Hebrews 8

Tajik NT 1999

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Пас, дар он чи гуфта шуд, чизи асосӣ /ин аст/: мо чунон Саркоҳине дорем, ки Ӯ аз дасти рости тахти Кибриё дар осмон нишастааст,

2/ва/ ходими макони муқаддас, яъне хаймаи ҳақиқӣ, /мебошад/, ки онро Худованд барпо кардааст, ва на одамизод.

3Зеро ҳар саркоҳин барои тақдим кардани ҳадия ва қурбониҳо таъйин мешавад; бинобар ин лозим буд, ки Ӯ низ чизе барои тақдим кардан дошта бошад.

4Пас, агар Ӯ бар замин мебуд, коҳин ҳам намебуд, чунки дар ин ҷо коҳиноне ҳастанд, ки аз рӯи шариат ҳадияҳо тақдим менамоянд.

5Онҳо ба сурат ва сояи чизҳои осмонӣ ибодат мекунанд, чунон ки ба Мусо аз ҷониби Худо гуфта шуда буд, ҳангоме ки ӯ мехост хаймаро созад: “Бохабар бош”, гуфта шудааст, “то ҳама чизро мувофиқи намунае ки дар болои кӯҳ ба ту нишон дода шуд, ба амал оварӣ”.

6Аммо акнун Ӯ хизмати аълотаре пайдо кардааст ба андозае ки Ӯ Миёнарави аҳди беҳтаре мебошад, ки он бар ваъдаҳои беҳтар барқарор гардидааст.

7Зеро, агар он /аҳди/ якум бенуқсон мебуд, ҷое барои дигараш намеҷустанд.

8Зеро /Худо/ нуқсон ёфта, ба онҳо мегӯяд: “Инак, айёме мерасад, мегӯяд Худованд, Ки Ман бо хонадони Исроил Ва бо хонадони Яҳудо аҳди нав мебандам,

9На чунон аҳде ки бо падарони онҳо баста будам Дар рӯзе ки дасташонро гирифтам, То онҳоро аз замини Миср берун оварам; Чунки онҳо дар аҳди Ман пойдор набуданд, Ва Ман аз онҳо рӯ гардондам, мегӯяд Худованд.

10Зеро ин аст аҳде ки бо хонадони Исроил Пас аз он айём мебандам, мегӯяд Худованд: Қонунҳои Худро дар фикри онҳо мегузорам Ва дар дилҳои онҳо менависам, Ва Худои онҳо мешавам, Ва онҳо қавми Ман мешаванд.

11Ва касе ҳамшаҳрии худро, ва касе бародари худро Дигар таълим намедиҳад Ва намегӯяд: Худовандро бишинос; Чунки ҳама, аз хурд то калон, Маро мешиносанд;

12Чунки ба ноинсофиҳои онҳо раҳм мекунам Ва гуноҳҳо ва бадиҳои онҳоро дигар ба ёд намеоварам”.

13Бо гуфтани “аҳди нав” Ӯ кӯҳна шудани /аҳди/ якумро нишон дод; ва он чи кӯҳна ва қадим аст, ба нестшавӣ наздик аст.

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →