1 Kings 17

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1เอลียาชาวทิศบีผู้อาศัยอยู่กับชาวฆีละอาด, ทูลอาฮาบว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลซึ่งข้าพเจ้าได้ปฏิบัติทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด, จะไม่มีน้ำค้างหรือน้ำในบีเหล่านี้, เว้นแต่ข้าพเจ้าจะทูลขอ.

2และคำแห่งพระยะโฮวามายังเอลียาว่า,

3“จงไปข้างทิศตะวันออก, และซ่อนตัวอยู่ที่ลำธารคะรีธ, ซึ่งอยู่ใกล้แม่น้ำยาระเดน.

4เจ้าจงดื่มน้ำที่ลำธารนั้น; และเราจะได้สั่งอีกาทั้งหลายให้เลี้ยงเจ้าที่นั้น.”

5ท่านก็ได้ไปตามพระดำรัสแห่งพระยะโฮวา: คือไปอาศัยริมลำธารคะรีธ, ซึ่งอยู่ใกล้แม่น้ำยาระเดน.

6และอีกาทั้งหลายก้ส่งขนมปังและเนื้อให้เวลาเช้าเวลาเย็น; และท่านได้ดื่มน้ำที่ลำธาร.

7อยู่มาภายหลังลำธารนั้นก็แห้งไปเพราะไม่มีฝนในแผ่นดิน

8พระดำรัสของพระยะโฮวามาถึงท่านว่า,

9“จงลุกขึ้นไปยังเมืองซาเร็บตา, ซึ่งขึ้นแก่ซีโดนอาศัยอยู่ที่นั่น: นี่แน่ะ, เราสั่งแก่หญิงม่ายคนหนึ่งให้เลี้ยงเจ้า.”

10ท่านลุกขึ้นไปเมืองซาเร็บตา, เมื่อมาถึงประตูเมืองแล้ว, ที่นั่นมีหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนอยู่; ท่านจึงร้องเรียกเขาว่า, ขอน้ำในภาชนะให้ฉันดื่มสักหน่อยเถิด.

11เมื่อเขากำลังไปเอาน้ำนั้น, ท่านร้องบอกหญิงนั้นว่า, ขอหยิบขนมปังติดมือมาให้ฉันสักหน่อยด้วย.

12หญิงนั้นจึงว่า, พระยะโฮวาพระเจ้าของท่านทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด, ข้าพเจ้าไม่มีขนมปังสักอันหนึ่งเลย, มีแต่แป้งสักกำหนึ่งในหม้อ, และน้ำนมนิดหน่อยในขวด: และนี่แน่ะ, ฉันเก็บฟืนสองดุ้นเพื่อจะไปทำขนมปังสำหรับดิฉันและบุตร, เมื่ อเรากินหมดแล้วก็คงอดตาย.

13และเอลียาจึงกล่าวแก่นางว่า, อย่ากลัวเลย; จงไปทำตามที่เจ้าได้กล่าวนั้น: แต่จงทำขนมอันเล็กๆ มาให้ฉันก่อน, แล้วจึงทำสำหรับเจ้าและบุตร.

14ด้วยพระยะโฮวาพระเจ้าแห่งยิศราเอลได้ทรงตรัสดังนี้ว่า, แป้งในหม้อนั้นจะไม่หมด, และน้ำมันในขวดนั้นจะไม่ขาดจนถึงวันนั้นซึ่งพระยะโฮวาจะได้ทรงบันดาลให้ฝนตกบนพื้นแผ่นดิน.

15นางก็ได้กระทำตามคำขอของเอลียา: เอลียากับนางนั้นและครอบครัวก็ได้กินต่อมาช้านาน.

16แป้งในหม้อนั้นมิได้หมดไป, และน้ำมันในขวดมิได้ขาดตามคำซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงตรัสแก่เอลียานั้น

17ภายหลังเหตุการณ์เหล่านี้, บุตรชายหญิงม่ายแม่เรือนนั้นก็ป่วยลง; มีอาการหนักมากจนถึงแก่ความตาย.

18หญิงนั้นกล่าวแก่เอลียาว่า, โอ้คนแห่งพระเจ้า? ข้าพเจ้ามีเรื่องอะไรเกี่ยวข้องกับท่าน, ท่านจึงให้ข้าพเจ้าระลึกถึงการผิดของข้าพเจ้า, และฆ่าบุตรของข้าพเจ้าเสีย?

19เอลียาจึงว่าแก่นางว่า, จงให้บุตรนั้นแก่ฉันเถิด. และท่านก็รับบุตรนั้นจาก อกของแม่, นำขึ้นไปห้องชั้นบนที่ท่านอาศัย, และวางลงบนที่นอนของท่าน.

20และท่านได้ร้องทูลพระยะโฮวาว่า, ข้าแต่พระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้า, พระองค์ได้ทรงบันดาลให้การร้ายนี้ซึ่งข้าพเจ้าอาศัยโดยฆ่าบุตรของนางเสียหรือ?

21ท่านก็หายใจใส่เด็กนั้นสามครั้งแล้ว, ร้องทูลพระยะโฮวาว่า, โอพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้า, ขอให้จิตต์ใจของเด็กนี้, กลับเข้ามาสู่กายเขาอีกเถิด.

22พระเจ้าได้ทรงสดับฟังคำของเอลียา, จิตต์ใจของเด็กนั้นก็ได้กลับเข้าสู่กายเขาอีก, เขาก็มีชีวิตฟื้นขึ้น.

23เอลียาก็อุ้มเด็กนั้นลงมายังห้องชั้นล่างส่งให้แก่มารดา: แล้วว่า, จงดูเถิด, บุตรของท่านมีชีวิตเป็นขึ้นแล้ว.

24หญิงนั้นจึงกล่าวแก่เอลียาว่า, เดี๋ยวนี้ข้าพเจ้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนแห่งพระเจ้า, และคำตรัสแห่งพระยะโฮวาโดยปากท่านก็เป็นความจริง

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →