Numbers 14 — Khmer (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធកែសម្រួល ២០១៦)

1ពេលនោះ ក្រុមជំនុំនៃកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលទាំងមូលស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំង ហើយប្រជាជននាំគ្នាយំនៅយប់នោះ។

2ប្រជាជនអ៊ីស្រា‌អែលទាំងមូលនាំគ្នារអូ‌រទាំទាស់នឹងលោកម៉ូសេ ព្រមទាំងអើរ៉ុន។ ក្រុមជំនុំទាំងអស់គ្នាពោលទៅកាន់លោកទាំងពីរថា៖ «ស៊ូឲ្យយើងស្លាប់នៅស្រុកអេស៊ីព្ទ ឬស្លាប់នៅក្នុងទីរហោ‌ស្ថាននេះវិញប្រសើរជាង!

3ហេតុអ្វីបានជាព្រះ‌យេហូវ៉ានាំយើងចូលទៅក្នុងស្រុកនោះ ឲ្យដួលស្លាប់ដោយដាវដូច្នេះ? ប្រពន្ធ និងកូនៗរបស់យើងនឹងក្លាយទៅជារំពារបស់គេមិនខាន ហើយដែលយើងវិលត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីព្ទវិញ នោះតើមិនប្រសើរជាងទេឬ?»

4ដូច្នេះ គេនិយាយគ្នាទៅវិញទៅមកថា៖ «ចូរយើងជ្រើសរើសមេដឹកនាំម្នាក់ ហើយវិលត្រឡប់ទៅស្រុកអេស៊ីព្ទវិញ»។

5ពេលនោះ លោកម៉ូសេ និងអើរ៉ុន ក្រាបចុះមុខដល់ដីនៅចំពោះក្រុមជំនុំនៃកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់គ្នា។

6ក្នុងចំណោមអស់អ្នកដើរសង្កេតមើលស្រុក គឺលោកយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់លោកនុន និងលោកកាលែប ជាកូនរបស់លោកយេភូនេ ក៏ហែកសម្លៀក‌បំពាក់របស់ខ្លួន

7រួចពោលទៅកាន់ក្រុមជំនុំនៃកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ថា៖ «ស្រុកដែលយើងបានដើរកាត់ ដើម្បីសង្កេតមើលនោះ ជាស្រុកល្អក្រៃ‌លែង។

8ប្រសិន‌បើព្រះ‌យេហូវ៉ាសព្វព្រះ‌ហឫ‌ទ័យនឹងពួកយើង នោះព្រះ‌អង្គនឹងនាំយើងចូលទៅក្នុងស្រុកនោះ ហើយប្រទានស្រុកនោះមកយើងជាមិនខាន គឺជាស្រុកដែលមានទឹកដោះ និងទឹកឃ្មុំហូរ‌ហៀរ។

9សូមកុំឲ្យតែបះ‌បោរនឹងព្រះ‌យេហូវ៉ា ឬខ្លាចមនុស្សនៅស្រុកនោះឡើយ ដ្បិតគេគ្រាន់តែជាអាហារសម្រាប់យើងប៉ុណ្ណោះ ទីការពាររបស់គេបានរើចេញពីគេទៅហើយ ព្រះ‌យេហូវ៉ាក៏គង់នៅជា‌មួយយើងដែរ មិនត្រូវខ្លាចគេឡើយ»។

10ប៉ុន្តែ ក្រុមជំនុំទាំងមូលគិតគ្នាបម្រុងនឹងយកដុំថ្មគប់សម្លាប់ពួកគេ។ ពេលនោះ សិរី‌ល្អរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាបានលេចមកក្នុងត្រសាលជំនុំ ឲ្យកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ឃើញ។

11ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលទៅកាន់លោកម៉ូសេថា៖ «តើប្រជាជននេះនៅតែមើល៍‌ងាយយើងដល់កាលណា? យើងបានធ្វើអស់ទាំងទីសម្គាល់ក្នុងចំណោមពួកគេ តើពួក‌គេនៅតែមិនជឿដល់យើងដល់កាលណាទៀត?

12យើងនឹងវាយគេដោយជំងឺអាសន្ន‌រោគ ហើយកាត់‌កាល់គេចោលចេញ រួចយើងនឹងធ្វើឲ្យអ្នកទៅជាសាសន៍មួយដែលធំជាង ហើយពូកែជាងពួកនេះ»។

13ប៉ុន្តែ លោកម៉ូសេទូលព្រះ‌យេហូវ៉ាថា៖ «បើដូច្នោះសាសន៍អេស៊ីព្ទនឹងឮដំណឹងនេះ ដ្បិតព្រះ‌អង្គបាននាំប្រជាជននេះចេញពីចំណោមពួកគេមក ដោយព្រះ‌ចេស្តារបស់ព្រះ‌អង្គ

14ហើយគេនឹងប្រាប់មនុស្សដែលរស់នៅក្នុងស្រុកនេះ។ គេបានឮថា ព្រះ‌យេហូវ៉ាគង់នៅកណ្ដាលប្រជាជននេះ ក៏ឮថា ប្រជាជននេះឃើញព្រះ‌យេហូវ៉ាផ្ទាល់នឹងភ្នែក ហើយថា ពពករបស់ព្រះ‌អង្គស្ថិតនៅពីលើគេ ហើយព្រះ‌អង្គយាងនាំមុខគេក្នុងបង្គោលពពកនៅពេលថ្ងៃ និងក្នុងបង្គោលភ្លើងនៅពេលយប់។

15ដូច្នេះ ប្រសិន‌បើព្រះ‌អង្គសម្លាប់ប្រជាជននេះ ដូចជាមនុស្សតែម្នាក់ នោះសាសន៍ទាំងប៉ុន្មានដែលបានឮល្បីពីព្រះ‌អង្គ គេនឹងពោលថា

16"ដោយព្រោះតែព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនអាចនាំប្រជាជននេះ ចូលទៅក្នុងស្រុកដែលព្រះ‌អង្គបានស្បថថានឹងឲ្យដល់គេហើយ បានជាព្រះ‌អង្គសម្លាប់គេនៅក្នុងទីរហោ‌ស្ថានដូច្នេះ"។

17ឥឡូវនេះ ទូល‌បង្គំសូមអង្វរព្រះ‌អង្គ សូមឲ្យព្រះ‌ចេស្តារបស់ព្រះ‌អម្ចាស់បានធំ ដូចព្រះ‌អង្គមានព្រះ‌បន្ទូលរួចហើយថា

18"ព្រះ‌យេហូវ៉ាយឺតនឹងខ្ញាល់ ហើយមានសេចក្ដីសប្បុរសជាបរិបូរ ព្រះ‌អង្គអត់ទោសសេចក្ដីទុច្ចរិត និងអំពើរំលង តែមិនរាប់មនុស្សមានទោស ទុកជាគ្មានទោសឡើយ គឺព្រះ‌អង្គដាក់ទោសអំពើទុច្ចរិតរបស់ឪពុកដល់កូនចៅ រហូតដល់បីបួនជំនាន់ផង"។

19សូមអត់ទោសអំពើទុច្ចរិតរបស់ប្រជាជននេះ តាមសេចក្ដីសប្បុរសដ៏ធំរបស់ព្រះ‌អង្គ ដូចព្រះ‌អង្គបានអត់ទោសដល់គេតាំងពីស្រុកអេស៊ីព្ទ រហូតមកដល់ទីនេះដែរ»។

20ពេលនោះ ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលថា៖ «យើងអត់ទោសឲ្យតាមពាក្យរបស់អ្នក

21ប៉ុន្តែ ដូចដែលយើងមានព្រះ‌ជន្មរស់នៅ ហើយផែនដីទាំងមូលនឹងមានពេញដោយសិរី‌ល្អរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ាយ៉ាងណា

22ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះ ដែលបានឃើញសិរី‌ល្អរបស់យើង ព្រមទាំងទីសម្គាល់ទាំងប៉ុន្មានដែលយើងបានធ្វើនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ និងនៅទីរហោ‌ស្ថាននេះ តែគេបានល្បងលយើងដល់ទៅដប់ដង ហើយមិនបានស្ដាប់សំឡេងរបស់យើង

23នោះគ្មានអ្នកណានឹងឃើញស្រុកដែលយើងបានស្បថថានឹងឲ្យដល់ដូនតារបស់គេឡើយ គឺក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនោះដែលមើល‌ងាយយើង គ្មានអ្នកណាបានឃើញស្រុកនោះឡើយ។

24ប៉ុន្តែ កាលែបជាអ្នកបម្រើរបស់យើង ព្រោះគាត់មានវិញ្ញាណខុសពីអ្នកដទៃ ហើយគាត់បានប្រព្រឹត្តតាមយើងគ្រប់ជំពូក នោះយើងនឹងនាំចូលទៅក្នុងស្រុក ដែលគាត់បានទៅមើលនោះ ហើយពូជ‌ពង្សរបស់គាត់នឹងកាន់កាប់ស្រុកនោះ។

25ឥឡូវនេះ ដោយព្រោះសាសន៍អាម៉ា‌ឡេក និងសាសន៍កាណានរស់នៅតាមជ្រលងភ្នំ ស្អែកនេះ អ្នករាល់គ្នាត្រូវបកក្រោយ ចេញទៅទីរហោ‌ស្ថាន តាមផ្លូវសមុទ្រក្រហម វិញ»។

26ព្រះ‌យេហូវ៉ាមានព្រះ‌បន្ទូលមកកាន់លោកម៉ូសេ និងលោកអើរ៉ុនថា៖

27«តើយើងត្រូវទ្រាំ‌ទ្រនឹងក្រុមជំនុំអាក្រក់ ដែលគេរអ៊ូ‌រទាំទាស់នឹងយើងនេះ ដល់កាលណាទៀត? យើងបានឮពាក្យដែលកូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលរអ៊ូ‌រទាំទាស់នឹងយើងហើយ

28ចូរប្រាប់គេថា "ដូចដែលយើងមានព្រះ‌ជន្មរស់នៅ នេះជាព្រះ‌បន្ទូលរបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា យើងនឹងប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នករាល់គ្នា តាមពាក្យដែលយើងឮអ្នករាល់គ្នានិយាយ

29ខ្មោចរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវដួលនៅទីរហោ‌ស្ថាននេះ រហូតដល់គ្រប់ចំនួន គឺអស់អ្នកដែលគេបានរាប់បញ្ចូលក្នុងបញ្ជី ចាប់ពីអាយុម្ភៃឆ្នាំឡើងទៅ ជាមនុស្សដែលបានរអ៊ូ‌រទាំទាស់នឹងយើង

30អ្នករាល់គ្នានឹងមិនបានចូលទៅក្នុងស្រុក ដែលយើងបានស្បថថានឹងឲ្យដល់អ្នករាល់គ្នារស់នៅនោះឡើយ ចូលបានតែកាលែប ជាកូនរបស់យេភូនេ និងយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់នុនប៉ុណ្ណោះ។

31រីឯកូនតូចៗរបស់អ្នករាល់គ្នា ដែលអ្នករាល់គ្នាបានពោលថា គេនឹងក្លាយទៅជារំពាដល់គេ នោះយើងនឹងនាំពួកគេចូលវិញ ហើយពួកគេនឹងស្គាល់ស្រុកដែលអ្នករាល់គ្នាបានស្អប់ខ្ពើម។

32ចំណែកអ្នករាល់គ្នាវិញ សាក‌សពរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវដួលនៅក្នុងទីរហោ‌ស្ថាននេះ។

33កូនចៅរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងដើរសាត់‌ព្រាត់នៅក្នុងទីរហោ‌ស្ថាននេះអស់សែ‌សិបឆ្នាំ ហើយត្រូវទទួលរងនូវអំពើផិតក្បត់របស់អ្នករាល់គ្នា រហូតដល់អ្នកទាំងអស់គ្នាស្លាប់ចោលសាក‌សពនៅក្នុងទីរហោ‌ស្ថាន។

34អ្នករាល់គ្នាត្រូវទទួលរងនូវអំពើទុច្ចរិតរបស់ខ្លួនអស់សែ‌សិបឆ្នាំ តាមចំនួនថ្ងៃដែលអ្នករាល់គ្នាបានដើរសង្កេតមើលក្នុងស្រុកនោះ គឺសែ‌សិបថ្ងៃ ក្នុងមួយថ្ងៃសម្រាប់មួយឆ្នាំ ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងដឹងថា ដែលប្រឆាំងនឹងយើងនោះជាយ៉ាងណា"។

35យើងជាព្រះ‌យេហូវ៉ា យើងបាននិយាយហើយ ពិតប្រាកដជាយើងនឹងប្រព្រឹត្តនឹងក្រុមជំនុំដ៏អាក្រក់នេះ ដែលបានប្រមូលគ្នាទាស់នឹងយើងយ៉ាងដូច្នេះ គឺគេនឹងត្រូវស្លាប់បាត់បង់ជីវិតទាំងអស់គ្នាក្នុងទីរហោ‌ស្ថាននេះ»។

36មនុស្សដែលលោកម៉ូសេបានចាត់ទៅសង្កេតមើលក្នុងស្រុក ហើយត្រឡប់មកវិញ រួចធ្វើឲ្យក្រុមជំនុំទាំងអស់រអ៊ូ‌រទាំទាស់នឹងលោក ដោយនាំដំណឹងអាក្រក់អំពីស្រុកនោះ

37គឺពួកអ្នកដែលបាននាំដំណឹងអាក្រក់ពីស្រុកនោះ គេបានស្លាប់ដោយគ្រោះកាច នៅចំពោះព្រះ‌យេហូវ៉ា។

38ប៉ុន្ដែ ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលបានទៅសង្កេតមើលស្រុក មានតែលោកយ៉ូស្វេ ជាកូនរបស់លោកនុន និងលោកកាលែប ជាកូនរបស់លោកយេភូនេប៉ុណ្ណោះ ដែលនៅរស់។

39កាលលោកម៉ូសេប្រាប់សេចក្ដីទាំងនេះដល់កូនចៅអ៊ីស្រា‌អែលទាំងអស់ នោះប្រជាជនក៏យំទួញជាខ្លាំង។

40ពួកគេក្រោកពីព្រលឹម ហើយឡើងទៅលើចំណុចខ្ពស់ៗរបស់ស្រុកភ្នំ ដោយពាក្យថា៖ «ពួកយើងមកដល់ទីនេះហើយ ពួកយើងនឹងឡើងទៅកន្លែងដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានសន្យា ដ្បិតពួកយើងបានធ្វើបាបមែន»។

41ប៉ុន្តែ លោកម៉ូសេមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នានៅតែរំលងបង្គាប់ព្រះ‌យេហូវ៉ាដូច្នេះ? ដ្បិតធ្វើយ៉ាងនេះមិនកើតទេ។

42កុំឲ្យឡើងទៅធ្វើអី ដ្បិតព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនគង់ជា‌មួយអ្នករាល់គ្នាទេ កុំឲ្យខ្មាំង‌សត្រូវប្រហារអ្នករាល់គ្នា។

43ដ្បិតសាសន៍អាម៉ា‌ឡេក និងសាសន៍កាណាននៅខាងមុខអ្នករាល់គ្នា ហើយអ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវដួលដោយដាវរបស់គេមិនខាន។ ព្រះ‌យេហូវ៉ាមិនគង់ជា‌មួយអ្នករាល់គ្នាទេ ព្រោះអ្នករាល់គ្នាបានងាកចេញពីព្រះ‌យេហូវ៉ាហើយ»។

44ប៉ុន្តែ គេនៅតែមានចិត្តមានះឡើងទៅលើចំណុចខ្ពស់ៗរបស់ស្រុកភ្នំ តែហិបនៃសេចក្ដី‌សញ្ញារបស់ព្រះ‌យេហូវ៉ា និងលោកម៉ូសេ មិនបានចេញពីជំរំឡើយ។

45ពេលនោះ សាសន៍អាម៉ា‌ឡេក និងសាសន៍កាណាន ដែលរស់នៅលើស្រុកភ្នំនោះ ក៏ចុះមកវាយប្រហារពួកគេ ទាំងដេញតាមពួកគេរហូតដល់ស្រុកហោម៉ា។