1 Kings 5

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ฮีรามกับกษัตริย์เมืองตุโรจึงทรงใช้ทูตให้มาเฝ้ากษัตริย์ซะโลโม; ด้วยทรงได้ยินข่าวว่า, เขาได้เฉลิมพระองค์ไว้เป็นกษัตริย์แทนพระราชบิดา: เพราะกษัตริย์ฮีรามนั้นทรงสนิทสนมกับกษัตริย์ดาวิดมาก.

2ซะโลโมก็ได้ทรงใช้ทูตไปเฝ้ากษัตริย์ฮีรามทูลว่า,

3พระองค์ทรงทราบแล้วว่า, ดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าจะสร้างโบสถ์ถวายแก่พระนามพระยะโฮวาพระเจ้าของพระองค์ไม่ได้, เพราะมีการศึกสงครามล้อมรอบพระองค์อยู่ทุกด้าน, กว่าพระยะโฮวาจะได้ทรงบันดาลให้ศัตรูอยู่ใต้ฝ่าพระบาทของพระองค์.

4บัดนี้พระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้าได้ทรงให้ข้าพเจ้ามีความสุขสำราญทุกข้างมิได้มีศัตรูและเหตุร้ายบังเกิดขึ้นเลย.

5นี่แน่ะ, ข้าพเจ้าหวังจะได้สร้างโบสถ์ถวายแก่พระนามพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้า, ตามที่พระยะโฮวาได้ทรงตรัสกับดาวิดราชบิดาของข้าพเจ้าว่า, บุตรของเจ้าที่เราจะตั้งไว้บนพระที่นั่งแทนเจ้า, ผู้นั้นจะสร้างโบสถ์ถวายแก่นามของเรา.

6เหตุฉะนี้, ขอพระองค์ทรงมีรับสั่งให้เขาถากไม้สนสำหรับข้าพเจ้าจากภูเขาละบาโนน; และบ่าวของข้าพเจ้าจะอยู่กับบ่าวของพระองค์: แต่ข้าพเจ้าจะให้ค่าจ้างแก่บ่าวของพระองค์ตามแต่พระองค์จะทรงคิดเอาทุกสิ่ง: ด้วยพระองค์ทรงทราบแล้วว่า, ไม่มีผู้ใดในพวกข้าพเจ้าฉลาดและเข้าใจในการถากไม้เช่นอย่างชาวซีโดนนั้น

7เมื่อกษัตริย์ฮีรามทรงได้ยินถ้อยคำแห่งกษัตริย์ซะโลโมแล้ว, ท่านก็ทรงมีความยินดีมาก, จึงทรงรับสั่งว่า, จะถวายพระพรแก่พระยะโฮวาวันนี้, พระองค์ได้ทรงประทานให้ดาวิดมีราชบุตรองค์หนึ่งที่ทรงมีพระปัญญาอยู่เหนือพลไพร่อันใหญ่นี้.

8ฮีรามก็ใช้ทูตมายังซะโลโมให้กราบทูลว่า, ข้าพเจ้าได้ทราบเรื่องซึ่งพระองค์ได้ทรงมีไปยังข้าพเจ้า: และซึ่งพระองค์ได้ทรงประสงค์ไม้สนและไม้สนหอมนั้นข้าพเจ้าจะกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ทุกสิ่ง.

9ผู้คนของข้าพเจ้าจะลากไม้นั้นลงจากภูเขาละบาโนนถึงทะเล: และข้าพเจ้าจะให้เขาทำแพลอยไปตามทางทะเลจนถึงที่ๆ พระองค์จะได้ทรงกำหนดไว้ให้ลากขึ้นที่นั้นขอพระองค์จงรับเอาไว้: พระองค์จะให้ความประสงค์ของข้าพเจ้าสำเร็จก็โดยให้สะเบียงอาหารสำหรับวังของข้าพเจ้า.

10กษัตริย์ฮีรามก็ทรงได้ให้ไม้สนและไม้สนหอมแก่ซะโลโมตามที่พระองค์ทรงพระประสงค์ทุกสิ่ง.

11และซะโลโมก็ได้ให้สะเบียงอาหารสำหรับวังฮีราม, คือข้าวสาลีสองหมื่นคอระ, และน้ำมันบริสุทธิ์ยี่สิบคอระ: ดังนั้นซะโลโมก็ได้ส่งให้ฮีรามทุกๆ ปี.

12พระยะโฮวาได้ทรงโปรดให้ซะโลโมมีพระสติปัญญา, ตามที่พระองค์ได้สัญญาไว้: และก็มีความสุขสำราญระหว่างฮีรามแลซะโลโม; ท่านทั้งสองก็ได้ทำหนังสือสัญญาไมตรีกัน

13และกษัตริย์ซะโลโมจึงทรงมีรับสั่งให้เกณฑ์คนตลอดทั่วพวกยิศราเอล, ได้สามหมื่นคน.

14แล้วพระองค์ก็ใช้เขาไปยังละบาโนนเป็นเวรกันเดือนละหมื่นคน: คือเดือนหนึ่งอยู่ที่ละบาโนน, และสองเดือนอยู่ที่บ้าน: และอะโดนีรามเป็นเจ้าพนักงานเกณฑ์โยธา,

15ซะโลโมทรงมีเจ็ดหมื่นคนสำหรับหามของที่หนัก, และแปดหมื่นคนเป็นคนตัดไม้ที่ภูเขานั้น:

16นอกจากเจ้าพนักงานหัวหน้าของซะโลโมผู้หัวหน้าการนั้นมีอีกสามพันสามร้อยคน, เป็นผู้บังคับคนทั้งหลายที่ทำการนั้น.

17และกษัตริย์ทรงมีรับสั่ง, แล้วเขาก็เอาหินใหญ่, คือหินละเอียดที่มีราคามาก, และหินสะกัดสำหรับก่อรากโบสถ์นั้น.

18ผู้ที่ถากไม้ของซะโลโม, และคนที่ถากไม้ของฮีรามกับชาวเมบาลก็ได้ถากไม้นั้น: และช่างสะกัดหินก็ได้สะกัดหิน, ดังนั้นแหละเขาก็ได้จัดแจงไม้และหินสำหรับโบสถ์นั้น

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →