Revelation 6

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1هون موقِه وَرکارِه بَئیمِه گه یَتِه از هون هفتا مِهرِ بِشکانیِه، و بِشنُسِمِه گه یَتِه از هون چارتا زینِّه مخلوق یَتِه صِدایی هَمرا، گه هِتی رادی تَرا وِه، بُتِه: «بِرِه!»

2مِن بَئیمِه و هارش، یَتِه اِسبی اَسب وِه! و اونیگه وی سَر سِوار وِه، یَتِه تیرکَمون داشتِه، و یَتِه تاج وِرِه هادانِه و اونیگه پیروزی ای هَمرا دیرگا بیمو تا فتح هاکِنِه.

3وختی گه وَرکا دِوّمین مِهرِ بِشکانیِه، بِشنُسِمِه گه دوّمین زینِّه مخلوقِ بُتِه: «بِرِه!»

4و یَت دییَر اَسب دیرگا بیمو گه هِتی تَشی تَرا سِرخ وِه، اونیگه هون اسبی سَر سِوار وِه، هَین اِجازِه هادا بَوِه تا صلح و سلامتی رِه زَمینی جا بَیرِه تا مَردِن همدیرِ بَکوشِن، و یَتِه گَتِه شَمشیر وِرِه هادا بَوِه.

5وختی گه وَرکا، سِوّمین مِهرِ بِشکانیه، بِشنُسِمِه گه سِوّمین زینِّه مخلوقِ بُتِه: «بِرِه!» و مِن بئیمِه و هارِش، یَتِه سیو اَسب وِه و اونیگه هون اَسبی سَر سِوار وِه شی دَسی دِلِه یَتِه ترازو داشتِه.

6و هون چارتا زینِّه مخلوقی میِن، یَچی هِتی صِدایی تَرا بِشنُسِمِه گه گِتِه: «یَتِه مَنَّر گَنِّم یَه دینار و سِه تا مَنَّر جو یَه دینار، ولی روغَن و شرابِ ضَرر نَزِن!»

7وختی گه وَرکا چارمین مِهرِ بِشکانیِه، چارمین زینِّه مخلوقی صدارِه بِشنُسِمِه گه بُتِه: «بِرِه!»

8و مِن بَئیمِه و هارش، یَتِه رنگ و رو بوردِه اَسب وِه و هون کسی اِسم گه اَسبی سَر سِوار وِه مَرگ وِه و مِردِگونی دِنیا وی دِمال ایمو. و وِشونِه اقتدار هادا بَوِه تا زَمینی یَه چارُمِ شَمشیر و قحطی و کِشندِه مَرَض و زَمینی وحشی جانِوَرِنی هَمرا بَکوشِن.

9وختی گه وَرکا پَنجِمین مِهرِ بِشکانیِه، مِن قِروونگاهی بِن، هون آدمایی جانِ بَئیمِه گه خِدایی کلامی خاطری و هون شهادتایی گه هادا وِنِه، بَکوشت بَوِه وِنِه.

10وِشون بِلَنِ صدایی هَمرا داد زووِنِه و گِتِنِه: «اِی خِداوند گه قادر و قدّوس و حَقی، تا کِی داوَری نَکِنّی و اَمِه خونی تقاصِ زَمینی مَردِنی جا نَئیرنی؟»

11و هر کِدیم از وِشونِه، اِسبی قَوا هادا بَوِه و وِشونِه بُتِه بَوِه گه اَقَدی ویشتَر آروم بَئیرین تا وِشونی همخِدمتِن و بِرارِنی تعداد گه قرارِ وِشونی تَرا بَکوشت بَوون، کامل بَوو.

12و وختی گه ورکا شِشمین مِهرِ بِشکانیِه، مِن بئیمِه و هارش، یَتِه گَتِه زِلزِلِه بیمو، و آفتاب پِلاسی تَرا سیو بَوِه، و کامِلِ ماه، خونی رنگ بَوِه.

13و آسِمونی سِتارِه ایشون بِنِه ای سَر جِر کَتِنِه، هِتی یَتِه اَنجیل داری تَرا گه یَتِه تِنِّ وایی هَمرا دِکت خارنِه و وی کالِ میوه ایشون کَلِنِه.

14آسِمون یَتِه لول بَوِه طوماری تَرا غیب بَوِه، هر کوه و جزیره‌ای شی جایی جا بَکِّنی بَوِه.

15اَزما زَمینی پادِشاهِن و گَتِ آدَمِن، و فَرموندارِن و پولدارِن و قِدّارِن، و هر نوکَر و هر آزادی، شِرِه غاریشونی دِلِه و کوه و کَمَری کِریشونی میِن جابَدانِه.

16وِشون کوهیشون و کِریشونِه گِتِنِه: «اَمِه سَر دَکفین و اَمارِه هون تَخت نِشینی چِشی جا و هون وَرکایی غضبی جا جابَدین.

17چون وِشونی گَتِه روزی غضب بَرِسیِه و کیه گه بَتِنِّه طاقت بیارِه؟»

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →