Romans 14

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Raiso ny malemy finoana, nefa tsy amin’ny fitsaranareo ny eritreriny.

2Ny iray dia mino fa mahazo mihinana ny zavatra rehetra izy; malemy finoana kosa ny iray ka tsy mihinana afa-tsy ny vokatry ny zavamaniry.

3Aoka ny mihinana tsy hanamavo ny tsy mihinana; aoka koa ny tsy mihinana tsy hitsara ny mihinana; fa Andriamanitra no efa nandray azy.

4Iza moa ianao izay mitsara ny mpanompon’ny hafa? Amin’ny tompony ihany no ijoroany na ahalavoany. Nefa hampijoroina ihany izy, satria mahay mampijoro azy ny Tompo.

5Ny iray dia manao ny andro iray ho mihoatra noho ny andro sasany ary ny iray kosa dia manao ny andro rehetra ho mitovy. Aoka samy ho resy lahatra ao an-tsainy avy izy.

6Ny mitandrina ny andro dia mitandrina izany ho an’ny Tompo. Ary ny mihinana dia mihinana ho an’ny Tompo, satria misaotra an’Andriamanitra izy; ny tsy mihinana kosa dia tsy mihinana ho an’ny Tompo ary misaotra an’Andriamanitra koa izy.

7Fa tsy misy velona ho an’ny tenany isika ary tsy misy maty ho an’ny tenany.

8Satria raha velona isika dia velona ho an’ny Tompo ary raha maty isika dia maty ho an’ny Tompo; koa amin’izany, na velona na maty isika dia an’ny Tompo ihany.

9Fa izany no nahafatesan’i Kristy sy nahavelomany indray, mba ho Tompon’ny maty sy ny velona Izy.

10Ary nahoana ianao no mitsara ny rahalahinao? Ary nahoana koa ianao no manao tsinontsinona ny rahalahinao? Fa samy hiseho eo anoloan’ny fitsaran’Andriamanitra isika rehetra.

11Satria voasoratra hoe: «Raha velona koa Aho, hoy NY TOMPO, ny lohalika rehetra dia handohalika eo anatrehako ary ny lela rehetra dia hidera an’Andriamanitra!» (Isa 45.23)

12Koa samy hampamoahin’Andriamanitra ny amin’ny tenany avy isika rehetra.

13Koa aza mifampitsara intsony isika fa aleo mihevitra izao: Ny tsy hanisy fandavoana na fanafintohinana eo anoloan’ny rahalahy.

14Mahafantatra sady resy lahatra ao amin’i Jesosy Tompo aho fa tsy misy zavatra maloto ho azy; satria raha misy manao zavatra iray ho maloto dia aminy ihany izany no maloto.

15Raha mampalahelo ny rahalahinao ny zavatra fihinanao dia tsy mba manaraka ny fitiavana intsony ianao. Aza ny zavatra haninao no animbanao azy, fa efa maty hamonjy azy Kristy.

16Koa aza avela hotenenina ratsy izay zavatra tsara anananareo.

17Fa tsy amin’ny fihinanana sy ny fisotroana ny fanjakan’Andriamanitra, fa fahamarinana sy fiadanana ary fifaliana ao amin’ny Fanahy Masina.

18Koa izay manompo an’i Kristy amin’izany zavatra izany no sitrak’Andriamanitra sy eken’ny olona fa tsara.

19Koa aoka isika hitady ny momba ny fiadanana sy ny momba ny fifampandrosoana.

20Aza izay hanina no andravanao ny asan’Andriamanitra. Madio avokoa ny zavatra rehetra, nefa ratsy ho an’ny olona izay mihinana ka mahatonga fahatafintohinana.

21Fa tsara ny tsy mihinana hena, ny tsy misotro divay, ny tsy manao izay hahatafintohina ny rahalahinao.

22Ny finoana izay anananao dia hazòny ho anao eo anatrehan’Andriamanitra. Sambatra izay tsy manameloka ny tenany amin’izay zavatra ekeny!

23Fa izay misalasala dia meloka raha homana, satria tsy avy amin’ny finoana izany; fa ota izay rehetra tsy avy amin’ny finoana.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →