1 Kings 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ซะโลโมทรงเป็นกษัตริย์เหนือพวกยิศราเอลทั้งปวง.

2พวกเสนาบดีซึ่งท่านมีอยู่คือ, อะซาระยาบุตรซาโดคปุโรหิต.

3เอลีโฮเร็บ, และอะฮียา, บุตรไซซา, เป็นพวกอาลักษณ์, ยะโฮซาฟาดบุตรอะฮีลูด, เป็นพวกอาลักษณ์หลวง.

4บะนายาบุตรยะโฮยาดาเป็นนายทัพ: และซาโดคกับอะบีอาธารเป็นปุโรหิต:

5อะซาระยาบุตรนาธารเป็นเสนาบดีใหญ่: และซาบูศบุตรนาธารเป็นเสนาบดีเอก, เป็นมิตรสหายแห่งกษัตริย์:

6อะฮีซารเป็นกรมวัง: และอะโดนีรามบุตรอัดดาเป็นอธิบดีตรวจการโยธา

7ซะโลโมทรงมีเจ้าพนักงานสิบสองคนเป็นอธิบดีครอบครองพวกยิศราเอลทั้งปวง, ผู้ได้กะเกณฑ์สะเบียงอาหารสำหรับพระองค์นั้น, และพระราชวังของพระองค์: ทุกคนๆ ในปีหนึ่งก็ต้องรับหน้าที่ในการเกณฑ์สะเบียงนั้นเป็นเวลาหนึ่งเดือน.

8และนี่เป็นรายชื่อของคนเหล่านั้นคือ: บุตรฮูรหนึ่ง, ในภูเขาเอ็ฟรายิม:

9บุตรเดคาหนึ่ง, ในนคัศ, และซาอะบีม, เบศเซเม็ศ, และเอโลนเบ็ธ

10บุตรเฮเซ็ตหนึ่ง, อยู่ในอาระโบด, เขามีเมืองโซโค, และเขตต์แดนของฮะเพ็นทั้งหมด:

11บุตรของอะบีนาดาบ, มีแว่นแคว้นของโดระ; ท่านนั้นได้ตาฟัธราชธิดาของซะโลโมเป็นภรรยา:

12บาอะนาบุตรอะฮีลูดหนึ่ง; เขามีธานาดและมะฆีโด, และแว่นแคว้นของเบ็ธซีอานทั้งสิ้นซึ่งอยู่ใกล้ซาระธานาอยู่ใต้ยิศเร็ล, ตั้งแต่เบ็ธซีอานนั้นจนถึงอาเบ็ลมาโฮลา, อยู่จนถึงยัศเนฮานข้างโน้น:

13บุตรของเคเบ็ร, ในราโมธฆีละอาด; เขามีบ้านเมืองทั้งหลายของยาอีรบุตรมะนาเซ, ซึ่งอยู่ ณ แขวงฆีละอาด; และเขามีแว่นแคว้นของอะราโฆบ, ซึ่งอยู่ในบาซาน, เมืองใหญ่มีกำแพงและลูกกรงทองเหลืองหกสิบเมือง:

14อะฮีนาดาบบุตรอีโดมีแว่นแคว้นของมาฮะนายิม:

15อะฮีมาอัธในตระกูลนัพธาล, ท่านได้ปัศมัศราชธิดาซะโลโมเป็นภรรยาด้วย:

16บาอะนาบุตรฮูซาอยู่ในอาเซ็รแลในอาโลธ:

17ยะโฮซาฟาดบุตรฟารูฮา, มียิซาคาร:

18ซิมอีบุตรเอลา, มีเบ็นยามิน:

19เฆเบ็รบุตรฮูรีอยู่แว่นแคว้นฆีละอาด, ซึ่งอยู่เมืองซีโฮรกษัตริย์ชาติอะโมรี, และของโอฆกษัตริย์เมืองบาซาน; เขาเป็นพนักงานแต่ผู้เดียวอยู่ในเมืองนั้น

20ชนชาวยูดาและยิศราเอลมีจำนวนเป็นอันมาก, ดุจทรายซึ่งอยู่ริมชายทะเล, เขาก็กินและดื่มและเล่นการสนุก.

21ซะโลโมก็ได้ทรงครอบครองแผ่นดินทั้งหมด, ตั้งแต่แม่น้ำนั้นจนถึงแผ่นดินชาวฟะเลเซ็ธ, และจนถึงริมเขตต์แดนประเทศอายฆุบโต: เขาทั้งหลายนำส่วยอากรมาถวาย, และขึ้นแก่ซะโลโมตลอดวันทั้งหลายแห่งพระชนม์ของพระองค์.

22สะเบียงอาหารสำหรับพระราชวังของซะโลโมนั้นคือแป้งอันละเอียดวันละหกสิบคอระ, และแป้งหยาบวันละหกสิบคอระ,

23โคอ้วนพีสิบตัว, และโคที่ปล่อยไว้กินหญ้าวันละยี่สิบตัว, แกะวันละร้อยตัว, กับทั้งมีเนื้ออีเก้ง, เนื้อกวาง, เนื้อสมัน, และไก่อ้วน.

24ด้วยว่าพระองค์ได้ทรงครอบครองทั้งหมดฟากแม่น้ำข้างนี้, ตั้งแต่เมืองธีฟะซาจนถึงอัศซา, และทรงปกครองเหนือกษัตริย์ทั้งหลายทางฟากแม่น้ำข้างนี้: และทรงสงบการศึกตลอดอาณาจักรที่อยู่ล้อมรอบ.

25ชาวยูดาและยิศราเอลนั้นก็ได้อาศัยอยู่โดยความผาสุข, ทุกคนก็อยู่ใต้เถาองุ่นและใต้ต้นมะเดื่อเทศของตน, ตั้งแต่เมืองดานจนถึงเมืองบะเอละซาบา, ตลอดพระชนม์แห่งกษัตริย์ซะโลโม.

26กษัตริย์ซะโลโมทรงมีม้าสำหรับเทียมราชรถถึงสี่หมื่นตัวอยู่ที่โรงม้าหลวง, และมีทหารม้าถึงหมื่นสองพันคน.

27เจ้าพนักงานเหล่านั้นก็กะเกณฑ์จัดแจงสะเบียงอาหารสำหรับกษัตริย์ซะโลโม, และสำหรับคนทั้งหลายที่มานั่งโต๊ะเสวยของกษัตริย์ซะโลโม, ตามเดือนกำหนดของเขาทุกๆคน: แต่เจ้าพนักงานหาได้บกพร่องสิ่งหนึ่งสิ่งใดไม่.

28ข้าวเดือย, ฟางสำหรับฝูงม้า, และฝูงอูฐกิน, เขาก็เอามาถึงที่ๆ เจ้าพนักงานอยู่ตามที่ได้มีรับสั่งแก่ทุกคน

29พระเจ้าได้ทรงบันดาลให้กษัตริย์ซะโลโมมีพระสติปัญญา, และความรู้มากยิ่งนัก, และมีพระทัยกว้างขวางมากดุจทรายที่ชายทะเล.

30และพระสติปัญญาแห่งกษัตริย์ซโลโมมีมากยิ่งกว่าสติปัญญาชาวประเทศทั้งปวงฝ่ายทิศตะวันออก, และยิ่งกว่าสติปัญญาทั้งหมด ณ ประเทศอายฆุบโต.

31เพราะพระองค์ทรงมีพระสติปัญญามากกว่าคนทั้งปวง; คือมากกว่าเอธาน, ชาวเอศรานั้น, เฮมาน, คนโคน, และดาระดาเหล่าบุตรแห่งมาโฮน: และพระนามของพระองค์ ก็เลื่องลือไปทั่วประเทศทั้งปวงที่อยู่ล้อมรอบ.

32พระองค์จึงทรงแต่งคำสุภาษิตสามพันข้อ: และบทเพลงของพระองค์ถึงพันห้าบท.

33พระองค์ทรงกล่าวถึงเรื่องต้นไม้ทั้งปวง, ตั้งแต่ต้นสนซึ่งอยู่ ณ ภูเขาละบาโนนจนถึงต้นฮุซบซึ่งงอกบนกำแพง: พระองค์ทรงตรัสถึงสัตว์เดียรัจฉานทั้งหลาย, นกแลสัตว์เลื้อยคลานและปลาด้วย.

34มีคนมาจากนานาประเทศเพื่อจะได้ฟังพระสติปัญญากษัตริย์ซะโลโม, คือมาจากกษัตริย์ทั้งหลายแห่งแผ่นดินโลก, คือผู้ที่ได้ยินถึงพระสติปัญญาของพระองค์แล้ว

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →