bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Dutch
/
Dutch Frisian
/
Acts 15
Acts 15
Dutch Frisian
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
1
En eenje tjeeme von Judäa rauf en leahde de Breeda: Wann jie jünt nijch beschniede lohte nom Jebruck Mooses, tje jie nijch jerat woare.
2
Oba ausset nü eene Spoolinj jeef en nijch jerinje Wuatwatjsel Stried tweschen dän en däm Paulus en Barnabas, see ordne aun, daut Paulus en Barnabas en eenje aundre von ahn no de Apostel en Elltesta nopp no Jerusalem gohne sulle wäajen dise Striedfroag.
3
See nü, oppem Wajch vonne Jemeende bejleit, see derjchreisde Feniesea en Samaria en vetalde vonne Betjearung de Heide; en see muake aule Breeda groote Freid.
4
Oba aus see no Jerusalem tjeeme, worde see vonne Jemeende en de Apostel en de Ellteste oppjenohme, en berejchte aules, waut Gott aun ahn jedohne haud.
5
Oba eenje vonne Farisäa Grupp Satjt, de jleewijch jeworde weare, stunde opp en säde: Daut es needijch ahn too beschniede en too velange daut Jesatz Mooses too hoole.
6
En de Apostel en Ellteste vesaumlde sich, omm Ennsejcht enn diese Froag too jewenne.
7
Oba aus väl Wuatwatjsel entstohne wea, stund Peeta opp en säd too ahn: "Manna, Breeda, jie weete, daut Gott ver lange Tiet mie unja jünt ütjewält haft, daut de Heide derjch mienem Mül daut Wuat, de froohe Botschoft, heare en jleewijch woare.
8
En Gott, dee daut Hoat tjannt, haft ahn Zeijniss aufjelajcht, haft ahn dän heiljen Jeist jejeeft, aus uck ons;
9
en haft tjeenen Unjascheet tweschen ons en ahn jemoakt, en däm hee derjch dän Gloowe äare Hoate jereinijcht haft.
10
Nü oba, waut veseatj jie Gott, een Joch oppem Jnetj de Jinja too laje, daut wäda onse Vodasch noch wie droage kunne?
11
Doch derjch däm Harr Jesus - Jnod jleewe wie, jerat too woare, aus uck jane.
12
Oba de gaunse Menj word stell, en see heade Barnabas en Paulus vetale, woo väl Teatjen en Wunda Gott unja de Heide derjch ahn jedohne haud.
13
Oba no däm see stell jeworde weare, auntwuad Joakopp en säd: Manna, Breeda, horjcht no mie!
14
Siemoon haft vetalt, woo Gott easchtens doaropp jetjitjt haft, omm üt de Heide een Voltj fe sienem Nome too jewenne.
15
En doamet stemme de Wead de Profeete äwaeen, aus jeschräwe steit es:
16
„Doano well etj tridjgohne en well Doft siene vevollne Wohninj wada oppbüe, en daut Ommjebroakne aun ahr well etj wada oppbüe en opprejchte;
17
doamet dee äwrije Mensche däm Harr seatje, uck aule Veltja, äwa dän mien Nome jenant aunjeroope word es, [äwa dee] sajcht de Harr, dee dit deit“, {Amos 9,11-12}
18
waut von Eewijchtjeit häa bekaunt es.
19
Doawäajen uadeel etj, nijch schwierijchtjeite too moake, dän, dee sich üte Heide too Gott betjeat ha,
20
oba ahn väatoschriewe, sich vom Veonnreinje derjch de Jetze wajch toohoole en vonne Hurarie en däm Jestetjten *Aufjewarjdem en däm Bloot.,
21
Dan Mooses haft von oole Tiede häa enn jiedre Staut soone, dee am vetjindje, en enne Sienagooge aun jiedrem Saubat väajeläst woat.
22
Daut jefoll de Apostel en de Ellteste met de gaunse Jemeende, üt äare Medd Manna üttowehle en no Antiochean met Paulus en Barnabas toschetje; Judas, Barsabas jenant, en Sielas, Manna, de Leitende unjre Breeda.
23
En see schreewe derjch met äare Haunt: „Dee Apostel en Ellteste en Breeda, aun de Breeda üt de Heide enn Antiochean en Sierean en Tsilietsean, äaren Gruss.
24
Doa wie jeheat ha, daut eenje von ons, ütjegohne, ha jünt beorühijcht, jüne Seele met Wead vewerrt, dän wie tjeenen Oppdrach jejäft haude,
25
schiend daut ons goot, eenstemmijch jeworde, Manna üttoweele, no jünt met onsem leefsten Paulus en Barnabas too schetje,
26
Mensche Manna dee äare Seele ennjesat ha fe dän Nome, onsem Harr Jesus Tjristus.
27
Wie ha nü Judas en Sielas jeschetjt, en see jünt met Wead daut selje metdeele saje.
28
Dan daut schien däm heiljen Jeist en ons goot too senne, jünt tjeene Laust mea opptolaje, buta dise needje Dinje;
29
jünt enthoole von Jetzesopfa Fleesch en Bloot en vom *Jestetjten Tiafleesch en Hurarie. Jie woare goot haundle wann jie jünt doavon bewoare. Läwt wool”.,
30
Aus see nü Aufscheet jenohme haude, jinje tjeeme see rauf no Antiochean; en see vesaumlde de Menj en see äwajeewe dän Breef.
31
Oba aus see däm jeläst haude, freide see sich äwa dän Toospruch Troost.
32
En Judas en Sielas, dee uck selfst Profeete weare, derjch väl Räde muntade en stoatjte see de Breeda opp.
33
Oba aus see eene Tietlang doa jewast weare, näme see met Fräd Aufscheet vonne Breeda en jinje tridj no dän, dee ahn jeschetjt haude.
34
[Sielas oba, bleef doa.]
35
Oba Paulus en Barnabas bleewe enn Antiochean en leahde en vetjindijde met noch väle aundre daut Harren Wuat.
36
Oba no eenje Doag säd Paulus too Barnabas: Wie welle nü tridj gohne en no de Breeda seene beseatje enn jiedre Staut, enn de wie daut Harrn Wuat vetjindijt ha, woo et ahn jeit.
37
Barnabas wull uck Jehaun, Markus jenant, met näme.
38
Paulus oba hilt daut fe rajcht, däm nijch met too näme, dee ahn en Pamfilean velohte haud en nijch met jegohne wea tom Woatj.
39
Daut jeef eene Vebettaniss, soo daut see sich von eenaunda trannde, en Barnabas neem Markus met en säajeld auf no Tsiepern.
40
Oba Paulus wäld sich Sielas en jintj üt, vonne Breeda däm Harren siene Jnod äwajäft.
41
Oba hee derjchreisd Sierean en Tsilietsean en stoatjt dee Jemeende.
← Chapter 14
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 16 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28