1 Kings 11 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1กษัตริย์ซะโลโมได้ทรงรักหญิงต่างประเทศมาก, นอกจากราชธิดาของฟาโรนั้น, คือหญิงชาติโมอาบ, ชาติอำโมน, ชาติอะโดม, ชาติซีโดนและชาติเฮ็ธ.

2แต่ประเทศเหล่านั้นซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงกำชับพวกยิศราเอลว่า, เจ้าทั้งหลายอย่าเข้าไปยังหมู่เขา, หรืออย่าให้เขามายังหมู่เจ้า: เพราะเขาจะหวนใจของเจ้าทั้งหลายให้หลงปฏิบัติพระของเขา: ซะโลโมก็ได้ผูกพันกับหญิงเหล่านั้นด้วยความรัก.

3พระองค์มีนางห้ามเจ็ดร้อยคน, เป็นเชื้อกษัตริย์, และนางห้ามธรรมดาสามร้อยคน: นางห้ามเหล่านั้นก็ทำให้พระทัยของพระองค์หลงไป.

4เมื่อซะโลโมทรงพระชราแล้ว, เหล่านางห้ามก็ทำให้พระทัยของพระองค์หลงปฏิบัติพระอื่น: และพระทัยของท่านหาดีรอบคอบฉะเพาะพระยะโฮวาพระเจ้าของพระองค์, เหมือนอย่างพระทัยของดาวิดพระราชบิดาไม่.

5เพราะซะโลโมได้หลงปฎิบัติอัศธาโรธพระของหญิงชาติซีโดนและโมเล็คพระของชาติอำโมน, ซึ่งเป็นพระอันน่าเกลียดชัง.

6ซะโลโมได้กระทำการลามกในคลองพระเนตรแห่งพระยะโฮวา, และไม่ได้ประพฤติตามพระยะโฮวาดีถี่ถ้วนดุจดาวิดราชบิดา.

7ซะโลโมได้สร้างแท่นบนที่สูง, บนภูเขาซึ่งอยู่ข้างหน้ายะรูซาเลมสำหรับคีโมศพระของชาติโมอาบ; ซึ่งเป็นที่น่าเกลียดชัง, และสร้างแท่นสำหรับโมเล็ค, พระของชาติอำโมน, ซึ่งเป็นที่เกลียดชังนัก.

8และพระองค์ได้ทรงกระทำดังนั้นสำหรับนางห้ามชาวต่างประเทศทั้งปวงของพระองค์, ซึ่งต่างก็ได้เฝ้าเครื่องหอมและเครื่องบูชาแก่เหล่าพระของเขา

9พระยะโฮวาทรงกริ้วแก่กษัตริย์ซะโลโม, เพราะพระทัยของพระองค์หันกลับจากพระยะโฮวาพระเจ้ายิศราเอล, ผู้ได้ทรงปรากฏแก่พระองค์สองครั้งแล้ว.

10และได้ทรงสั่งพระองค์ว่าด้วยการนี้, คือห้ามไม่ให้พระองค์ปฏิบัติตามพระอื่น: แต่พระองค์ไม่ได้รักษาคำสั่งแห่งพระยะโฮวา.

11เหตุฉะนี้พระยะโฮวาทรงตรัสแก่ซะโลโมว่า, “เพราะเหตุเจ้าได้กระทำการนี้, มิได้รักษาคำสัญญาไมตรีและข้อกฎหมายของเรา, ซึ่งเราได้สั่งแก่เจ้า, เราจะคืนแผ่นดินจากเจ้าเป็นแน่, และจะให้แก่ทาสของเจ้า.

12แต่เราจะไม่กระทำการนั้นในเวลาที่เจ้ามีชีวิตอยู่เพราะเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า: แต่เราจะคืนแผ่นดินจากมือบุตรของเจ้า.

13แต่ว่าจะไม่คืนแผ่นดินทั้งหมด; แต่จะให้ตระกูลหนึ่งแก่บุตรของเจ้าเพราะเห็นแก่ดาวิดผู้ทาสของเรา, และเพราะเห็นแก่กรุงยะรูซาเลมซึ่งเราได้เลือกไว้แล้ว.”

14พระยะโฮวาได้ทรงปลุกใจผู้หนึ่งให้เป็นศัตรูแก่ซะโลโม, คือฮะดัดชาติอะโดม: ท่านเป็นเชื้อวงศ์กษัตริย์ในประเทศอะโดม.

15เพราะเมื่อดาวิดได้อยู่ในประเทศอะโดม, และโยอาบแม่ทัพได้ขึ้นไปฝังศพคนที่ตายในการสงคราม, ภายหลังท่านได้ฆ่าผู้ชายตายทั้งหมดในประเทศอะโดม;

16เพราะโยอาบได้พักอยู่ที่นั้นกับพวกยิศราเอลทั้งหมดหกเดือน, ท่านจึงได้ฆ่าผู้ชายทุกคนในประเทศอะโดม:

17แต่ฮะดัดได้หนีไปกับด้วยชาติอะโดมบางคนที่เป็นทาสของบิดาท่าน, และเข้าไปอาศัยอยู่ ณ ประเทศอายฆุบโต, เวลานั้นฮะดัดยังเป็นเด็กอยู่.

18เขาเหล่านั้นก็ได้ออกจากเมืองมิดยานไปเมืองพาราน: แล้วนำคนออกจากพาราน, และเข้าไปในประเทศอายฆุบโตเข้าเฝ้ากษัตริย์พาโรๆ ก็ประทานให้ฮะดัดมีวังอาศัย, และรับสั่งให้ประทานสะเบียงอาหารและไร่นาด้วย.

19ฮะดัดนั้นทีความชอบในพระเนตรของฟาโรและฟาโรจึงได้ทรงประทานน้องสาวของพระมเหษีของพระองค์ให้, คือพระน้องนางธาฟะเนศพระมเหษีนั้น.

20และพระน้องนางของธาฟะเนศก็มีบุตรชายให้นามว่าฆะนุบัธ, บุตรชายนั้นธาฟะเนศให้หย่านมในวังของฟาโร: และฆะนุบัธนั้นก็อยู่กับราชโอรสของฟาโร.

21เมื่อฮะดัดได้ยินข่าวในประเทศอายฆุบโตว่า, ดาวิดได้ล่วงลับตามปู่ย่าตายายของท่านแล้ว, และโยอาบแม่ทัพก็ตายเสียแล้ว, ฮะดัดจึงทูลแก่ฟาโรว่า, ข้าพเจ้าขอกราบทูลลา, เพื่อจะได้ไปยังเมืองของข้าพเจ้าเอง.

22ฟาโรจึงตรัสแก่เธอว่า, เธอจะลาไปเมืองของเธอเพราะขัดสนหรือ? และเธอทูลว่าไม่ขัดสนสิ่งใด: แต่ทว่าขอให้ข้าพเจ้ากราบทูลลาไปเถิด

23พระเจ้าได้ทรงปลุกใจศัตรูอีกคนหนึ่ง, คือระโซนบุตรเอลยาดา, เป็นผู้ที่ได้หนีจากฮะดัดเอเซ็รกษัตริย์โซบาเจ้านายของเขา:

24เมื่อดาวิดได้ตีประหารชาวโซบา, คนนั้นก็ได้รวบรวมทหารไว้ได้บ้าง, และตั้งตัวเป็นนายทหาร, เขาพากันอาศัย ณ เมืองดาเมเซ็ค, และได้ครอบครองที่นั้น.

25นอกจากเหตุร้ายนั้นซึ่งฮะดัดได้กระทำ: ระโซนก็เป็นศัตรูแก่พวกยิศราเอลตลอดพระชนม์มายุแห่งซะโลโม, ท่านได้เกลียดพวกยิศราเอล, และได้ครอบครองประเทศซุเรีย

26และยาราบะอามบุตรนะบาต, ตระกูลเอ็ฟรายิมชาวเมืองซะเรดา, เป็นข้าราชการของซะโลโม, มารดาเป็นม่ายชื่อซะรูยา, เขาได้กบฏต่อกษัตริย์ด้วย.

27เหตุซึ่งเขาได้กบฏต่อกษัตริย์นั้นคือ: ซะโลโมได้ทรงสร้างป้อมมิโล, และได้ซ่อมแปลงกำแพงในเมืองดาวิดราชบิดาของพระองค์.

28ยาราบะอามเป็นคนกล้าหาญมีกำลังมาก: ซะโลโมก็ทรงเห็นว่าเป็นคนหนุ่มและเป็นคนขยัน, พระองค์ก็ทรงตั้งเขาไว้ให้ดูแลการงานทั้งหมดแห่งตระกูลโยเซฟ.

29อยู่มาเมื่อยาราบะอามออกไปจากกรุงยะรูซาเลม, และอะฮียาผู้ทำนายเจ้าเมืองซีโลพบเขากลางทาง, และเขาได้แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าใหม่; และเขาทั้งสองอยู่ด้วยกันในทุ่งนา:

30และอะฮียากจับเสื้อใหม่ของยาราบะอามและฉีกเป็นสิบสองท่อน:

31กล่าวแก่ยาราบะอามว่า, ท่านจงเอาสิบท่อน: เพราะว่าพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลได้ตรัสดังนี้ว่า, “นี่แน่ะ, เราจะคืนแผ่นดินจากหัตถ์ซะโลโม, และจะให้แก่เจ้าสิบตระกูล:

32ซะโลโมยังจะทรงมีแต่ตระกูลเดียว, เพราะเราเห็นแก่ดาวิดผู้ทาสของเรา, และเพราะเห็นแก่กรุงยะรูซาเลม, เมืองซึ่งเราเลือกออกจากตระกูลทั้งหมดแห่งยิศราเอล.

33เพราะเขาเหล่านั้นได้ละทิ้งเราเสียแล้ว, และได้ไหว้นมัสการอัศธาโรธพระหญิงแห่งชาวซีโดน, และคีโมศพระแห่งชาติโมอาบ, และโมเล็คพระแห่งชาติอำโมน, และเขาเหล่านั้นหาได้ประพฤติตามทางของเราไม่, มิได้ทำซึ่งเป็นที่ชอบธรรมใน คลองพระเนตรแห่งเรา, และมิได้รักษาข้อกฎหมาย, และข้อพิพากษาของเรา, เหมือนอย่างดาวิดบิดาของเขา.

34แต่ เราจะคืนเอาแผ่นดินทั้งสิ้นออกจากมือท่าน: แต่จะให้ท่านเป็นเจ้าตลอดชีวิตของท่าน, เพราะเราเห็นแก่ดาวิดผู้ทาสของเรา, ผู้ที่เราได้เลือกไว้เพราะท่านได้รักษาข้อบัญญัติและข้อกฎหมายของเรา:

35แต่เราจะคืนเอาแผ่นดินนั้นออกจากมือบุตรของซะโลโม, และจะให้แก่เจ้าสิบตระกูล.

36และเราจะให้แก่บุตรแห่งซะโลโมตระกูลเดียว, เพื่อดาวิด ผู้ทาสของเราจะมีแสงตะเกียงเสมอฉะเพาะเราในกรุงยะรูซาเลม, คือเมืองซึ่งเราได้เลือกไว้, เพื่อจะประดิษฐานนามของเราไว้ที่นั้น.

37และเราจะรับเจ้า, และเจ้าจะครอบครองตามสรรพสิ่งซึ่งใจของเจ้าประสงค์, และเจ้าจะเป็นกษัตริย์ของพวกยิศราเอล.

38ถ้าเจ้าจะเชื่อฟังทุกสิ่งซึ่งเราสั่ง, จะประพฤติตามทางของเรา, และจะกระทำตามสัตย์ซื่อในคลองพระเนตรของเรา, และรักษาข้อกฎหมายและข้อบัญญัติของเรา, เหมือนอย่างดาวิดผู้ทาสของเราได้กระทำ; เราจะอยู่กับเจ้า, และจะตั้งเชื้อวงศ์ของเจ้าขึ้นเป็นแน่, เหมือนเราได้ตังเชื้อวงศ์ของดาวิด, และมอบพวกยิศราเอลให้เจ้า.

39เราจะทรมานเชื้อวงศ์ของดาวิด, แต่จะไม่ทรมานเป็นนิจ.”

40เหตุฉะนั้นซะโลโมได้แสวงหาช่องที่จะฆ่ายาราบะอาม. ยาราบะอามได้ลุกขึ้นหนีเข้าไปในประเทศอายฆุบโต, ไปยังซีซักกษัตริย์ประเทศอายฆุบโต, และได้อยู่ในประเทศอายฆุบโตจนถึงซะโลโมได้สิ้นพระชนม์แล้ว

41กิจการอื่นๆ ของซะโลโม, สรรพสิ่งซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำ, และพระสติปัญญาของพระองค์, ก็จารึกไว้ในกิจการ ของซะโลโมมิใช่หรือ?

42รวมเวลาซึ่งซะโลโมได้ทรงครอบครองพวกยิศราเอลทั้งปวงในยะรูซาเลมนับได้สี่สิบปี.

43และซะโลโมก็ได้ล่วงลับไปตามปู่ย่าตายายของพระองค์, แล้วเขาก็ฝังพระศพไว้ในเมืองดาวิดราชบิดาของพระองค์: ระฮับอามราชบุตรของพระองค์ก็ได้ขึ้นเสวยราชย์แทน