Revelation 22

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 21 Jump to:

1اَزما، هون فِرِشتِه زندگی ای روخِنِه ای اُو رِه مِنِه هَم هادا گه هِتی بِلوری تَرا شفاف وِه و خِدا و وَرکایی تختی جا سَرایز وونِسِه

2و شَهری میدونی میِن رَد وونِسِه. روخِنِه ای دِ طرف، زندگی ای دار دَوِه گه دِوازِه جور میوه داوِه، یَعنی هر ماه یَجور میوِه. و وی وَلگیشون ملّتیشونی سِه شَفا وِه.

3و دِ هیچ لعنتی اوجِه دَنیِه. بَلگی خِدایی تَخت و وَرکائی تخت وی دِلِه مونِّه و وی خادِمِن، وِرِه پَرَسِش کِنِنِه.

4وِشون وی دیمِ وینِنِه و وی اِسم وِشونی سالی سَر دَرِه.

5و دِ شُو نَوونِه. وِشون دِ لَمپا یا آفتابی نورِ احتیاج نارِنِه، چون خِداوندْ خِدا وِشونی نور وونِه. و وِشون تا اَبَد و تا اَبَد سلطنت کِنِنِه.

6و فِرشته مِنِه بُتِه: «هَین گَبا راس و بِشِنِه اعتماد هاکِردن. خِداوَند، پِیغمبرنی ارواحی خِدا، شی فِرِشتِه رِه بَرِسانیِه تا اونچی گه وِنِه خِیلی زود اِتِّفاق دَکِفِه رِه شی نوکَرِنِ هَم هادِه.»

7«و هارِش، مِن خِیلی زود اِمِه! خِش به حالِ کسی گه هَین کیتابی نَبِوّتِ کلامِ دارِه.»

8مِن، یوحنا، هَمون کَسیمِه گه هَین چیارِه بَئیمِه و بِشنُسِمِه. مِن بعد از هَینگه اونانِه بَئیمِه و بِشنُسِمِه هون فِرشته ای لینگی پِش گه اونِنِ مِنِه هَم هادا وِه، دیم بَخاردِمِه تا وِرِه پَرَسِش هاکِنِم.

9ولی هون مِنِه بُتِه: «هینجور نَکِن! مِنَم هِتی تو و تی بِرارِنی تَرا، یَعنی پِیغمبَرِن و اونانیگه هَین کیتابی کلامِ بِجا اُرِنِه، همخِدمتمِه. خِدارِه پَرَسش هاکِن.»

10هون مِنِه بُتِه: «هَین کیتابی نَبِوّتِ کَلامِ مِهر و موم نَکِن، چون هون وَخت نَزیکِ.

11بِل بَدِ آدَم، شی بَدی هاکِردَن اِدامِه هادِه و فاسدِ آدم، هَمونجور شی فسادِ ادامِه هادِه؛ صالِح آدَم، اونچی گه دِرِسِ رِه اِدامِه هادِه و مِقَدّسِ آدم، هَمونجور مِقَدَّس بَمونِّه.»

12«هارِش، خِیلی زود اِمِه و شی هون پاداش گه وِنِه هادَمِ شی هَمرا اُرمِه تا هر کَسِ طبقِ اونچی گه هاکِردِه عوض هادِم.

13من ’الف‘ و ’ی‘، اوّل و آخر، شِرو و سَرآخر هَسمِه.»

14خِشا به حالِ اونانیگه شی قَوائیشونِه شورِنِه تا هَین حَقِ دارِن گه زندگی ای داری جا بَخارِن و بَتِنِّن شَهری دروازه‌ها رِه دِلِه بورِن.

15سَگیشون و جادوگرِن و زِناکارِن و آدم کِشیشون و بِت پَرَسِن و دِشتِه اونانیگه دِرو رِه دوس دارنِه و هونِ اَنجام دِنِنِه، شهری دیرگا مونِّنِه.

16«مِن، عیسی، شی فِرِشتِه رِه شِمِه وَر بَرِسانیمِه تا هَین چیارِه کلیساهایی سِه شهادت هادِه. مِن داوودی ریشِه و صِبی سِتارِمِه گه تابِنِه.»

17خِدایی روح و عروس گِنِنِه: «بِرِه!» هر کی هَینِه اِشنُنِه بُئه: «بِرِه!» هر کی تَشنیئه بیِه؛ و هر کی خواینِه، زندگی ای اُوئی جا مَجانی بَیرِه.

18مِن هر کی گه هَین کیتابی نَبِوّتِ کلامِ اِشنُنِه رِه هِشدار دِمِه گه اگه یَنَفر یَچی هونِه اِضافه هاکِنِه، خِدا هَین بلاهایی گه هَین کیتابی دِلِه بیمو رِه وی سَر اُرنِه.

19و اگه یَنَفَر هَین کیتابی نَبِوّتِ کلامی جا یَچی کَم هاکِنِه، خِدا وِرِه زندگی ای داری جا و مِقَدّسِ شَهری جا، گه هَین کیتابی دِلِه بیمو، بی‌نصیب کِنِّه.

20اونیگه هَین چیایی سِه شهادت دِنِه، گِنِه: «حتماً، خِیلی زود اِمِه.» آمین. بِرِه، اِی خِداوندْ عیسی!

21خِداوندْ عیسای فیض شِما هَمه ای هَمرا دَوو. آمین.

← Chapter 21 Jump to: