Hebrews 10

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Ji ber ku, zagon ne bi xwedîtiya sûretê esil ya tiştên qenc, yên ku dê werin, bi xwedîbûna siya wê, tu carî yên ku bi qurbanên wekhev yên ji salê heta salê bidome, pêşkêş dikin, nêzîk dibin, nagihîne gehîştinê.

2Ya na, dê dawî nedana pêşkêşiyê qurbanan? Ji ber ku yên peristinê dikin, carekê ji gunehên xwe ve bên paqij kirinê pê ve, êdî haya gunehan bi wan re nedima.

3Lê belê ji salê heta salê, di wan qurbanan de bîranîna gunehan dibe.

4Ji ber ku xwîna ganêr û nêriyan, gunehan ji navendê ve ranakin.

5Bona vêya, dema ew tê dinê, dibêje: Te qurban û pêşkêşî nexwest, lê belê te ji min re bedenek amade kir.

6Tu ji qewlên tên şewitandin û ji qurbanên bona gunehan ve tên pêşkêşkirin xoşnûd nebû.

7Wê çaxê min got: –Di tomara kitêbê de ji bona min hatiye nivîsandin–; bona ku viyana te çêbikim, ya Xwedê, a vay, ez hatim!

8Wî ji jor: Te qurbanan, pêşkêşiyên qewlên tên şewitandin û qurbanên, bona gunehan ve tên pêşkêş kirin nexwest û tu ji wan xoşnûd nebû; –yên ku li gor zagonê tên pêşkêş kirin–, gote pê ve,

9wê gavê: Bona ku viyana te çêbikim, ya Xwedê, a vay, ez hatim got. Ew bona ku ya duwemîn derbasbûyî deyne, ya yekemîn radike.

10Di yek carekê de ji bo hemû caran bi pêşkêşî kirina bedena Îsa Mesîh ve, em di wê viyanê de hatin pîroz kirin.

11Û her kahîn roj bi roj, li ser linga disekine û wezîfa xwe dike û eynî qurbanên ku tu carî nikarin gunehan ji navendê rakin, dîsa û dîsa pêşkêş dike;

12lê belê wî bona gunehan, qurbanekî heta bêdawiyê derbas dibe pêşkêş kir pê ve,

13ji wê demê ve heta neyarên wî ji bin lingên wî re mîna pêlikê bêne raxistin sekiniye û abadîn li aliyê rastê Xwedê rûniştiye.

14Ji ber ku yên hatine pîroz kirin, bi pêşkêşiyekî heta bêdawiyê gîhandiye kamiliyê.

15Û Ruhê Pîroz jî di vê babetê de şahdeyiyê ji me re dike; ji ber ku pêşiyê dibêje:

16Xudan dibêje: Paşî wan rojan peymana ku ez bi wan re bibirim ev e: Ez ê zagonên xwe têxim dilên wan û ez ê vana li hişên wan binivîsînim.

17Pişt re jî dibêje: Êdî ez ê guneh û sûcên wan di bîra xwe de neynim.

18Niha di rewşa efûbûna vana de, êdî bo guneh hewceyî ji pêşkêşiyê re nîne.

19Niha, ya birano, bi xwîna Îsa ve, ji perdê, yanê, ji rêya nû û zindî, ya ku ji bedena xwe ve ji me re tirxan kiriye, wekî cesareta me hebe ku em têkevin cîhê pîroz

20û çawa ku li ser mala Xwedê kahînek me yî mezin hebe,

21wekî ku dilê me ji ûcdanê xerab ve hatibe paqij kirin û bedena me bi ava paqij ve hatibe şuştin, em bi tijîbûna baweriyê, bi dilekî rasteqîn ve nêzîk bibin;

22bêyî dudilî, bi awayekî şidandî, bi mukurhatina hêviyê ve bigirin,

23ji ber, yê ku wadê dike, dilsoz e

24û mîna ku hinekan ji xwe re kirine adet, em civînên xwe neterekînin, lê belê her çiqas hûn nêzîk bûyîna rojê dibînin, hev û din ewqasî zêde teşwîq bikin,

25bona cehd kirina hezkirin û karên qenc em ji hev û din re balkêş bin!

26Ji ber, paşî ku em hînî qebûlkirina zanyariya rastiyê bûn, ger em bizanîn guneh kirinê bidomînin, bona gunehan êdî qurban namîne;

27lê li benda sekinîna bi tirs ya darazbûnê û agirê sor yê dê neyaran bixwe û biqedîne bimîne.

28Kesekî zagona Mûsa bi valahiyê hesibandiye, li ser gotinên du an jî sê şahdeyan ve dê bêyî dilovaniyê bimire.

29Ger kesek, Lawê Xwedê bigre bin lingan, xwîna peymanê ya ku wî pîroz kiriye bêrêz bihesibîne û heqaretê li Ruhê keremkar bike, hûn dibêjin qey dê hîn liyaqî cezayekî çiqas giran be?

30Ji ber ku em, yê: Tol ya min e, ez ê berdêla wê bidim û dîsa: Dê Xudan gelê xwe daraz bike dibêje, dinasin.

31Bi dest ketina Xwedayê zindî, tiştek bi tirs e!

32Lê belê paşî ronahî bûnê, rojên pêşîn yê ku, hûn ji aliyekî bi gazinc û tengasiyê, ji temaşeyê re hatibûn pêşkêş kirin,

33ji aliyê din jî bi pardar bûna yên ku vê muamelê dibînin ve, berxwedana têkoşîna êşên mezin di bîra xwe de bînin.

34Ji ber ku hûn him bûn şirîkê derdên yên girtîgehê, him jî bi zanîna malik we yî hîn jî qenc û mayînî heye, bi kêfxweşiyê li talan kirina malên xwe nihêrtin.

35Bona wê, ewlehiya xwe ya ku xelata wê ya mezin heye, ji xwe nevêjin!

36Ji ber, paşî ku hûn viyana Xwedê bînin cîh, bona gîhaştina wadê, hewceya we ji sebrê ve heye.

37Ji ber ku êdî: Yê dê bê, dê di herî nêzîk de bê û dê dereng nemîne.

38Lê belê dê yê salih, bi baweriyê ve bijî û ger ew paş ve vekişe, dê canê min ji wî razî nebe.

39Lê belê em ne ji yên paş ve vedikişin û helaq dibin in; lê yên ji bo xelasiya can baweriyê aniye ne.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →