1 Kings 10

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1เมื่อพระนางกษัตริย์ประเทศซะบาได้ยินกิตติศัพท์แห่งซะโลโมเนื่องด้วยพระนามแห่งพระยะโฮวา, พระนางจึงเสด็จมาเพื่อจะทูลถามทดลองพระสติปัญญาของพระองค์ด้วยคำปริศนาอันลึกซึ้ง.

2พระนางนั้นเสด็จมายังกรุงยะรูซาเลมพร้อมด้วยมีผู้ตามเสด็จมาเป็นอันมาก, และมีฝูงอูฐบรรทุกเครื่องหอม, และทองคำเป็นอันมาก, และเพชรพลอยอันประเสริฐ: และเมื่อพระนางนั้นได้เข้าไปเฝ้าซะโลโม, ก็ทรงสนทนากับพระนางโดยทุกประการซึ่งมีอยู่ในพระทัยของเธอ.

3พระนางก็ทรงถามปริศนาประการใด, กษัตริย์ซะโลโมก็ทรงแก้ได้ทั้งหมด: ไม่มีข้อหนึ่งข้อใดที่กษัตริย์นั้นไม่ทรงทราบ, และมิอาจทรงตอบพระนางได้.

4เมื่อพระนางกษัตริย์แห่งประเทศซะบาได้เห็นสติปัญญาทั้งหมดของซะโลโม, และราชวังซึ่งพระองค์ได้ทรงสร้าง,

5ทรงเห็นเครื่องเสวยที่โต๊ะของพระองค์, ราชบริพารและเหล่าเสนาบดีของพระองค์, เครื่องแต่งกายของข้าราชการ, คนเชิญเครื่องของพระองค์, และผู้ที่ตามเสด็จไปยังโบสถ์แห่งพระยะโฮวา; พระทัยของพระนางก็สลดลงทีเดียว.

6พระนางก็ทูลกษัตริย์ว่า, จริงตามซึ่งข้าพเจ้าได้ยินในประเทศของข้าพเจ้าที่เขากล่าวถึงราชกิจและพระสติปัญญาของพระองค์.

7แต่ข้าพเจ้าหาได้เชื่อถ้อยคำนั้นไม่, จนข้าพเจ้าได้มาเห็นด้วยจักษุของข้าพเจ้าเอง: จึงเห็นว่าซึ่งข้าพเจ้าได้ยินนั้นมิได้ถึงครึ่งพระสติปัญญา: และความเจริญของพระองค์ก็ยิ่งกว่ากิตติศัพท์ซึ่งข้าพเจ้าได้ยินนั้น.

8ราษฎรของพระองค์เป็นสุขมาก, ราชบริพารเหล่านี้ซึ่งยืนอยู่ใกล้ชิดพระองค์เสมอ, และได้ยินพระสติปัญญาของพระองค์ก็เป็นสุขสำราญ.

9สาธุการแก่พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งพระองค์, ได้ทรงโปรดปรานพระองค์, และทรงตั้งพระองค์ไว้บนพระที่นั่งแห่งยิศราเอล: เพราะพระยะโฮวาได้ทรงรักยิศราเอลเป็นนิจ, เหตุฉะนี้พระยะโฮวาได้ทรงตั้งพระองค์ไว้เป็นกษัตริย์, เพื่อบำรุงความยุตติธรรมและความชอบธรรมไว้.

10พระนางจึงทรงถวายทองคำร้อยยี่สิบตลัน, เครื่องหอมเป็นอันมาก, และเพ็ชร์พลอยอย่างประเสริฐแก่กษัตริย์: ภายหลังนั้นมิได้มีเครื่องหอมมากมายเหมือนอย่างที่พระนางกษัตริย์ประเทศซะบาได้ถวายแก่กษัตริย์ซะโลโมนั้นอีกเลย

11และหมู่เรือกำปั่นของฮีรามได้นำทองคำ, ไม้จันทน์แดง, และเพ็ชร์พลอยเป็นอันมากมาจากเมืองโอพีร.

12กษัตริย์ได้ทรงใช้ไม้จันทน์แดงนั้นทำเสาสำหรับโบสถ์ของพระยะโฮวา, และสำหรับทำราชวังแห่งกษัตริย์, กับทั้งทำกระจับปี่และเครื่องดนตรีสำหรับคนขับร้อง: ไม่มีใครได้เห็นผู้ใดเอาไม้จันทน์แดงมามากเหมือนอย่างนั้นจนถึงทุกวันนี้อีกเลย

13กษัตริย์ซะโลโมก็ได้พระราชทานแก่พระนางกษัตริย์ประเทศซะบาทุกสิ่งตามพระประสงค์และนอกจาสิ่งซึ่งพระนางได้ทูลขอ, ซะโลโมยังได้ประทานให้ตามพระทัยของพระองค์เองด้วยและพระนางนั้น, กับราชบริพารก็ได้กลับไปยังประเทศของตน.

14น้ำหนักทองคำที่ส่งมายังซะโลโมในปีหนึ่งคิดเป็นหกร้อยหกสิบหกตลัน,

15ยังมีทองคำอีกที่พ่อค้าต่างๆ, และพ่อค้าเครื่องหอมกับกษัตริย์ทั้งปวงแห่งประเทศอาระเบีย, และผู้ว่าราชการแห่งเมืองต่างๆ ได้นำมา.

16กษัตริย์ซะโลโมได้ทรงกระทำโล่ห์ด้วยทองคำตีแผ่ออกสองร้อยแผ่นทำเป็นโล่ห์: หนักโล่ห์ละหกร้อยเซ็กไกละ, ราคาประมาณร้อยชั่ง.

17แล้วพระองค์ก็ทรงทำโล่ห์อีกด้วยทองคำแผ่ออกสามร้อยแผ่น, หนักแผ่นละสามร้อยเซ็กไกละ: แล้วเก็บโล่ห์เหล่านั้นไว้ในวังที่ภูเขาละบาโนน.

18อนึ่งกษัตริย์ได้ทรงทำพระที่นั่งใหญ่ด้วยงา, ประดับด้วยทองคำงามยิ่งนัก

19พระที่นั่งนั้นมีบันไดหกคั่น, มีพนักข้างหลังและมีพนักข้างๆ ทั้งสองข้าง, และมีรูปสิงห์โตสองรูปตั้งไว้ริมพนักข้างละรูป,

20และมีรูปสิงห์โตสองรูปตั้งไว้บนริมบันไดหกคั่น, ข้างละหกรูป: ไม่เคยมีเช่นนั้นในประเทศใดๆ เลย.

21เครื่องภาชนะดื่มของกษัตริย์ซะโลใมทั้งสิ้นนั้นทำด้วยทองคำ, และเครื่องภาชนะใช้สรอยในวังที่ป่าละบาโนนก็เป็นทองคำบริสุทธิ์ล้วน, มิได้ทำด้วยเงินเลย: เมื่อซะโลโมเสวยราชย์นั้นเงินไม่สู้จะมีค่านัก.

22ด้วยกษัตริย์ทรงมีกำปั่นที่ทะเลคือกำปั่นเมืองธาราซิศกับกำปั่นของฮีราม: หมู่กำปั่นเมืองธาราซิศเหล่านั้นกลับเอาทองคำ, เงิน, งาช้าง, ชะนี, และนกยูงมาสามปีครั้งหนึ่ง

23กษัตริย์ซะโลโมจึงทรงมีทรัพย์สมบัติและพระสติปัญญายิ่งกว่ากษัตริย์ทั้งปวงทั่วโลก.

24ประชาชนทั่วโลกก็มาเฝ้ากษัตริย์ซะโลโมเพื่อจะฟังพระสติปัญญาของพระองค์, ซึ่งพระเจ้าได้ทรงบันดาลให้มีในพระทัยของพระองค์นั้น.

25คนเหล่านั้นทุกคนก็นำสิ่งของมาถวาย, คือภาชนะเงิน, ภาชนะทอง, เสื้อผ้า, เครื่องอาวุธ, เครื่องหอม, ม้าและลาทุกๆ ปีตามกำหนด.

26ซะโลโมได้ทรงสะสมรถ, ทหารม้า; และพระองค์ทรงมีรถรบพันสี่ร้อยเล่ม, และทหารม้าหมื่นสองพัน, ซึ่งพระองค์ได้ทรงรวบรวมไว้ในเมืองต่างๆ นั้น, มีรถรบสำหรับกษัตริย์ด้วยในกรุงยะรูซาเลม.

27กษัตริย์ได้ทรงกระทำให้เงินหาง่ายดุจหินในกรุงยะรูซาเลม, และต้นสนหาง่ายเหมือนอย่างต้นซิกะโมร, ซึ่งอยู่ในหว่างเขาเพราะมีมากมายนัก.

28ซะโลโมได้ม้ามาจากประเทศอายฆุบโต, โดยพวกพ่อค้าของกษัตริย์ได้นำมาเป็นฝูงๆ ตามราคาต่างกัน.

29รถเล่มหนึ่งซื้อมาจากประเทศอายฆุบโตเป็นเงินหกร้อยเซ็กไกละ, บรรดากษัตริย์แห่งชาวเฮ็ธ, และกษัตริย์ประเทศซุเรีย, ได้ทรงใช้ซื้อรถและม้าตามราคานั้นด้วย

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →