Revelation 1

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

Jump to: Chapter 2 →

1عیسی مَسیحی مکاشفه، گه خِدا وِرِه هادا تا هون چیا گه وِنِه خِیلی زود اِتِّفاق دَکِفِه رِه، شی نوکرِنِ هَم هادِه. وی هَینِه شی فِرِشتِه ای بَرِسانیَنی هَمرا، شی نوکر یوحنایی سِه آشکار هاکِردِه.

2و وی خِدایی کلام و عیسی مسیحی شهادتِ، یَعنی هر اونچی گه بَئیِه رِه، گِواهی هادا.

3خِشا بِحالِ هون کَسی گه هَین نبوّتِ کلامِ خُونِّه و خِشا بِحال اونانیگه اونِه اِشنُنِنِه و اونچی گه وی دِلِه بَنوِشت بَوِه رِه، دارِنِه؛ چونگه اون وَخت نَزیکِ.

4یوحنایی طرفی جا، هفتا کلیسایی سِه گه آسیایی مَنطقِه ای دِلِه دَرِنِه: فیض و صِلح و سلامتی شِمِنِه بیِه، وی طرفی جا گه دَرِه و دَوِه و اِنِه، و هفتا روحی طرفی جا، گه وی پادشاهی ای تَختی پِش دَرِنِه،

5و عیسی مَسیحی طرفی جا، هون وفادارِ شاهِد، اوّلین کسی گه مِردِگونی جا زینِّه بَوِه، و پادشاهنی حاکِم، زَمینی سَر. ویگه اَمارِه دوس دارنِه و شی خونی هَمرا، اَمارِه اَمِه گِناهِنی جا آزاد هاکِردِه،

6و وی اَمارِه یَتِه مملکت هاکِردِه، و کاهنِنی شی پیر خِدایی سِه، جَلال و سلطنت تا اَبَد وی هَمرا ووئه.آمین.

7هارشین، وی، اَبریشونی هَمرا اِنِه، هر چِشی وِرِه وینِّه، حتّی اونانیگه وِرِه نِیزه بَزونِه؛ و دِشتِه زَمینی طایفِه ایشون، ویسِه شیوَن کِنِنِه. راساسی گه هَینجور وونِه.آمین.

8خِداوند، خِدا گِنِه: «’الف‘ و ’ی‘ مِنمِه؛ هون قادِرِ مِطلق، گه دَرِه و دَوِه و اِنِه.»

9مِن یوحنا، شِمِه بِرار، گه عذابی دِلِه و پادشاهی و صبر و تَحَمِلی گه عیسایی دِلِئه، شِمِه هَمرا شَریکمِ، خِدایی کَلام و عیسایی شَهادَتی خاطری، یَتِه جزیره ای دِلِه دَوِمِه گه اونِه پاتموس گِتِنِه.

10خِداوندی روزی دِلِه، خِدایی روحی جا پِر بَوِمِه و یَتِه بِلَنِ صِدا، هِتی شیپوری صدایی تَرا شی دِمال سَر بِشنُسِمِه

11گه گِتِه: «اونچی گه وینّی رِه یَتِه کیتابی دِلِه بَنویس و هَین هفتا کلیسا: اَفِسُس، اِسمیرنا، پِرگاموم، تیاتیرا، ساردِس، فیلادِلفیه و لائودیکیه ای سِه بَرِسان.»

12اَزما دَگِرِسِمِه تا بَوینِم هَین صِدا کیِه گه می هَمرا گَب زَنِّه؛ و وختی دَگِرِسِمِه، هفتا طِلا لَمپا پایِه بَئیمِه،

13و هون لَمپا پایه ایشونی میِن یَنفرِ بَئیمِه گه ’اِنسونی ریکارِه‘ مونِّسِه. وی یَتِه بِلَنِ قَوا شی تَن داشتِه و یَتِه شال طِلایی جا شی سینه ای دور.

14وی سَری می اِسبی وِه، یَتِه پَشمی تَرا اِسبی، هِتی وَرفی تَرا. وی چِش هِتی تَشی اَلوکی تَرا وِه.

15وی لینگ هِتی مفرقی تَرا گه کورِه ای دِلِه خالِص بَوِه وو سو سو زووِه، و وی اَواز زیادِ اُوئیشونی تَرا وِه.

16شی راسِ دَسی دِلِه هَفتا سِتارِه داشتِه و وی دِهِنی جا یَتِه دِ دَمِ تیجِ شَمشیر دیرگا بیمو وِه، و وی دیم هِتی آفتابی تَرا وِه گه دِشتِه شی قِوَّتی هَمرا تابِسِه.

17وختی وِرِه بَئیمِه هِتی مِردِه ای تَرا وی لینگی پِش دیم بَخاردِمِه. ولی وی، شی راسِ دَسِ می سَر بِشتِه و بُتِه: «نَتِرس، اوَّل و آخر مِنمِه؛

18مِن گه زینِّمِه. بَمِردِمِه، و هارِش همیشه ای سِه زینِّمِه، و مرگ و مِردِگونی دِنیایی کِلی ایشون می دَس دَرِه.

19«پَس اونچی گه بَئی، و اونچی اَلَن دَرِه و اونچی گه اَزما اِنِه رِه، بَنویس.

20هون هفتا سِتارِه گه می راسِ دَسی دِلِه بَئی و هون هفتا طِلا لَمپا پایه ای راز هَینِه: هون هَفتا سِتارِه، هَفتا کِلیسایی فِرشتِگونِنِه، و هون هَفتا لَمپا پایِه، هَفتا کلِیسانِه.

Jump to: Chapter 2 →