Acts 27

Dutch Frisian

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1Oba aus beschlote wea, daut wie no Italien auffoahre sulle, äwajeewe see soo aus Paulus aus uck eenje aundre Jefangne eenem Hauptmaun, met Nome Julius, von de August Schoa.

2Oba aus wie een adramietischet Schepp besteaje haude, en väa haude, too säajle no de Uats delengd däm Eewa Aseans, en wie fuahre auf; en doa wea bie ons Aristarchus, een Matsedoonea üt Tessalonich.

3En aum aundren Dach läd wie enn Siedoon aun. En Julius behaundeld Paulus frindlijch en erlaubd am, no Frind too gohne, omm äare Väasorj too erlange.

4En von doa fuah wie auf en säajelde unja Tsiepern han, wiel de Wint ons entjäjen wea.

5En aus wie daut Mäa däm Eewa delenjd Tsilietsean en Pamfilean derjchsäajelt haude, tjeem wie no Mira enn Liesean;

6en aus de Hauptmaun doa een auleksaundrischet Schepp jefunge haud, daut no Italien säajeld, leet hee ons doa ennstiee.

7Oba aus wie väl Doag langsom jesäajelt en met Mäj jäajen Knidus jekohme wäare, wiel de Wint ons nijch enenn leet, säajeld wie unja Tjreeta han, jäajen Salmoone;

8en met Mäj aun äa vebie säajelde, tjeem wie aun eenem Uat, scheena Howe jenant, doa dijchtbie eene Staut Lasea wea.

9Aus oba väl Tiet vegohne wea en de Seefoaht jefäadlijch wea, wiel uck daut Fauste vebie wea, ermohnd Paulus,

10en säd too ahn: Manna, etj seeh, dautet met Onnheil en väl Velust, nijch bloos de Lodinj en daut Schepp, sonda uck onsem Läwe passeare woat.

11Oba de Hauptmaun jleewd däm Stiamaun en däm Schepp Äjendeema mea, aus däm, waut Paulus säd.

12Doa oba de Howe tom Äwawintre onnjeäjent wea, de measchte beschloote, von doa auftofoahre, auf see fleijcht kunne no Feeniks jelange en doa äwawintre en eenem Howe von Tjreeta, dee jäajen Siedwaste en no Nuadwaste op es.

13Doa oba de Siedwint saunft aunfong too blose, meende see äare Aufsejcht faust enne Haund jetjräaje too ha, hoowe de Anka en fuahre dijcht aun Tjreeta vebie.

14No nijch langa Tiet oba erhoow sich von am Tjreeta een Wirbelstorm, jenant Nuadost - Wind.

15Doa oba daut Schepp metjeräte word en kunn de Spetz nijch jäajen däm Wint dree, jeef wie opp en leete ons vom Wind driewe.

16Oba aus wie bie eene tjliene Insel, jenant Klauda, vebie fuahre, kunn wie met Mäj daut Radungsboot sejcha hoole mächtijch woare.

17Daut trocke see nehejcht en bruckte Helpmeddel, omm daut Schepp Boot auntobinje; en haude Angst, enn de Siertus (een flacket Wota met een Saundeewa) veschloage too woare, see leete de Säajel rauf, en see leete sich soo driewe.

18Aus wie oba vom Storm room jedräwe worde, musste see aum näajsten Dach, üt Noot, een Deel vonne Woa äwa Buat schmiete;

19en aum dredden Dach schmeete see met äjne Henj daut Schepp Jreetschoft äwa Buat.

20Oba aus äwa mearere Doag wäda Sonn noch Stearns sich seene leete en een nijch jerinja Storm aunhild, word ons emm äwajen jiedre Hopninj jenohme omm jerat too woare.

21En aus eene groote Opptiet - loosijchjteit harscht, doa stund Paulus enn äare Medd opp en säd: O Manna, daut wäa needijch jewäse mie too horjche en nijch von Tjreeta auftofoahre en haude jünt dit Onnheil en dän Velust jespoat.

22En nu emm blitj opp de Dinje vemohn etj jünt, gooda Moots too senne, dan tjeen Läwe woat veloare gohne, büta daut Schepp.

23Dan een disa Nacht stund een Enjel Gottes bie mie, däm siena etj sie en däm deen,

24en säd: Ha nijch Angst, Paulus! Dü mottst ver dän Tjeisa stohne; en seeh, Gott haft die aula jeschentjt, dee met die foahre.

25Doaromm siet gooda Moots, Manna, dan vetrüat Gott, dautet soo senne woat, soo ausset mie jesajcht worde es.

26Oba wie motte opp eene Insel veschloage woare.

27Oba aus de veatiende Nacht jekohme wea, en wie emm adriatischem Mea ommhäa jedräwe worde, medden enne Nacht meende de Seemanna, daut see aun een Laund noda kaume.

28En aus see daut Sentjblie rüt jeschmäte haude, funge see twintijch Fodem; en een beet wieda jefoahre weare en wada daut Sentjblie jeschmäte haude, funge see feftien Fodem.

29En haude Angst, daut wie irjend wua aune Eewasteena veschloage woare, schmeete see vom Hinjaschepp vea Anka üt en see wenschte dautet Dach woat.

30Oba aus de Seemanna sochte daut Schepp too velohte en daut Bieboot rauf emm Mäa jelohte haude met unja de Üträd aus wann see vom Väaschepp de Anka rüt schmiete wulle,

31Paulus säd too dän Hauptmaun en de Soldote: Wann dise nijch oppem Schepp bliewe, tjä jie nijch jerat woare.

32Donn schneede de Soldote de Strenj von Bieboot auf en leete daut rauf faule.

33Oba ausset Dach woare wull, vemohnd Paulus aule, daut see äte sulle, en säd: Vondoag es de veatiende Dach, daut jie ohne eene Mohltiet opp eene Radinj jelüat ha, en nuscht too jünt jenohme ha.

34Doawäajen vemohn etj jünt, ne Mohltiet too nehme, dan dit jeheat too jüne Radung; dan tjeena von jünt woat een Hoa vom Kopp veleare.

35Oba aus hee dit jesajcht en Broot jenohme haud, dankt hee Gott ver aulem, en aus hee daut jebroake haud, fung hee aun too äte.

36Oba aula, mootijch jeworde, nehme uck see selfst Äte Mohltiet too sich.

37Wie weare oba em gaunsen twee - hundat - sass - en - zäwentijch Seele oppem Schepp.

38Aus see sich oba saut jejäte haude, muake see daut Schepp leijchta, enn däm see daut Jeträajd emm Mea schmeete.

39Oba ausset Dach word, ertjande see daut Laund nijch, see bemoatjte sache oba eene Bucht, de een Saundeewa haud, aun däm see beschloote, wann see kunne, daut Schepp doa enenn rane too lohte stiare.

40En aus see de Anka loos jemoakt haude, leete see dee em Mea, en muake toojlitj de Strenj de Scheppstia loos en trocke daut veaste Säajel jäajen däm Wind en stiade oppem Saundeewa too.

41Oba see tjeeme opp eene, von beid Siede, vom Mäastreem ommspeelde Städ, doa leete see daut Schepp nopprane; en daut Väaschepp haud sich faust jesat en bleef onnbewäajlijch, oba daut Hinjaschepp dreiwd too vebräatje vonne Jewault de Walle.

42Oba unjre Soldote kaum een Beschluss toostaund, daut see de Jefangne doot moake sulle, doamet nijch wäa rüt schwamt en wajch rant.

43Oba de Hauptmaun, wull Paulus rade, hindad ahn aun äarem Väahabe en befool, daut dee janje de schwame kunne, sich too eascht rauf schmiete en aum Laund gohne sulle;

44en dee äwaje, de eene opp Bräda de aundre opp irjent waltje Stetja vom Schepp. En soo passead daut, daut aula aum Laund jerat worde.

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →