Acts 2

Dutch Frisian

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1En aus de Pinjstdach erfellt wea, weare see aula aun däm selwsjen Uat toop.

2En platzlijch kaum vom Himmel een Brüzhe, aus een groota jewaultja Wint, en erfelld felld daut gaunse Hüs, wua see saute.

3En doa tjeeme äwa ahn jedeelde Tunge aus von Fia, en dee sade sich opp jiedrem von ahn.

4En see weare aula met Heiljem Jeist jefellt en fonge aun, too räde enn aundre Sproake Tunge soo aus de Jeist ahn daut jeef üttoräda.

5Oba enn Jerusalem wohnde Jude, gottesferjchtje Manna, üt jiedrem Voltj unjrem Himmel.

6Oba aus daut Brüzhe passead wea, tjeem de Menj Voltj toop en weare vewundat, wiel see een jiedra enn siene eajne Sproak ahn räde head.

7Oba see worde aula üta sich en wundade sich en säde: Tjitj, send nijch aul diese, dee doa räde, Galiläa?

8En woo hea wie ahn, een jiedra enn onse eajne Sproak, enn dee wie jebuare send,

9Parta en Meeda en Elamieta, en dee enn Mesopotamean wohne en von Judäa en Kapadotsean, Ponntus en Asean,

10en Frigean en Pamfilean, Ejipten en de Jäajend von Libean jäjenäwa Tjiereene, en dee üt Room de sich hia opphole,

11Jude en uck Proselüte jleewje üte Veltja Tjreeta en Araba - wie heare ahn enn onse Tunge Sproak de groote Woatje Gottes räde?

12Oba see weare aule ütasich en weare rotlooss, en säde too eenaunda: Waut saul kaun dit bediede?

13Oba aundre spotte en säde: See send voll seetem Wien.

14Oba Peeta met de Alw stund opp, en räd bejeistat met ne lüde Stemm en säd too ahn: Manna, Jude en jie aula dee enn Jerusalem wohne, dit sell jie weete, en neemt met de Uhre opp - miene Wead!

15Dann nijch soo aus jie dentje, daut diese bedrunke send, dan daut es eascht de dredde Stund aum Dach;

16oba dit es daut, waut derjch däm Profeet Joel jesajcht word:

17„En daut woat enne latste Doag senne, sajcht Gott, etj woa von mienem Jeist opp aulet Fleesch Mensche ütjeete, en jüne Säns en jüne Dajchta woare profezeie, en jüne Bocha junge Manna woare Jesejchta seene, en jüne Oole woare Dreem habe;

18en uck opp miene Tjnajchts en opp miene Deenstmäatjes woa etj aun jane Doag von mienem Jeist ütjeete, en see woare profezeie.

19En etj woa Wunda aum Himmel bowe en Teatjen unje oppe Ead jäwe: Bloot en Fia en Ruak Daump;

20De Sonn woat vewaundelt enn Diestaness en de Mond enn Bloot, eea de groota en strohlenda harlijcha Harrn Dach {Mat.1,20} tjeemt.

21En daut woat senne, een jiedra, dee däm Harrn Nome aunroope woat, woat jerat woare“. {Joel 2,28-32}

22Manna von Iesrael, horjcht diese Wead: Jesus, dän Natsareena, eenen Maun, von Gott bestätijcht ver jünt, derjch majchtijche Machtwoatje en Wunda en Teatjen, de Gott derjch am enn jüne Medd jedohne haft, soo aus jie selfst weete, -

23disem, nom bestemmten Rotschlohne en Väaseehne Gottes hanjejäwt, ha jie derjch de Haund de Jesatzloose aunjeschloage aunjenoagelt aum Tjriez en ommjebrocht.

24Däm haft Gott oppjewatjt, no däm hee de Doodeswee jeleest haud, wiel daut nijch mäajlijch wea, daut hee von am vom Doot faust jehole word.

25Dan Doft sajcht äwa am: „Etj sach däm Harr jiedatiet ver mie; dan hee es aun miene Rajchte, doamet etj nijch wanke schwak woa.

26Doaromm freid sich mien Hoat, en miene Tung jübelt; oba uck mien Fleesch woat enn Hopninj rühe,

27dan dü woascht miene Seel nijch emm Doodes Ritj lohte, en woascht nijch dienen Heiljen de Vewesung seene lohte.

28Dü hast mie dee Läweswäaj kundijch jemoakt; en woascht mie met freid felle ver dienem Aunjesejcht. {Ps.16,8-11}

29Manna en Breeda, erlaubt mie, met friehem Moot too jünt äwa däm Staumvoda Doft too räde, daut hee jestorwe aus uck begroft es en sien Grauf es unja ons bott opp disem Dach.

30Doa hee een Profeet wea en wisst, daut Gott am met eenem Eid jeschwuare haud, vonne Frucht siena Lende opp sienem Troon too sette,

31hee haft verüt jeseehne, äwa de Oppstohninj Tjristus haft hee jeräd, en hee wudd nijch em Doodesritj jelohte, en sien Fleesch haft nijch de Vewesung jeseehne.

32Disem Jesus haft Gott oppstohne lohte, doavon wie aula Zeije send.

33Nü too met dee Rajchte Gottes oppjehowe, en de Vespräatjung - dän Heiljen Jeist vom Voda jetjräaje haft, hee haft däm ütjegohte, waut jie nü seene aus uck heare.

34Dann nijch Doft es enn de Himmel noppjefoahre, oba hee selfst sajcht: „Jesajcht haft de Harr too mienem Harrn: Sat die too aun miene Rajchte,

35bott etj diene Fiend hanlaj aus Footbeintj fe diene Feet“. {Ps.110,1}

36Daut gaunse Hüs Iesrael ertjan nü met Sejchaheit, daut Gott am tom Harrn aus uck tom Jesaulwten Jesus jemoakt haft, disen Jesus, dän jie jetjriezijcht ha.

37Oba aus see daut heade, jintj daut ahn derjchem Hoat, en see säde too Peeta en de aundre Apostel: Waut sell wie doone, jie Manna, Breeda?

38Oba Peeta säd too ahn: Dentjt omm doot Buesse, en een jiedra von jünt loht sich taufe opp dän Nome Jesu Tjristi too Vejäwung de Sinde, en jie woare de Gow däm Heiljen Jeist emfange.

39Dann jünt es de Vespräatjung en jüne Tjinja en aule, dee wiet auf send, soo väl de Harr, onsa Gott, tooroope woat.

40En met väl aundre Wead läd hee een Zeijniss auf en vemohnd ahn en säd: Loht jünt rade von disem vedreiden Jeschlajcht.

41Dee doa sien Wuat oppnehme, leete sich taufe, en aun janem Dach worde onnjefäa dree dusent Seele doa too jedohne.

42Oba see bleewe bestendijch faust enn de Leah de Apostel en enne Jemeenschoft, en em Broot bräatje en emm Jebäd.

43Oba daut tjeem Angst äwa jiedre Seel, en väl Wunda en Teatjen passeade derjch de Apostel.

44Oba aule Jleewje, weare toop aun däm selwsjen Uat en haude aules jemeensaum;

45en see vekoffte äa Hab en Goot en vedeelde de aun aule, doanoh aus een jiedra needijch haud bruckt.

46En jieda Dach bleewe see faust bestendijch enn eenem Senn em Tempel, en bruake enne Hiesa daut Broot, en nehme daut Äte met Jübel en Eenfeltijch em Hoate too sich,

47lowde Gott en haude Gonst biem gaunsen Voltj. Oba de Harr deed jieda Dach doa too, dee jerat sulle woare, too de Jemeende.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →