugihan. Emas lan slaka kok klumpukké ing gedong simpenané bandamu.
5
Awit sangka bangeté pintermu dedagangan kesugihanmu dadi okèh lan kuwi njalari kowé terus gemunggung.
6
Mulané tembungé GUSTI mengkéné: Awit atimu rumangsa pada karo Gusti Allah,
7
mulané, Aku nyeluk wong mantya supaya nglawan marang kowé, ya kuwi bangsa sing kereng déwé, sing bakal njabut pedangé, terus merangi kawityaksananmu sing dipuji kuwi lan kamulyanmu bakal dinajiské.
8
Kowé sing dipatèni ing tengahé segara bakal diedunaké ing juglangan kuburan.
9
Apa kowé ijik bakal ngomong ing ngarepé sing matèni kowé, ing tangané sing nyuduk kowé: Aku iki Gusti Allah? Nanging kowé kuwi manungsa, duduk Gusti Allah.
10
Kowé bakal mati karo wong mantya kaya wong sing ora sunat. Awit Aku sing ngetokké tembung kuwi, mengkéné tembungé Gusti GUSTI.”
11
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
12
“Hé, anaké manungsa, kowé ngomongna pesambat kanggo ratu Tirus lan tuturana mengkéné: Mengkéné tembungé Gusti GUSTI: Kowé kuwi gambaré kasampurnan, kebak kawityaksanan lan apiké sing apik.
13
Kowé kuwi ing taman Eden, ya kuwi petamanan Gusti Allah sing kebak sak rupané watu-watu sing okèh ajiné: yaspis abang, topas lan yaspis ijuh, watu-watu turkoois, onyx lan neprit, lazurit, watu-watu abang lan malakit. Tatahan sing digawé sangka emas lan kuwi dityawiské ing dina kowé digawé.
14
Kowé Tak papanké tyedak kerup sing njaga kowé kuwi ing gunungé Gusti Allah sing sutyi lan mlaku-mlaku ing sak tengahé watu-watu sing semlorot.
15
Tindak-tandukmu tanpa tyiri wiwit ing dina kowé digawé nganti kowé ketemu nglakoni duraka.
16
Awit daganganmu gedé kowé terus dadi wong duraka lan nggawé dosa. Mulané kowé terus Tak buwang sangka gunungé Gusti Allah, lan kerup sing njaga terus ngentèkké kowé sangka sak tengahé watu-watu sing semlorot.
17
Kowé gemunggung awit sangka apiké rupamu, kawityaksananmu kok entèkké kanggo kamulyanmu. Mulané kowé Tak buwang ing bumi, Tak pasrahaké marang para ratu dadi tontonan ing ngarepé.
18
Awit sangka akèhé kesalahanmu lan ora jujurmu ing sak njeruhné mlaku dagang kowé nerak kesutyianmu. Awit sangka kuwi Aku bakal ngurupké geni sangka tengahmu, sing bakal ngobong kowé nganti entèk. Kowé Tak etokké, dadi awu ing bumi ing ngarepé kabèh sing weruh kowé.
19
Kabèh wong antarané para bangsa sing kenal marang kowé pada kagèt weruh kahananmu. Pungkasané uripmu nukulaké rasa wedi lan kowé entèk ing sak lawas-lawasé.”
20
Terus ana tembungé GUSTI marang aku mengkéné:
21
“Hé, anaké manungsa, kowé ngadeka madep nuju marang Sidon lan medara wahyu nglawan marang negara kuwi lan omongana:
22
Mengkéné tembungé Gusti GUSTI: Aku dadi mungsuhmu, hé, Sidon lan Aku ngétokké kamulyan-Ku ing tengah-tengahmu. Uga wong-wong bakal weruh, yèn Aku iki GUSTI, yèn Aku nibakké paukuman marang Sidon lan nduduhké kesutyian-Ku marang dèwèké.
23
Aku bakal nekakké lara pès ing Sidon lan getih bakal kutah ing dalan-dalané lan wong-wong bakal ambruk mati ing sak tengahé, awit pedang sing teka sangka sak ubengé nglawan marang dèwèké. Nganti wong-wong bakal weruh yèn Aku iki GUSTI.
24
Uga turunané Israèl ora bakal pada dirèmèhké menèh karo wong sangka sak kiwa-tengené kabèh, sing dadi eri sing nyubles utawa sunduk sing nglarani. Ing kono wong-wong bakal weruh, yèn Aku iki GUSTI.
25
Mengkéné tembungé Gusti GUSTI: Ing waktu Aku nglumpukké turunané Israèl sangka sak tengahé taler-taleré bangsa, sing pada diparani waktu dibuyaraké lan Tak duduhké kesutyian-Ku ing ngarepé para bangsa, terus bakal pada manggon ing negarané sing wis Tak wènèhaké marang abdi-Ku Yakub.
26
Enggoné manggon ing kono bakal karo tentrem; bakal pada mbangun omah lan nggawé kebon anggur. Malah pada manggon karo ayem tentrem ing waktu Aku nibakké paukuman marang kabèh tanggané sing pada ngrèmèhké. Ing kono terus bakal pada weruh, yèn Aku iki GUSTI, Gusti Allahé.”
← Chapter 27
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 29 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48