Romans 3

Malagasy (Baiboly Protestanta Malagasy 2011)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Koa inona ary no tombony ananan’ny Jiosy, ary inona no soa avy amin’ny famorana?

2Maro ihany ireo amin’ny lafiny rehetra: Voalohany: Izy no notolorana ny tenin’Andriamanitra ho andraikiny.

3Fa ahoana ary? Raha tsy nahatoky ny sasany, moa ny tsy fahatokiany va hahafoana ny fahatokian’Andriamanitra?

4Sanatria izany! Aoka Andriamanitra no ekena ho marina fa ny olona rehetra kosa dia ho mpandainga, araka ny voasoratra hoe: «Mba ho hita ho marina amin’ny teninao Ianao ary hahery, raha tsaraina» (Sal 51.4).

5Fa raha ny tsy fahamarinantsika no mampiseho ny fahamarinan’Andriamanitra, inona ary no holazaintsika? Tsy marina va Andriamanitra raha mampihatra ny fahatezerany? Miteny araka ny fanaon’ny olona aho.

6Sanatria izany! Fa raha izany, hataon’Andriamanitra ahoana no fitsara izao tontolo izao?

7Raha nitombo noho ny laingako kosa ny fahamarinan’Andriamanitra mba ho voninahiny, nahoana aho no mbola tsaraina ho mpanota indray?

8Nahoana ary no tsy hanao ratsy isika mba hiavian’ny soa? Tahaka izany ny tenin’ny sasany izay manendrikendrika anay ho milaza izany. Mendrika ny fanamelohana azy ireny.

9Ahoana ary? Ambony noho ny hafa va isika? Tsy izany velively; satria efa voalazantsika rahateo fa mpanota avokoa na ny Jiosy na ny Jentilisa

10araka ny voasoratra hoe: «Tsy misy marina na dia iray akory aza;

11tsy misy izay mahafantatra, tsy misy izay mitady an’Andriamanitra.

12Samy nania avokoa izy rehetra, samy tsy mahasoa avokoa izy rehetra; tsy misy izay manao ny tsara na dia iray akory aza» (Sal 14.1-3).

13«Fasana misokatra ny tendany; ny lelany no anaovany fitaka» (Sal 5.9). «Ny poizin’ny menarana no ao ambanin’ny molony» (Sal 140.3);

14«Feno ozona sy teny mangidy ny vavany» (Sal 10.7);

15«Mailaka handatsa-dra ny tongony;

16fandravana sy fandringanana no eo amin’ny lalany

17ary tsy fantany ny lalan’ny fiadanana» (Isa 59.7-8).

18«Tsy misy fahatahorana an’Andriamanitra eo anoloan’ny masony» (Sal 36.1).

19Fantatsika koa fa izay zavatra lazain’ny lalàna dia lazainy amin’izay manana ny lalàna, mba ho voatampina avokoa ny vava rehetra ka hiharan’ny fitsaran’Andriamanitra izao tontolo izao,

20satria tsy misy nofo hohamarinina eo anatrehany amin’ny asan’ny lalàna; fa ny fahalalana ny amin’ny ota ihany no azo avy amin’ny lalàna.

21Ankehitriny dia naharihary ny fahamarinana avy amin’Andriamanitra, tsy tamin’ny lalàna anefa izany, fa nambaran’ny lalàna sy ny mpaminany;

22fahamarinana avy amin’Andriamanitra amin’ny finoana an’i Jesosy Kristy ho an’izay rehetra mino, satria tsy misy fanavakavahana,

23fa samy efa nanota izy rehetra ka tsy manana ny voninahitra avy amin’Andriamanitra;

24nefa hamarinina maimaimpoana amin’ny fahasoavany izy noho ny fanavotana izay ao amin’i Kristy Jesosy.

25Izy no natolotr’Andriamanitra ho fanatitra fampiononam-pahatezerana tamin’ny rany, amin’ny finoana, mba hanehoana ny fahamarinany amin’ny tsy namaliany ny fahotana lasa

26tamin’ny nandeferany; mba hanehoan’Andriamanitra ny fahamarinany ankehitriny ka ho marina Izy sady hanamarina izay manana finoana an’i Jesosy.

27Aiza ary ny fireharehana? Foana izany. Amin’ny lalàna manao ahoana? Amin’ny lalànan’ny asa va? Tsia, fa amin’ny lalànan’ny finoana.

28Koa amin’izany dia heverintsika fa finoana no anamarinana ny olona fa tsy ny asan’ny lalàna.

29Moa Andriamanitry ny Jiosy ihany va Izy fa tsy an’ny Jentilisa koa? Eny, an’ny Jentilisa koa Izy,

30satria iray ihany Andriamanitra, izay hanamarina ny voafora noho ny finoana, ary ny tsy voafora amin’ny finoana.

31Koa mahafoana ny lalàna amin’ny finoana va isika? Sanatria izany! Fa mampiorina tsara ny lalàna isika.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →