bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Acts 13
Acts 13
Dutch Frisian
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 14 →
1
Oba enn Antiochean, doa enn de Jemeende weare Profeete en Leahra; Barnabas aus uck Siemoon, jenant Näaja, en Lusius von Tjiereene, en Manahen, dee met däm Vea Ferscht Heroodes oppjetrocke wea, en Saul.
2
Oba aus see däm Harr deende en fauste deede, säd de Heilja Jeist: Sondat doch fe mie Barnabas en Saul tom Woatj üt, too däm etj ahn beroope ha.
3
Aus see jefaust en jebät haude, läde see ahn de Henj opp en leete ahn gohne.
4
See nü, ütjeschetjt vom heiljen Jeist, jinje rauf no Selusia, en von doa säajelde see no Tsiepern.
5
En aus see no Salamis auntjeeme, vetjindijde see daut Wuat Gottes enne Jude Sienagoge. Oba see haude uck Jehaun aus Deena.
6
Oba aus see de gaunse Insel bott Pafos derjch jetrocke weare, funge see eenen Maun, eenen Zaubra, eenen faulschen Profeet, eenen Jude, met Nome Bar-Jesus,
7
disa wea biem Staut Rejiara Sergius Paulus, eenem vestendjen Maun. Disa roopt Barnabas en Saul no sich en wenscht daut Wuat Gottes too heare.
8
Oba Elimas, de Zaubra (soo woat sien Nome vedollmatscht), wea jäajen ahn en vesocht däm Staut Rejiara vom Gloowe auftohoole.
9
Oba Saul, uck Paulus jenant, erfällt vom heiljen Jeist, tjitjt am niel aun,
10
en säd: O dü, voll aula Lest en Boosheit, Diewelssän, Fient aula Jerajchtijchtjeit; weest dü nijch oppheare, de jlitje Wäaj too vedreie?
11
En nü tjitj, de Harrn Haunt es äwa die! En dü woascht blind senne en de Sonn eene Tietlang nijch seene. En platzlijch voll Dunkelheit en Diestaness opp am; en hee jintj romm en socht dee am aune Haunt leide.
12
Aus de Staut Rejiara sach waut passeat wea, word hee jleewijch, en wea ütasich äwa de Leah vom Harr.
13
Oba Paulus en siene Bejleita fuare von Pafos no Perga enn Pamfilean. Oba Jehaun trannd sich von ahn en jintj tridj no Jerusalem.
14
See oba jinje wieda von Perga en tjeeme no Antiochean enn Pisidea; en see jinje aum Saubat Dach enne Sienagog en sade sich dohl.
15
Oba nom väaläse ütem Jesatz en de Profeete, schetjte de Sienagoge Väastohna no ahn, en säde: Manna, Breeda, wann jie een Moottoospräatjendet Wuat aun daut Voltj ha, dan räd.
16
Oba Paulus stund opp, wong met de Haunt, en säd: Manna, Iesraelite en dee jie Gott ferjchte, horjcht!
17
De Gott von disem Voltj Iesrael haft onse Vodasch ütjewält en hoow daut Voltj aus see Framde weare emm Ejipten Laund, en haft ahn met een oppjehownen Oarm von doa rütjefeat;
18
en eene Tiet von onnjefäa veatijch Joa druag vedruag hee ahn enne Wieste,
19
en säwen Veltja emm Laund Kanaan vetiljt haud, jeef hee ahn äa Laund aus Oawgoot.
20
En doano, onnjefäa vea hundat feftijch Joa, jeef hee ahn Rejchta bott Samuel, däm Profeet.
21
En von doa aun wenschte see sich eenen Tjeenijch, en Gott jeef ahn dän Saul, däm Sän Kis, eenen Maun üt däm Staum Benjamien, veatijch Joa.
22
En no däm hee am vom Troon wajch jedohne haud, erwatjt hee ahn Doft tom Tjeenijch, däm hee uck Zeijniss jeef en säd: „Etj ha Doft jefunge, däm Sän Iesae, eenen Maun no mienem Hoate, dee mienen gaunsen Welle doone woat“. {Ps.89,21; 1Sam.13,14}
23
Von sienem Some haft Gott no de Vespräatjung däm Iesrael aus Rada Heilaunt Jesus erwatjt,
24
no däm Jehaun, jeprädijcht haud, ver sienem kohme, de Taufe too Buesse Ommdentje däm gaunsen Voltj Iesrael.
25
Oba aus Jehaun siene Tiet erfällt wea, säd hee: Waut dentj jie, daut etj sie? Etj sie et nijch, doch tjitjt, hee tjemmt no mie, von däm etj nijch weat sie, de Schooh aune Feet too leese.
26
Manna, Breeda, Säns von Obraums Jeschlajcht, en dee unja jünt de Gott ferjchte, ons junt es daut Wuat de Radung jeschetjt.
27
Dan dee enn Jerusalem wohne, en äare Bowaschte, ha disem nijch ertjant, ha uck de Stemme de Profeete erfellt, dee aun jiedrem Saubat jeläst woare, derjch äa Uadeel erfellt.
28
En tjeene Doodesschuld funge, bedde see Pielatus, daut hee sull ommjebrocht woare.
29
Oba aus see aules met am jedohne haude, waut äwa am jeschräwe es, nehme see am vom Holt Tjriets rauf en läde am enn eene Graufkoma.
30
Oba Gott haft am vonne Doodje oppjewatjt,
31
en hee leet sich meare Doag von ahn seene, dee met am ennopp jekohme weare von Galiläa no Jerusalem, dee nu siene Zeije ver däm Voltj send.
32
En wie vetjindje jünt de froohe Botschoft de aune Vodasch kohmende Vespräatjung,
33
daut Gott diese aun ons, äare Tjinja, erfellt haft, en haft Jesus oppstohne lohte; aus uck em tweeden Psalm jeschräwe es: „Dü best mien Sän, vondoag ha etj die jezeijt jebuare “. {Ps.2,7}
34
Oba daut hee am haft vom de Doodes oppstohne lohte, omm nijch mea too Vewesung tridj too gohne, haft hee soo jesajcht: „Etj woa jünt Doft siene sejchre toovelohtje Heilijchtüma Jnod jäwe“. {Jes.55,3}
35
Doaromm sajcht hee uck enn eenen aundren Psalm: „Dü woascht nijch lohte dienen Heiljen de Vewesung seene“. {Ps.16,10}
36
Dan Doft zwoa, haud sienem Jeschlajcht jedeent, storf nom Rotschluss Gottes en word too siene Vodasch jelajcht, en sach Vewesung.
37
Oba dee, dän Gott oppjewatjt haft, sach de Vewesung nijch.
38
Nü saul jünt toweete jedohne, Manna, Breeda, daut derjch disem jünt de Sinde Vejäwunk vetjindijt woat, en von aulem, von däm jie nijch kunne derjch daut Jesatz Mooses jerajcht friejesproake woare;
39
woat derjch disem jiedra Jleewja jerajcht friejesproake.
40
Nü seeht too, daut nijch äwa jünt tjemmt, waut enn de Profeete jesajcht es:
41
“Tjitjt, jie Spata, en vewundat jünt en veschwinjt, wiel etj wirtj een Woatj enn jüne Doag, een Woatj, daut jie nijch jleewe woare, wannet jünt wäa vetalt“. {Hab.1,5}
42
Oba aus see rüt jinje, bedde see, daut ahn aum näajchsten Saubat wada dise Wead jesajcht woare.
43
No däm oba aus de Vesaumlung, enne Sienagog, üteneen jegohne wea, foljde väle Jude en gottesferjchtje Proselüte däm Paulus en Barnabas, dee too ahn säde en ahn tooräde, enne Jnod Gottes too bliewe.
44
Oba aum näajchsten Saubat vesaumld sich meist de gaunse Staut, omm daut Harren Wuat too heare.
45
Oba aus de Jude de Voltjsmenj sache, worde see met Aufjenst erfällt en räde jäajen de Wead de Paulus säd, en lestade.
46
En Paulus en Barnabas räde frie en mootijch en säde: Jünt wea daut needijch dautet Wuat Gottes eascht too jünt jerät wort; oba wiel jie daut von jünt steete, en fe jünt selfst, daut eewije Läwe nijch weat achte, tjitj, wie wende ons no de Heide.
47
Dan soo haft de Harr ons jebotte befoole: Etj ha die tom Lijcht fe de Heide jesat, daut dü tom Heil Radung best bett aun daut Enj vonne Ead.
48
Oba aus de Heide daut heade, freide see sich en veharlijchte daut Harrn Wuat, en daut worde jleewijch, aula dee tom eewijen Läwe bestemmt weare.
49
Oba daut Harrn Wuat vebreed sich derjch daut gaunse Laund.
50
Oba de Jude räajde de aunbädende väanähme Frües opp en de Easchte enne Staut en räajde eene Vefoljung jäajen Paulus en Barnabas aun, en juage ahn üt äare Jrense rüt.
51
Oba see scheddade däm Stoff vonne Feet jäajen ahn auf en tjeeme no Iekoonean.
52
Oba de Jinja worde met Freid en heiljem Jeist erfällt.
← Chapter 12
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 14 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28