bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Acts 21
Acts 21
Dutch Frisian
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 22 →
1
Oba ausset passeat wea, ons von ahn loosjeräte haude en daut wie aufjefoahre weare, tjeem wie jlitj too no Kos, en aum näajsten Dach no Rodus en von doa no Patara.
2
En aus wie een Schepp jefunge haude daut no Feniesean äwa fuah, steaj wie enn en fuahre auf.
3
Oba aus wie Tsiepern sache en wie daut lintjs lidje leete, fuah wie no Sierean, en wie tjeeme rauf no Tierus, dan doa han sull daut Schepp de Lodinj auflohde.
4
En aus wie de Jinja jefunge haude, wie bleewe hia säwen Doag; dise säde däm Paulus derjch däm Jeist, hee sull nijch no Jerusalem ennopp gohne.
5
Oba ausset passead, daut wie de Doag vebrocht haude, jinj wie wajch en reisde wieda; woobie bejleite see ons met Frües en Tjinja bott büta de Staut, en wie tjneede aum Eewa dohl en bäde.
6
En aus wie von eenaunda Aufscheet jenohme haude, steaj wie emm Schepp, oba jane jinje tridj no Hüs.
7
Oba aus wie de Foaht beendijcht haude von Tierus, tjeem wie no Petolemäus; en wie bejreesste de Breeda en bleewe eenen Dach bie ahn.
8
En aum näajsten Dach jintj wie wajch en tjeeme no Sisaräa; en wie jinje enn Filip sien Hüs enenn, däm Eewangelist, dee eena von de Säwen wea, en bleewe bie am.
9
Oba disa haud veea Dajchta, Junkfrües onnbefriede, dee profeetisch räde.
10
Aus wie doa mearere Doag bleewe, tjeem een jewessa Profeet rauf, von Judäa, met Nome Agabus.
11
En hee tjeem no ons en neem Paulus sien Gort en bunk sich siene eajne Feet en Henj en säd: Daut sajcht de Heilja Jeist: Däm Maun, däm disa Gort jeheat, soo woare de Jude am enn Jerusalem binje, en woare am enne Heide äare Henj äwajäwe.
12
Oba aus wie daut heade, bedd wie drinjent en dee doa aum Uat wohnhaufte, daut hee nijch no Jerusalem noppgohne mucht sull.
13
Donn auntwuad Paulus: Waut doo jie, hiele en bräatje mien Hoat? Dan etj sie reed, nijch bloos mie binje too lohte, oba uck enn Jerusalem fe däm Harr Jesus sienen Nome too stoawe.
14
Aus hee sich oba nijch äwaräde leet, berüjd wie ons en säde: Däm Harrn sien Welle passeat!
15
En no dise Doag aus wie ons reed jemoakt haude, jinj wie ennopp no Jerusalem.
16
Oba eenje de Jinja, von Sisaräa, jinje met ons, en brochte ons no eenem jewessen Minason üt Tsiepern, eenem oolen Jinja, bie däm wie gaustlijch frindlijch oppjenohme worde.
17
Oba aus wie enn Jerusalem aunjekohme weare, nehme de Breeda ons jearen opp.
18
En aum näajsten Dach jintj Paulus met ons no Joakopp enenn, en aule Ellteste tjeeme doahan.
19
En aus hee ahn bejreesst haud, vetald hee eenzelt aules von däm waut Gott derjch sienen Deenst unja de Heide jedohne haft.
20
Oba see, aus see daut jeheat haude, priesde veharlijchte Gott, en säde too am: Dü sittst, Brooda, woo väl dusende unja de Jude dee jleewijch jeworde send, en dee aula send iewrijch fe daut Jesatz.
21
Daut es ahn oba äwa die berejcht worde, daut dü aule Jude, dee unja de Heide send, däm Auffaul von Mooses leahscht en befeelst, daut see de Tjinja nijch beschniede, en nijch no de Jewanheit waundle.
22
Aulsoo waut es too doone? Emmahan woare see heare daut dü jekohme best.
23
Daut doo nü, waut wie die saje: Wie ha veea Manna, dee een Vespräatje opp sich ha.
24
Diese neem no die en loht die met ahn reinje en betohl fe ahn, doamet see sich däm Kopp scheare lohte; en dan woare aula ertjane, daut aun däm, enndäm see äwa die unjarejcht send, nuscht es, oba dü waundelst uck selfst hoolend daut Jesatz.
25
Oba waut dee jleewijch jewordne Heide betrafft, ha wie schreftlijche Aunwiesung ütgohne lohte en beschloote, daut see sich heede fe däm Jetzesopfa aus uck Bloot en Jestetjten en Onnzucht.
26
Donn neem Paulus de Manna no sich, en aum näajsten Dach leet hee sich met ahn reinje, en jintj em Tempel enenn, en tjindijd de Erfellung de Reinjunks Doag aun, bott fe eenem jiedrem von ahn daut Opfa jebrocht wea.
27
Oba aus de säwen Doag meist toenj weare, sache de Jude von Asean am emm Tempel, en brochte de gaunse Voltjsmenj enn oppräjung en läde de Henj aun am,
28
en schreaje: Jie Manna, Iesraelite, halpt! Dit es de Maun, dee daut Voltj aula äwaaul leaht jäajen daut Jesatz en dise Städ; en doatoo haft hee uck Griejche enn däm Tempel enenn jefeaht en haft disen heiljen Uat veonnreinijcht.
29
Dan see haude verhea Trofiemus, dän Efeesa, met am enne Staut jeseehne en meende daut Paulus am enn däm Tempel enenn jefeaht haud.
30
En de gaunse Staut tjeem enn Bewäajung, en daut Voltj rand toop; en jreepe Paulus en schlapte am ütem Tempel rüt, en de Däare worde fuats toojeschlohte.
31
En aus see am sochte Doot too moake, tjeem de Maldung nom Bowaschten de Schoa, daut gauns Jerusalem enn Opprua jebrocht wea es;
32
disa neem fuats Soldote en Hauptmanna met en rand no ahn rauf. Aus see dän Bowaschten en de Soldote sache, heade see opp, Paulus too schlohne.
33
Donn tjeem de Bowaschta noda, en leet am faustnehme en befool, daut hee jebunge word met twee Tjäde, en fruach, wäa hee es en waut hee jedohne haft.
34
Dee eene schreaje dit, de aundre daut, enne Menj; oba doa hee wäajen dän Loarm nuscht jenauet erfoahre kunn, befool hee, daut hee enne Kesarme jebrocht word.
35
Oba aus hee bot oppe Trape tjeem, passead daut, daut hee vonne Soldote jedroagt word wäajen de Jewault de Voltjsmenj;
36
dan de Voltjsmenj foljd en schreajch: Riemt am wajch!
37
En aus Paulus sull enne Kesarme enenn jebrocht woare, säd hee tom Bowaschten: Esset mie erlaubt, die waut too froage? Hee oba säd: Kaust dü griejchesch räde?
38
Best dü dan nijch de Ejipta, dee ver dise Doag een Opprua jemoakt en dee vea düsent Manna Doljchdroagasch enne Wieste rütjefeat haud?
39
Oba Paulus säd: Etj sie een judescha Maun üt Tarsus enn Tsilietsean, een Birja üt eene nijch onnbediedende Staut; oba etj bedd die, erlaub mie, tom Voltj tooräde.
40
Oba aus hee daut erlaubt haud, stund Paulus oppe Stoope, en wenjd däm Voltj met de Haunt; oba ausset gauns Stell jeworde wea, räd hee ahn enne hebräische Sproak aun en säd:
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28