Hebrews 6

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Bo vê yekê, em bi berdana perwerde kirina pêşîn, ya di derheqê Mesîh de, berbi kamiliyê ve pêş ve biçin û dîsa ji karên mirî ve, em bingeha tobê, ji Xwedê ve bawerkirinê,

2perwerde kirina vaftîzan û danîna destan û vejîna miriyan û daraziya bêdawî nevêjin.

3Û ger Xwedê destûrê bide, em ê vêya çêbikin.

4Ji ber, bêîmkan e ku, mirov yên carekî hatine ronahî kirin, xelata ezmanî tahm kirine û bi Ruhê Pîroz ve hatine şirîk kirin

5û qenciya gotina Xwedê û qudretên dema bê tahm kirine,

6lê ji rê ve derketine, dîsa bîne rewşa tobe kirinê; ji ber ku ew dîsa Lawê Xwedê ji bo xwe li xaçê dixin û riswa dikin!

7Ji ber ku Xwedê zeviyên tim û tim barana ku bi ser ve dibarî vedixwe û bona kê tê çandin, zadên qenc dide wan, bi bereket dike;

8lê belê gava ew gîhayên bi kelem û stirîmişk bide, bêfêde ye, nêzîkî nalet lêanînê ye û dawiya wê şewat e.

9Lê belê xoşewîstno, çawa ku em wusa dibêjin, lê dîsa em bawer in ku rewşa we hîn jî qenc e û li gor xelasiyê ye.

10Ji ber ku Xwedê ne bê dad e ku; keda we û xizmet kirina we yî ji pîrozan re kiriye û hîn jî hûn dikin û hezkirina ku we ji navê wî re daye xuya kirin, ji bîr bike.

11Û em dixwazin ku, bona hûn bigihêjin bitûniya ewledariya ku hêviya we dide, her yekî ji we bila eynî xîretê bide;

12da ku, hûn teral nebin, lê belê li gor wekoka yên wad kirinan bi bawerî û sebrê ve mêras girtine, bikin.

13Ji ber ku dema Xwedê ji Birahîm re wadê kir, bona ku li ser mafê yekî hîn mezin nikarîbû sondê bixwe, li ser navê xwe sond xwar û got:

14Bi rastî ez ê bi zêdeyî te pîroz bikim û ez ê nîjada te, zehf zêde bikim!

15Û bi vî awayî, bi sebir kirinê gîhaşt wadê.

16Ji ber ku, mirov bona mafê yekî hîn jî mezintir sondê dixwin û li cem wan sond, tiştên tê gotin rast dike û hemû munaqeşeyan diqedîne ye.

17Xwedê xwest ku neguhertina armanca wada xwe hîn jî bi eşkeretî xuyayî mêraskerên wadê bide, wada xwe bi sondekê zeximand;

18da ku, em, yên ku bona girtina hêviyê, ya li ber me hatiye danîn ve xwe spartinê, bi navgîniya van her du tiştên ku di wan de derew gotina Xwedê bêîmkan e û nayên guhertin, bibin xwediyê xemrevînek xwurt.

19Ev hêviya me, mîna hesinê keştiya can zexm û ewle ye, derbasî aliyê dinî perdê, ya hundir dibe;

20Îsa li gor sazûmana Melkîsedek, abadin bû Serokkahîn û bona me bi pêşengî derbasî wê derê bû.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →