1 Kings 14

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ขณะนั้นอะบียาราชบุตรของยาราบะอามก็ทรงประชวร.

2ยาราบะอามจึงตรัสแก่มเหษีว่า, เจ้าจงลุกขึ้นแต่งตัวปลอม, เพื่อมิให้ใครรู้ว่าเป็นภรรยาของเรา: แล้วไปยังเมืองซีโล: นี่แน่ะ, อะฮียาผู้พยากรณ์อยู่ที่นั่น, คือเป็นผู้บอกเราว่าเราจะได้เป็นกษัตริย์เหนือพลไพร่นี้.

3และเจ้าจงเอาขนมสิบก้อน, กับขนมหวานบ้าง, และน้ำผึ้งขวดหนึ่งไปด้วย, แล้วไปหาท่านนั้น: ท่านจะบอกให้ทราบว่าจะเกิดการอะไรแก่บุตรนั้น.

4และมเหษีของยาราบะอามก็ได้กระทำตาม, คือได้ลุกขึ้นไปยังเมืองซีโล, ถึงบ้านของอะฮียา, แต่อะฮียานั้นแลเห็นไม่ได้; ด้วยว่าตาท่านมืดไปเพราะชราแล้ว.

5แล้วพระยะโฮวาทรงตรัสแก่อะฮียาว่า, “นี่แน่ะ, ภรรยาของยาราบะอามมาถามเจ้าถึงบุตรเขาที่เจ็บอยู่; เจ้าจะต้องตอบเขาดังนี้: เพราะเมื่อเขาเข้ามาก็จะแปลงเป็นผู้หญิงอื่นมา.”

6แล้วก็เป็นดังนั้น, เมื่ออะฮียาได้ยินเสียงฝีเท้าของพระนางเสด็จเข้ามายังประตู, ท่านจึงกล่าวว่า, มเหษีของยาราบะอามเอ๋ย, เชิญเสด็จเข้ามาเถิด; พระนางแปลงตัวเป็นคนอื่นทำไมเล่า? ด้วยข้าพเจ้ารับใช้ไปยังท่านเพราะมีข่าวอันน่าสลดใจ.

7จงไปทูลยาราบะอามว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลทรงตรัสดังนี้ว่า, “เพราะเราได้ยกเจ้าออกจากท่ามกลางพลไพร่นั้น, ตั้งไว้เป็นเจ้าเหนือพลไพร่ยิศราเอลของเรา,

8ได้ชิงเอาแผ่นดินจากเชื้อวงศ์ของดาวิดให้แก่เจ้า: แต่เจ้ายังไม่เป็นเหมือนดาวิดผู้ทาสของเรา, ผู้ซึ่งได้รักษาข้อบัญญัติของเรา, และได้ประพฤติตามด้วยจิตต์ใจ ของตน, กระทำแต่สิ่งซึ่งเป็นที่ชอบในคลองพระเนตรของเรา;

9แต่เจ้าได้ทำการชั่วมากกว่าคนทั้งปวงที่อยู่ก่อนเจ้า: เพราะเจ้าได้ไปสร้างพระอื่นและรูปหล่อ, ทำให้เราโกรธเคือง, และได้ละเราไว้ข้างหลังเจ้า:

10เหตุฉะนี้, จงดูเถอะ, เราจะนำอันตรายมายังเชื้อวงศ์ของยาราบะอาม, และจะตัดบุตรชายทุกคนจากยาราบะอาม, คือทุกคนที่ปิดบังไว้และที่เหลือในยิศราเอล, และซึ่งเหลือแห่งวงศ์ของยาราบะอาม, เราก็จะกวาดไปเสียดุจคนกวาดอยากเยื่อไป, กว่าจะหมด.

11ผู้ใดในวงศ์ยาราบะอามที่ตายในเมืองสุนัขจะกิน; และผู้ใดที่ตายในทุ่งนานกในอากาศก็จะกิน: เพราะพระยะโฮวาได้ตรัสแล้ว.”

12เหตุฉะนี้พระนางจงเสด็จขึ้นไปยังวังของพระนางเถิด: และเมื่อพระบาทพระนางจะก้าวเข้าไปในเมืองนั้นโอรสนั้นจะถึงแก่กรรม.

13และพวกยิศราเอลทั้งปวงจะโศกเศร้าถึงเธอ, และพระศพจะฝังไว้, ด้วยว่าเธอผู้เดียวในวงศ์ยาราอะบามจะได้รับการฝังพระศพ, เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลได้พบความดีบ้างในตัวท่านที่เป็นเชื้อวงศ์แห่งยาราบะอาม.

14ยิ่งกว่านั้นอีก, พระยะโฮวาจะทรงตั้งกษัตริย์อีกพระองค์หนึ่งเหนือยิศราเอล, ผู้จะทรงกำจัดเชื้อวงศ์แห่งยาราบะอามออกเสียในวันนั้น: และเดี๋ยวนี้จะเป็นอย่างไร?

15เพราะว่าพระยะโฮวาจะทรงโบยตีพวกยิศราเอลดุจไม้อ้อไหวในน้ำ, และพระองค์จะทรงถอนรากพวกยิศราเอลออกจากแผ่นดินดีนี้, ซึ่งพระองค์ได้ทรงยกให้แก่ปู่ย่าตายายของเขา, และจะบันดาลให้เขากระจัดกระจายไปข้างแม่น้ำฟากข้างโน้น, เพราะเขาได้กระทำรูปเคารพสลักด้วยไม้, ให้พระยะโฮวาทรงพิโรธ,

16พระองค์จะทรงมอบยิศราเอลไว้เพราะการผิดของยาราบะอาม, ผู้ได้หลงผิดและกระทำให้ยิศราเอลหลงผิดด้วย

17แล้วพระมเหษีของยาราบะอามก็เสด็จลุกขึ้นลาไปยังเมืองธิรซา: เมื่อเสด็จถึงธรณีประตูวังแล้วโอรสนั้นก็ถึงแก่กรรม,

18และเขาทั้งหลายก็ฝังเธอไว้; บรรดาพวกยิศราเอลก็มีความโศกเศร้าตามคำซึ่งพระยะโฮวาได้ตรัสไว้โดยผู้พยากรณ์อะฮียาผู้ทาสของพระองค์

19และการงานทั้งปวงแห่งยาราบะอาม, นอกนั้นคือท่านได้มีการสงครามอย่างไร, และได้ทรงครอบครองอย่างไร, ก็จารึกไว้ในหนังสือพงศาวดารแห่งกษัตริย์ยิศราเอลมิใช่หรือ.

20และวันคืนทั้งหลายซึ่งยาราบะอามได้เสวยราชย์คือยี่สิบสองปี: แล้วก็ล่วงลับไปกับปู่ย่าตายายของท่าน, และนาดาบราชโอรสก็ขึ้นเสวยราชย์แทน

21และระฮับอามโอรสซะโลโมก็ได้เสวยราชย์ในประเทศยูดา. ระฮับอามนั้นพระชนม์ได้สลับเอ็ดชันษาเมื่อเสวยราชย์, และได้เสวยราชย์สิบเจ็ดปีในยะรูซาเลม, เมืองนั้นซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงเลือกออกจากตระกูลทั้งปวงแห่งยิศราเอลจะจารึกพระนามของพระองค์ไว้ที่นั่น, และพระมารดาของระฮับอามทรงพระนามว่า, นาอามาเป็นชาวอำโมน.

22และชาวยูดานั้นได้กระทำชั่วในคลองพระเนตรพระยะโฮวา, และการผิดทั้งหลายที่เขาได้กระทำนั้นมากเกินกว่าการผิดทั้งปวงซึ่งปู่ย่าตายายของเขาได้กระทำ, เป็นการชั่วให้ขัดเคืองพระทัยพระเจ้า, และทำให้พระองค์ทรงหึงหวง.

23เพราะเขาได้สร้างที่นมัสการในที่สูง, และรูปเคารพ, และรูปเคารพสลักด้วยไม้บนยอดภูเขาทุกยอด, และใต้ต้นไม้สดทุกต้น,

24และมีน้องสวาทในแผ่นดินนั้นด้วย: และเขาได้กระทำตามการที่น่าเกลียดชังทั้งปวงแห่งชนประเทศเหล่านั้นซึ่ง พระยะโฮวาได้ทรงขับไล่ออกไปข้างหน้าพวกยิศราเอล

25ในปีที่ห้าแห่งกษัตริย์ระฮับอามเสวยราชย์นั้น, ซัคกษัตริย์ประเทศอายฆุบโตได้ขึ้นมาตีกรุงยะรูซาเลม;

26และทรัพย์ของวิเศษในโบสถ์ของพระยะโฮวา; และทรัพย์ในวังแห่งกษัตริย์เขาก็เอาไปหมดสิ้น: และโล่ห์ทั้งหมดซึ่งทำด้วยทอง คำที่ซะโลโมได้ทำก็เอาไปด้วย.

27และกษัตริย์ระฮับอามได้กระทำโล่ห์ทองเหลืองแทนโลห์เหล่านั้น, แล้วจึงมอบไว้ในมือหัวหน้ากองตำรวจที่เฝ้าประตูวังแห่งกษัตริย์นั้น.

28ดังนั้นเมื่อกษัตริย์ได้เสด็จเข้าไปในโบสถ์แห่งพระยะโฮวา, กองตำรวจถือโลห์เหล่านั้นนำเสด็จ ไป, แล้วก็นำกลับมาเก็บไว้ในห้องกองตำรวจทุกครั้ง

29และกิจการนอกนั้นแห่งระฮับอาม, และสรรพสิ่งซึ่งท่านได้ทรงกระทำก็จดไว้แล้วในพงศาวดารแห่งกษัตริย์ยูดามิใช่หรือ?

30ระฮับอามและยาราบะอามก็ทำสงครามซึ่งกันและกันเสมอไป.

31และระฮับอามก็ล่วงลับไป, เขาฝังท่านไว้กับปู่ย่าตายายของท่านในเมืองดาวิด. พระมารดาของท่านชื่อนาอามาชาวอำโมน. และอะบียามโอรสท่านได้ขึ้นเสวยราชย์แทน

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →