1 Kings 15

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →

1នៅឆ្នាំទីដប់ប្រាំបី នៃរជ្ជ‌កាលស្តេចយេរ៉ូ‌បោម ជាកូនរបស់លោកនេបាតស្តេចអប៊ី‌យ៉ា ឡើងសោយ‌រាជ្យនៅស្រុកយូដា។

2ស្តេចសោយ‌រាជ្យបានបីឆ្នាំនៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម។ មាតារបស់ស្តេចមាននាមថា ម៉ាកា ជាបុត្រីរបស់សម្តេចអប៊ី‌សាឡុម ។

3ស្តេចអប៊ី‌យ៉ាប្រព្រឹត្តអំពើបាបគ្រប់យ៉ាង ដូចបិតាធ្លាប់ប្រព្រឹត្តដែរ។ ស្តេចពុំមានចិត្តស្រឡាញ់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់ខ្លួន ដូចទតជាអយ្យ‌កោឡើយ។

4ដោយយល់ដល់ស្តេចទត អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់ស្តេចបានប្រោសប្រទានឲ្យស្តេចមានបុត្រាម្នាក់ ដើម្បីកុំឲ្យរាជ‌វង្សនេះផុតរលត់ ហើយឲ្យក្រុងយេរូ‌សាឡឹមនៅស្ថិត‌ស្ថេរជាដរាប

5ដ្បិតស្តេចទតបានប្រព្រឹត្តអំពើទៀងត្រង់ ជាទីគាប់ចិត្ត អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយពុំងាកចេញពីសេចក្តីដែលទ្រង់បានបង្គាប់ឲ្យធ្វើឡើយ លើក‌លែងតែកំហុស ដែលគាត់បានប្រព្រឹត្តចំពោះលោកអ៊ូរី ជាជន‌ជាតិហេតមួយប៉ុណ្ណោះ។

6ស្តេចរេហូ‌បោម និងស្តេចយេរ៉ូ‌បោម តែងតែធ្វើសង្គ្រាមជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក អស់មួយរជ្ជកាលស្តេចរេហូ‌បោម។

7រីឯកិច្ចការផ្សេងៗទៀត ដែលស្តេចអប៊ី‌យ៉ាប្រព្រឹត្ត សុទ្ធតែមានកត់‌ត្រាទុកក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិ‌សាស្ត្ររបស់ស្តេចស្រុកយូដា។ ស្តេចអប៊ី‌យ៉ាក៏ធ្វើសង្គ្រាមជាមួយស្តេចយេរ៉ូ‌បោមដែរ។

8កាលស្តេចអប៊ី‌យ៉ាស្លាប់ គេបានយកសពទៅបញ្ចុះក្នុងផ្នូររបស់រាជ‌វង្ស នៅបុរីស្តេចទត។ ស្តេចអេសា ជាកូនបានឡើងស្នងរាជ្យ។

9នៅឆ្នាំទីម្ភៃ នៃរជ្ជកាលស្តេចយេរ៉ូ‌បោម ជាស្តេចអ៊ីស្រ‌អែល ស្តេចអេសាបានឡើងសោយរាជ្យនៅស្រុកយូដា។

10ស្តេចសោយរាជ្យបានសែ‌សិបមួយឆ្នាំ នៅក្រុងយេរូ‌សាឡឹម មាតា របស់ស្តេចមាននាមថា ម៉ាកា ជាបុត្រីរបស់សម្តេចអប៊ី‌សាឡុម។

11ស្តេចអេសាប្រព្រឹត្តអំពើទៀងត្រង់ ជាទីគាប់ចិត្ត អុលឡោះ‌តាអាឡា ដូចស្តេចទត ជាអយ្យ‌កោដែរ។

12ស្តេចបានកំចាត់ពួកប្រុសៗដែលប្រព្រឹត្តអំពើពេស្យា‌ចារចេញពីស្រុក ហើយលុបបំបាត់ព្រះក្លែង‌ក្លាយទាំងប៉ុន្មានដែលពួកអយ្យ‌កោបានកសាងផង។

13ស្តេចបានហូតងារមហាក្សត្រិ‌យានី ពីនាងម៉ាកា ជាម្តាយ ព្រោះមាតាបានកសាងរូបដ៏គំរក់មួយ ជាតំណាងព្រះអា‌សេ‌រ៉ា។ ស្តេចអេសាកំទេចរូបដ៏គំរក់នោះ រួចយកទៅដុតចោលនៅជ្រោះកេដ្រូន។

14ក៏ប៉ុន្តែ ទោះបីស្តេចស្រឡាញ់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ដោយស្មោះក្តី ក៏ស្តេចពុំបានលុបបំបាត់កន្លែងសក្ការៈតាមទួលខ្ពស់ៗដែរ។

15ស្តេចបាននាំជំនូនដែលបិតា និងស្តេចផ្ទាល់បានញែកជារបស់សក្ការៈ គឺមានគ្រឿងមាស ប្រាក់ និងវត្ថុផ្សេងៗទៀត ទៅទុកក្នុងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

16ស្តេចអេសា និងស្តេចបាសា ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែលតែងតែធ្វើសង្គ្រាមនឹងគ្នាទៅវិញទៅមក អស់មួយរជ្ជកាលស្តេចទាំងពីរ។

17ស្តេចបាសា ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល លើកទ័ពមកវាយស្រុកយូដា ហើយសង់កំពែងជុំ‌វិញក្រុងរ៉ាម៉ា ដើម្បីកុំឲ្យប្រជា‌ជនរបស់ស្តេចអេសា ជាស្តេចស្រុកយូដាអាចចេញចូលបាន។

18ស្តេចអេសាបានប្រមូលមាសប្រាក់ទាំងប៉ុន្មាន ដែលមាននៅក្នុងឃ្លាំងដំណាក់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា និងក្នុងឃ្លាំងរាជ‌វាំង ប្រគល់ទៅឲ្យពួកអ្នកបម្រើ ហើយចាត់ពួកគេឲ្យទៅជួបស្តេចបេន-‌ហា‌ដាដ ជាបុត្ររបស់ស្តេចថាប‌រីម៉ូន ដែលត្រូវជាបុត្ររបស់ស្តេចហេស‌យ៉ូន ស្តេចស្រុកស៊ីរី ដែលនៅក្រុងដាម៉ាស ជម្រាបថា៖

19«ខ្ញុំសូមចងសម្ពន្ធមិត្តជាមួយស្តេច ដូចបិតារបស់ខ្ញុំបានចងជាមួយបិតារបស់ស្តេចដែរ។ ខ្ញុំសូមផ្ញើមាស និងប្រាក់នេះមកជូនស្តេច។ សូមស្តេចផ្តាច់ចំណងសម្ពន្ធមិត្តជាមួយបាសា ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែលទៅ ដើម្បីកុំឲ្យស្តេចនោះលើកទ័ពមកវាយខ្ញុំ»។

20ស្តេចបេនហា‌ដាដយល់ព្រមតាមសំណូម‌ពររបស់ស្តេចអេសា ហើយចាត់មេ‌ទ័ពឲ្យទៅវាយក្រុងនានារបស់ស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល។ ពួកគេវាយយកក្រុងអ៊ីយ៉ូន ក្រុងដាន់ ក្រុងអេបិល-បេត-ម៉ាកា ព្រមទាំងតំបន់គីនេ‌រ៉ែតទាំងមូល និងស្រុកណែប‌ថា‌លីទាំងមូល។

21កាលស្តេចបាសា ជ្រាបពីដំណឹងនេះ គាត់ក៏ឈប់សង់កំពែងក្រុងរ៉ាម៉ា ហើយមកនៅក្រុងធើសាវិញ។

22ពេលនោះ ស្តេចអេសាប្រមូលជន‌ជាតិយូដាទាំងមូល ឥតខ្វះអ្នកណាម្នាក់ឡើយ ដើម្បីជញ្ជូនថ្ម និងឈើ ដែលស្តេចបាសាប្រើសម្រាប់សង់កំពែងក្រុងរ៉ាម៉ា។ ស្តេចអេសាយកថ្ម និងឈើទាំងនោះទៅសង់កំពែងក្រុងកេបា ក្នុងទឹកដីពុន‌យ៉ាមីន និងក្រុងមីសប៉ា។

23កិច្ចការទាំងប៉ុន្មានរបស់ស្តេចអេសា គឺវីរភាពដ៏អង់‌អាច និងអ្វីៗទាំងប៉ុន្មានដែលស្តេចបានប្រព្រឹត្ត ព្រមទាំងការសង់ទី‌ក្រុងនានា សុទ្ធតែមានកត់‌ត្រាទុកក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិ‌សាស្ត្ររបស់ស្តេចស្រុកយូដា។ នៅគ្រាដែលស្តេចមានវ័យចាស់ជរា នោះគាត់កើតរោគានៅជើង។

24កាលស្តេចអេសាស្លាប់ គេបានយកសពទៅបញ្ចុះក្នុងផ្នូររបស់រាជវង្ស នៅបុរីស្តេចទតជាអយ្យ‌កោ។ ស្តេចយ៉ូសា‌ផាតជាបុត្រ បានឡើងស្នងរាជ្យ។

25នៅឆ្នាំទីពីរនៃរជ្ជកាលស្តេចអេសា ជាស្តេចស្រុកយូដា ស្តេចណាដាប់ ជាបុត្រស្តេចយេរ៉ូ‌បោមបានឡើងសោយ‌រាជ្យលើស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល គាត់សោយរាជ្យបានពីរឆ្នាំ។

26ស្តេចបានធ្វើអំពើអាក្រក់ មិនគាប់បំណង អុលឡោះ‌តាអាឡា និងដើរតាមផ្លូវរបស់បិតា គឺគាត់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយនាំប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។

27លោកបាសាជាកូនរបស់លោកអហ៊ីយ៉ា ក្នុងកុល‌សម្ព័ន្ធអ៊ីសា‌ខារ បានក្បត់ស្តេចណាដាប់ ហើយសម្លាប់ស្តេចនៅគីប‌ថោន ជាក្រុងរបស់ពួកភីលី‌ស្ទីន ក្នុងគ្រាដែលស្តេច និងកង‌ទ័ពអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូលកំពុងឡោម‌ព័ទ្ធក្រុងនោះ។

28លោកបាសាសម្លាប់ស្តេច នៅឆ្នាំទីបីនៃរជ្ជកាលស្តេចអេសា ជាស្តេចស្រុកយូដា ហើយឡើងសោយរាជ្យជំនួស។

29ពេលឡើងគ្រងរាជ្យហើយ ស្តេចបាសាប្រហារជីវិតរាជ‌វង្សរបស់ស្តេចយេរ៉ូ‌បោមទាំងអស់ គ្មានទុកឲ្យសល់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ គឺបំផ្លាញឲ្យផុតពូជ ស្របតាមបន្ទូលដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា ថ្លែងតាមរយៈណាពីអហ៊ីយ៉ា នៅស៊ីឡូ។

30ហេតុ‌ការណ៍នេះកើតមាន ព្រោះតែអំពើបាបដែលស្តេចយេរ៉ូ‌បោមប្រព្រឹត្ត ហើយនាំប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ ជាហេតុបណ្តាលឲ្យ អុលឡោះ‌តាអាឡា ជាម្ចាស់របស់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលខឹង។

31កិច្ចការផ្សេងៗរបស់ស្តេចណាដាប់ និងអ្វីៗទាំងអស់ដែលគាត់បានធ្វើ សុទ្ធតែមានកត់‌ត្រាទុក ក្នុងសៀវភៅប្រវត្តិ‌សាស្ត្ររបស់ស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល។

32ស្តេចអេសា និងស្តេចបាសា ជាស្តេចស្រុកអ៊ីស្រ‌អែល តែងតែធ្វើសង្គ្រាមជាមួយគ្នា ទៅវិញទៅមក អស់មួយរជ្ជកាលស្តេចទាំងពីរ។

33នៅឆ្នាំទីបីនៃរជ្ជកាលស្តេចអេសា ជាស្តេចស្រុកយូដា ស្តេចបាសាជាកូនរបស់លោកអហ៊ីយ៉ា បានឡើងសោយរាជ្យលើស្រុកអ៊ីស្រ‌អែលទាំងមូល នៅក្រុងធើសា អស់រយៈពេលម្ភៃបួនឆ្នាំ។

34ស្តេចបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ មិនគាប់បំណង អុលឡោះ‌តាអាឡា និងដើរតាមផ្លូវរបស់ស្តេចយេរ៉ូ‌បោម គឺគាត់ប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយនាំប្រជា‌ជនអ៊ីស្រ‌អែលឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើបាបដែរ។

← Chapter 14 Jump to: Chapter 16 →