2 Corinthians 9

Tajik NT 1999

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Дар бораи хизмате ки ба мадади муқаддасон аст, ба шумо навиштанам зиёдатист,

2зеро дилгармии шуморо медонам ва аз шумо пеши аҳли Мақдуния фахр менамоям, ки Охоия аз соли гузашта тайёр шудааст; ва ғайрати шумо аксариятро барангехтааст.

3Бародаронро барои он фиристодам, ки фахри мо аз шумо беҳуда набошад, то шумо, чунон ки гуфтаам, тайёр бошед,

4то ки, агар аз аҳли Мақдуния бо ман омада, шуморо тайёр наёбанд, мо, — намегӯем, ки “шумо”, — аз чунин эътимоде ки бо он фахр кардаем, хиҷил нашавем.

5Бинобар ин лозим донистам аз бародарон илтимос кунам, ки аз ман пештар назди шумо рафта, ин хайроти ваъдагии шуморо пешакӣ муҳайё кунанд, то он ҳамчун хайроте тайёр бошад, на ҳамчун хироҷе.

6Хуллас, касе ки кам мекорад, кам дарав мекунад, ва касе ки фаровон мекорад, фаровон дарав мекунад.

7Бигзор ҳар кас мувофиқи хости дилаш диҳад, на бо ғамгинӣ ва на ба таври маҷбурӣ; зеро Худо он касро дӯст медорад, ки бо хушӣ медиҳад.

8Ва Худо қодир аст ҳар гуна файзро барои шумо афзун кунад, то ҳамеша аз ҳар ҷиҳат ба қадри кофӣ қонеъ буда, барои ҳар кори хайр афзун бошед,

9чунон ки навишта шудааст: “Тақсим кардааст: ба бенавоён додааст; росткории Ӯ то абад пойдор аст”.

10Ва бигзор Он ки ба коранда тухм ва барои хӯрдан нон омода менамояд, кишти шуморо омода ва фаровон кунад ва самарҳои росткории шуморо рӯёнад,

11то дар ҳар чиз барои ҳар гуна саховат сарватманд гардед, ки он ба воситаи мо шукри Худоро ба амал меоварад.

12Зеро ба ҷо овардани ин хизмат, на танҳо норасоии муқаддасонро пур мекунад, балки шукри Худоро низ беандоза афзун мегардонад;

13зеро дар натиҷаи ин хизмат онҳо Худоро ҳамду сано мехонанд барои фармонбардории шумо ба Инҷили Масеҳ, ки эътироф менамоед, ва барои саховати кӯмаки шумо ба онҳо ва ба ҳама,

14ва онҳо бо дуо дар ҳаққи шумо, ба хотири файзи Худо, ки дар шумо фаровон аст, хоҳони дидори шумоянд.

15Ва Худоро шукр барои атои васфнопазираш!

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →