1 Kings 9

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1เมื่อซะโลโมได้ทรงสร้างโบสถ์แห่งพระยะโฮวาเสร็จแล้ว, และทรงสร้างราชวังแห่งกษัตริย์สมความประสงค์ของพระองค์ทั้งสิ้น,

2พระยะโฮวาได้ทรงปรากฏแก่ซะโลโมครั้งที่สอง, พระองค์ได้ทรงปรากฏแก่ท่านที่ฆิบโอนนั้น.

3พระยะโฮวาตรัสแก่ซะโลโมว่า, “เราได้ยินคำอธิฐานและคำร้องขอของเจ้า, ซึ่งเจ้าได้กระทำฉะเพาะเรา: และโบสถ์นี้ที่เจ้าได้สร้างไว้สำหรับนามของเราๆ ก็ได้รับการฉลองถวายนั้นแล้ว, เพื่อจะประดิษฐานชื่อของเราไว้ที่นั้นเป็นนิตย์; และนัยน์เนตรและจิตต์ใจของเราจะสถิตอยู่ที่นั้นเป็นนิจนิรันดร์.

4ถ้าเจ้าจะประพฤติต่อเรา, เช่นดาวิดบิดาของเจ้า, ได้ประพฤติโดยใจซื่อสัตย์, และโดยชอบธรรม, ตามสรรพสิ่งซึ่งเราได้สั่งแก่เจ้า, และถ้าจะรักษาข้อกฎหมายและข้อพิพากษาของเราไว้:

5แล้วเราจะตั้งพระที่นั่งแห่งแผ่นดินของเจ้าให้ครอบครองพวกยิศราเอลเป็นนิจ, ตามที่เราได้สัญญาไว้กับดาวิดบิดาของเจ้าว่า, ชายคนหนึ่งจะมิได้ขาดจากเจ้าบนพระที่นั่งของยิศราเอล.

6แต่ถ้าเจ้าจะหันไปไม่ประพฤติตามเรา, เจ้าหรือเชื้อวงศ์ของเจ้าก็ดี, ไม่รักษาข้อบัญญัติ, แลข้อกฎหมาย, ของเราซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า, และจะไปปรนนิบัติไหว้นมัสการพระอื่น:

7เราจะตัดพวกยิศราเอลออกจากแผ่นดินซึ่งเราได้ให้แก่เขาแล้ว; และโบสถ์นี้, ซึ่งเราได้รับการฉลองถวายสำหรับนามของเราๆ จะผลักออกจากคลองพระเนตรของเรา; และพวกยิศราเอลจะเป็นที่เยาะเย้ยและเป็นที่ติเตียนท่ามกลางชนชาติทั้งปวง:

8ถึงแม้โบสถ์นี้สูงนักจนทุกๆ คนที่เดินไปมาจะประหลาดใจ, เขาก็จะเยาะเย้ย; และจะถามว่าเป็นเหตุไร, พระยะโฮวาจึงได้ทรงกระทำดังนี้แก่ประเทศและโบสถ์นี้?

9คนทั้งหลายจะตอบว่า, เพราะเหตุว่าเขาละทิ้งพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา, ผู้ได้พาปู่ย่าตายายของเขาออกจากประเทศอายฆุบโต, และได้ยึดหน่วงถือนมัสการและปรนนิบัติพระอื่น: เหตุฉะนี้พระยะโฮวาได้ทรงบันดาลให้เหตุร้ายเหล่านี้เกิดขึ้นแก่เขา.”

10ซะโลโมได้ทรงสร้างตึกสองหลังคือ, โบสถ์แห่งพระยะโฮวา, และราชวังแห่งกษัตริย์ให้สำเร็จภายในยี่สิบปี,

11แล้วกษัตริย์ซะโลโมก็ทรงยกยี่สิบหัวเมืองในมณฑลฆาลิลายให้แก่ฮีราม, เพราะว่าฮีรามกษัตริย์เมืองตุโรได้จัดเตรียมไม้สนและไม้สนหอม, และทองคำให้แก่ซะโลโมตามสรรพสิ่งที่พระองค์ประสงค์.

12ฮีรามก็ออกจากเมืองตุโรเที่ยวชมดูเมือง เหล่านั้นซึ่งซะโลโมได้ประทานให้แก่ท่านแล้ว; ท่านมิได้ทรงชอบเมืองเหล่านั้นเลย.

13ท่านจึงตรัสว่า, พระสหายเอ๋ย, เมืองเหล่านี้ซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพเจ้านั้นคือเมืองอะไรบ้าง? แล้วท่านก็ขนานชื่อเมืองนั้นว่าคาบูลจนถึงทุกวันนี้.

14ฮีรามได้สั่งทองคำร้อยยี่สิบตลันถวายแก่ซะโลโม

15เหตุซึ่งกษัตริย์ซะโลโมทรงได้มีการเกณฑ์ก็เพื่อให้สร้างโบสถ์แห่งพระยะโฮวา, และพระราชวังของพระองค์, กับป้อมมิโล, และกำแพงกรุงยะรูซาเลม, เมืองฮาโซร, เมืองมะคิโด, และเมืองเฆเซ็ร;

16ฟาโรกษัตริย์ประเทศอายฆุบโต, ได้เสด็จขึ้นไปตีเมืองเฆเซ็ร, และเผาเมืองเสียด้วยเพลิง, ประหารชาวคะนาอันซึ่งอยู่ในเมืองนั้น, แล้วได้พระราชทานเมืองนั้นให้แก่ธิดาของท่าน, คือพระมเหษีของซะโลโม.

17ซะโลโมก็ได้ทรงสร้างเมืองเฆเซ็ร, เบ็ธโฮโรน, และภาคใต้เมือง,

18กับเมืองบาลาธ, และธัดโมรซึ่งอยู่ที่ป่าแผ่นดินนั้น,

19และเมืองทั้งหลายของซะโลโม, สำหรับสะสมของต่างๆ, และเมืองสำหรับเก็บราชรถ, และเมืองสำหรับทหารม้า, แล้วซะโลโมจะทรงสร้างเมืองอื่นๆ อีกในกรุงยะรูซาเลม, และบนภูเขาละบาโนน, และทั่วแผ่นดินของพระองค์.

20คนทั้งปวงซึ่งเหลือจากชาติอำโมน, ชาติเฮ็ธ, ชาติฟะรีซี, ชาติฮีวี, และชาติยะ-บูศทั้งปวง, ซึ่งมิได้เป็นชาติยิศราเอล,

21ลูกหลานของเขาซึ่งเหลืออยู่ในแผ่นดิน, ซึ่งพวกยิศราเอลทำลายเสียทีเดียวไม่ได้, แต่คนเหล่านั้นซะโลโมได้ทรงเกณฑ์ให้เป็นทาสจนถึงทุกวันนี้.

22แต่พวกยิศราเอลนั้นซะโลโมมิได้ทรงให้เป็นทาส: แต่เขาเป็นทหาร, เป็นผู้ปรนนิบัติพระองค์, เป็นเจ้านาย, เป็นนายทหาร, เป็นผู้ขับราชรถ, และเป็นทหารม้าของพระองค์

23มีเจ้าพนักงานใหญ่ซึ่งเป็นผู้ดูแลการงานของกษัตริย์ซะโลโมห้าร้อยห้าสิบคน, เป็นผู้ได้บังคับดูแลซึ่งพลไพร่ได้กระทำนั้น

24ราชธิดาของฟาโรขึ้นมาจากเมืองดาวิดอาศัยในวังซึ่งซะโลโมได้ทรงสร้างสำหรับเธอ: และซะโลโมได้ทรงสร้างป้อมมิโลด้วย

25ซะโลโมได้ทรงถวายเครื่องบูชาเพลิง, และเครื่องบูชาความสุขสำราญ, บนแท่นซึ่งพระองค์ทรงสร้างสำหรับถวายพระยะโฮวา, และพระองค์ทรงเผาเครื่องหอมบนแท่นซึ่งอยู่ฉะเพาะพระยะโฮวานั้นบีละสามครั้ง. และดังนั้นพระองค์จึงได้ทรงสร้างโบสถ์จนสำเร็จ

26กษัตริย์ซะโลโมได้ทรงต่อกำปั่นเรือรบเป็นอันมากที่เมืองเอ็ศโยนฆาเบร, ซึ่งอยู่ใกล้เมืองเอโลธฝั่งทะเลแดง, ในแผ่นดินอะโดม.

27ฮีรามก็ใช้บ่าวไพร่ของท่านไปในกำปั่น, คือลูกเรือของท่านที่ชำนาญในทางทะเล, ไปด้วยกันกับบ่าวไพร่ของกษัตริย์ซะโลโม.

28เขาทั้งหลายแล่นมาถึงเมืองโอพีร, และได้ทองคำจากเมืองนั้นสี่ร้อยยี่สิบตลัน, (ประมาณห้า โกฏิบาท) แล้วนำมาถวายกษัตริย์ซะโลโม

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →