Hebrews 7

Lao 2023 (ພຣະຄຳພີລາວສະບັບສະໄໝໃໝ່)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ເມຄີເຊເດັກຜູ້ນີ້ເປັນກະສັດເມືອງຊາເລັມ ແລະ ເປັນປະໂລຫິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ສູງສຸດ. ເມຄີເຊເດັກໄດ້ພົບອັບຣາຮາມ ແລະ ອວຍພອນເພິ່ນຫລັງຈາກທີ່ເພິ່ນກັບມາຈາກການຮົບຊະນະບັນດາກະສັດທັງຫລາຍ,

2ແລະ ອັບຣາຮາມໄດ້ຖວາຍໜຶ່ງສວ່ນສິບຈາກສິ່ງຂອງທັງໝົດໃຫ້ແກ່ເພິ່ນ. ປະການທຳອິດ, ເມຄີເຊເດັກມີຄວາມຫມາຍວ່າ “ກະສັດແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ” ແລະ ປະການຕໍ່ມາ, “ກະສັດແຫ່ງຊາເລັມ” ກໍໝາຍເຖິງ “ກະສັດແຫ່ງສັນຕິສຸກ”.

3ບໍ່ມີບັນທຶກວ່າຜູ້ໃດເປັນບິດາ ຫລື ມານດາ, ບໍ່ມີລຳດັບວົງຕະກູນ, ບໍ່ມີວັນເລີ່ມຕົ້ນ ຫລື ວັນສິ້ນສຸດຊີວິດ, ເໝືອນກັນກັບພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພິ່ນເປັນປະໂລຫິດຕະຫລອດໄປ.

4ຈົ່ງຄິດເບິ່ງວ່າເມຄີເຊເດັກຍິ່ງໃຫຍ່ຂະໜາດໃດ, ແມ່ນແຕ່ອັບຣາຮາມບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາຍັງໄດ້ຖວາຍໜຶ່ງສ່ວນສິບຈາກສິ່ງຂອງທີ່ຢຶດມາໃຫ້ແກ່ເພິ່ນ.

5ກົດບັນຍັດໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງເລວີຜູ້ເປັນປະໂລຫິດນັ້ນຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຈາກປະຊາຊົນ ຄືຈາກພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນຂອງຕົນເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກອັບຣາຮາມກໍຕາມ.

6ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມຄີເຊເດັກບໍ່ໄດ້ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກຊາວເລວີ, ແຕ່ເພິ່ນກໍໄດ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຈາກອັບຣາຮາມ ແລະ ໄດ້ອວຍພອນອັບຣາຮາມຜູ້ທີ່ຮັບສັນຍາ.

7ແລະ ແນ່ນອນວ່າຜູ້ນ້ອຍຍ່ອມຮັບພອນຈາກຜູ້ໃຫຍ່.

8ໃນກໍລະນີໜຶ່ງ, ຜູ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບເປັນມະນຸດທີ່ຕ້ອງຕາຍ, ແຕ່ໃນກໍລະນີໜຶ່ງອີກຜູ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະກາດວ່າມີຊີວິດຢູ່.

9ເວົ້າໄດ້ອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າເລວີຜູ້ທີ່ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບນັ້ນໄດ້ຖວາຍໜຶ່ງສ່ວນສິບຜ່ານທາງອັບຣາຮາມ,

10ເພາະວ່າເມື່ອເມຄີເຊເດັກໄດ້ພົບກັບອັບຣາຮາມນັ້ນ ເລວີຍັງຢູ່ໃນກາຍຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງເພິ່ນ.

11ຖ້າຫາກມະນຸດມາເຖິງຄວາມບໍລິບູນຄົບຖ້ວນໃນພຣະເຈົ້າໄດ້ໂດຍທາງລະບົບປະໂລຫິດຕາມແບບຂອງເລວີແລ້ວ ແລະ ເພາະໂດຍພື້ນຖານຂອງລະບົບປະໂລຫິດນີ້ກົດບັນຍັດຈຶ່ງມີມາເຖິງບັນດາປະຊາຊົນ ເປັນຫຍັງຍັງຕ້ອງມີປະໂລຫິດອີກຄົນໜຶ່ງ ເຊິ່ງເປັນປະໂລຫິດໃນລຳດັບດຽວກັນກັບເມຄີເຊເດັກ, ບໍ່ແມ່ນໃນລຳດັບດຽວກັນກັບອາໂຣນ?

12ເພາະເມື່ອມີການປ່ຽນແປງລະບົບປະໂລຫິດກໍຈະຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງກົດບັນຍັດເໝືອນກັນ.

13ພຣະອົງຜູ້ທີ່ສິ່ງຕ່າງໆເຫລົ່ານີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງນັ້ນມາຈາກຕະກູນອື່ນ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ມາຈາກຕະກູນນັ້ນເຄີຍຮັບໃຊ້ທີ່ແທ່ນບູຊາ.

14ເພາະເປັນທີ່ຈະແຈ້ງແລ້ວວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້ສືບເຊື້ອສາຍມາຈາກຕະກູນຢູດາ ແລະ ເປັນຕະກຸນທີ່ໂມເຊບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງເລື່ອງບັນດາປະໂລຫິດ.

15ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກ່າວນັ້ນຈະເຫັນຈະແຈ້ງຫລາຍຂຶ້ນຖ້າມີປະໂລຫິດອີກຜູ້ໜຶ່ງເໝືອນເມຄີເຊເດັກປາກົດຂຶ້ນ,

16ຜູ້ທີ່ເປັນປະໂລຫິດໂດຍບໍ່ໄດ້ອາໄສກົດລະບຽບການສືບທອດຕາມບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ໂດຍອາໄສລິດອຳນາດແຫ່ງຊີວິດທີ່ບໍ່ສາມາດທຳລາຍໄດ້.

17ຕາມທີ່ປະກາດໄວ້ວ່າ: “ທ່ານເປັນປະໂລຫິດຕະຫລອດໄປ, ໃນລຳດັບດຽວກັນກັບເມຄີເຊເດັກ”.

18ກົດລະບຽບເດີມຖືກຍົກເລີກໄປເນື່ອງຈາກບໍ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ບໍ່ມີປະໂຫຍດ

19(ເພາະກົດບັນຍັດບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສິ່ງໃດຄົບຖ້ວນສົມບູນໄດ້ເລີຍ), ແລະ ມີຄວາມຫວັງອັນດີກວ່າກໍເຂົ້າມາ, ໂດຍຄວາມຫວັງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າໄດ້.

20ແລະ ພຣະເຈົ້າຢືນຢັນເລື່ອງນີ້ດ້ວຍຄຳສາບານ! ຂະນະທີ່ຄົນອື່ນໆຂຶ້ນເປັນປະໂລຫິດໂດຍບໍ່ມີຄຳສາບານໃດໆ,

21ແຕ່ພຣະເຢຊູເຈົ້າຂຶ້ນເປັນປະໂລຫິດດ້ວຍຄຳສາບານເມື່ອພຣະເຈົ້າກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານແລ້ວ ແລະ ຈະບໍ່ປ່ຽນໃຈຄື: ‘ທ່ານເປັນປະໂລຫິດຕະຫລອດໄປ’”.

22ເພາະດ້ວຍຄຳສາບານນີ້ ພຣະເຢຊູເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄ້ຳປະກັນພັນທະສັນຍາອັນດີກວ່າ.

23ບັດນີ້ ກໍມີປະໂລຫິດຈຳນວນຫລາຍແລ້ວ ເພາະຄວາມຕາຍໄດ້ຂັດຂວາງພວກເຂົາບໍ່ໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງນັ້ນຕະຫລອດໄປ;

24ແຕ່ເພາະພຣະເຢຊູເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ເປັນນິດ ພຣະອົງຈຶ່ງເປັນປະໂລຫິດຕະຫລອດໄປ.

25ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງສາມາດຊ່ວຍບັນດາຜູ້ທີ່ມາຫາພຣະເຈົ້າໂດຍທາງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ເພາະພຣະອົງມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອຈະອ້ອນວອນເພື່ອພວກເຂົາສະເໝີ.

26ມະຫາປະໂລຫິດຢ່າງນີ້ແຫລະທີ່ຕອບສະຫນອງຄວາມຈຳເປັນຂອງພວກເຮົາໄດ້ ຄືປະໂລຫິດຜູ້ບໍລິສຸດ, ບໍ່ມີຕຳໜິ, ບໍ່ມີມົນທິນ, ແຍກຈາກບັນດາຄົນບາບ, ເປັນທີ່ເທີດທູນເໜືອຟ້າສະຫວັນ.

27ພຣະເຢຊູເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທຸກໆວັນເໝືອນກັບມະຫາປະໂລຫິດອື່ນໆ, ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາສຳລັບຄວາມບາບຂອງຕົນເອງກ່ອນ ແລະ ຫລັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາສຳລັບຄວາມບາບຂອງປະຊາຊົນ. ພຣະເຢຊູເຈົ້າຖວາຍພຣະອົງເອງເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບຄວາມບາບຂອງພວກເຂົາທັງຫລາຍພຽງຄັ້ງດຽວເປັນການສິ້ນສຸດ.

28ເພາະກົດບັນຍັດນັ້ນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງມະນຸດຜູ້ອ່ອນແອໃຫ້ເປັນມະຫາປະໂລຫິດ ແຕ່ຄຳສາບານຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມາພາຍຫລັງກົດບັນຍັດໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະບຸດ ຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນແລ້ວຕະຫລອດໄປ.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →