1 Samuel 10

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ซามูเอลก็หยิบขวดน้ำมัน, ชะโลมศีรษะและจุบซาอูล, แล้วกล่าวว่า, พระยะโฮวาทรงชะโลมท่านให้เป็นผู้ปกครองพลไพร่ของพระองค์มิใช่หรือ

2ขณะท่านไปจากเราแล้ว, วันนี้ท่านจะพบชายสองคนอยู่ที่ฝังศพของนางราเฮล, ตำบลเซ็ลซัคริมเขตต์แดนตระกูลเบ็นยามิน, เขาจะบอกท่านว่า, ฝูงแม่ลาซึ่งท่านไปหาก็พบแล้ว, ดูเถิด, บิดาหาคิดถึงแม่ลาไม่, เป็นแต่คิดถึงท่านว่าจะทำอย่างไรจึงจะพบบุตร?

3ครั้นเลยไปพ้นตำบลนั้นแล้วจวนจะถึงต้นสนตำบลธาโบร, ที่นั่นจะได้พบชายสามคน, กำลังขึ้นไปนมัสการพระเจ้าที่เมืองเบธเอล, ผู้หนึ่งกำลังหิ้วลูกแพะสามตัว, ผู้หนึ่งหิ้วขนมสามก้อน, ผู้หนึ่งหิ้วกระสอบหนังใบหนึ่งที่บรรจุน้ำองุ่น.

4เขาจะคำนับถวายขนมสองก้อน, ซึ่งท่านจะรับจากมือเขา.

5ภายหลังจะไปถึงเนินเขาแห่งพระเจ้าที่มีค่ายพวกฟะลิศตีม, เมื่อมาถึงเมืองนั้น, จะได้ประสพพวกผู้ทำนายลงมาจากที่สูง, ถือพิณรำมะนา, ขลุ่ย, และกระจับปี่, กำลังกล่าวคำทำนายอยู่.

6พระวิญญาณแห่งพระยะโฮวา, จะสรวมทับท่าน, และท่านจะกล่าวทำนายด้วยกันกับเขา แล้วท่านจะกลับกลายใจเปลี่ยนเป็นคนใหม่.

7เมื่อเหตุสำคัญเหล่านี้, เกิดแก่ท่านแล้ว, จงกระทำตามแต่จะมีโอกาศ, เหตุว่าพระเจ้าทรงสถิตอยู่ด้วย.

8ท่านจงเลยไปข้างหน้าเรายังเมืองฆีละฆาลเราจะตามท่านมา, เพื่อจะเผาเครื่องบูชายัญและบูชาโมทนาพระคุณ, ให้คอยอยู่เจ็ดวัน, กว่าเราจะตามมา, จึงจะให้ท่านทราบว่าควรจะทำอย่างไร

9อยู่มาครั้นซาอูล, ผินหน้าไปจากซามูเอล, พระเจ้าทรงบันดาลให้สันดานใจท่านแปลกไป, และสรรพเหตุสำคัญเหล่านั้นได้เกิดขึ้นในวันนั้น.

10เมื่อถึงเนินเขาที่ตำบลนั้นพวกผู้ทำนายก็มาพบกับท่าน, แล้วพระวิญญาณแห่งพระเจ้าก็สรวมทับท่าน ๆ จึงกล่าวคำทำนาย, ในท่ามกลางพวกเหล่านั้น.

11อยู่มาครั้นบรรดาผู้ที่คุ้นเคยกันแต่คราวก่อน, เห็นท่านกล่าวคำทำนายในท่ามกลางผู้ทำนายนั้น, ก็พูดกันและกันว่า, อะไรหนอเกิดแก่บุตรของคิช? ซาอูลเข้ากับพวกพยากรณ์นั้นแล้วหรือ?

12ชาวเมืองนั้นผู้หนึ่งตอบว่า, ใครเป็นบิดาพวกผู้พยากรณ์? ก็เพราะเหตุฉะนี้แหละจึงมีสุภาษิตกล่าวว่า, ซาอูลอยู่ในพวกผู้พยากรณ์ด้วยหรือ?

13เมื่อสิ้นคำพยากรณ์แล้วท่านไปยังที่สูง

14ฝ่ายลุงของซาอูลจึงถามซาอูลกับคนใช้ว่า; ไปไหนมา? เขาตอบว่า, ไปหาแม่ลา, เมื่อหาไม่พบก็เลยไปหาซามูเอล.

15ลุงจึงถามว่า, ซามูเอลว่าอย่างไรบ้าง ขอเล่าให้ฟัง.

16ซาอูลบอกลุงว่า, ท่านได้บอกเราเป็นแน่ว่า, แม่ลานั้นหาได้แล้ว, แต่ส่วนเรื่องที่ซามูเอลกล่าวด้วยราชการของแผ่นดินนั้น, ซาอูลมิได้แจ้งแก่ลุงเลย

17ซามูเอลได้ประกาศให้ชนนิกรชุมนุมกันเฝ้าพระยะโฮวาที่เมืองมิศพา.

18ท่านจึงพูดกับชาวยิศราเอลว่า พระยะโฮวาพระเจ้าของพวกยิศราเอลทรงตรัสอย่างนี้ว่า, เราได้นำพวกยิศราเอลขึ้นมาจากแผ่นดินอายฆุบโต, ได้ช่วยให้พ้นจากอำนาจชาวอายฆุบโต, ทั้งพ้นอำนาจบรรดาประเทศที่ข่มเหงท่านด้วย.

19วันนี้ท่านทั้งหลายได้เบื่อหน่ายละทิ้ง, พระเจ้าผู้เป็นเจ้าของท่าน, ผู้ทรงช่วยให้พ้นจากบรรดาความทุกข์ลำบาก, ท่านทั้งหลายได้กราบทูลขอต่อพระองค์ให้ทรงตั้งกษัตริย์ครอบครองพวกท่าน, บัดนี้จงมาเฝ้าฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา, ตามตระกูลและตามกองพัน.

20ดังนั้นซามูเอลจึงนำบรรดาตระกูลยิศราเอลเข้ามา, แล้วก็เลือกสรรตระกูลเบ็นยามินไว้.

21ท่านจึงให้ตระกูลเบ็นยามินเข้ามาตามวงศ์, แล้วก็เลือกสรรวงศ์มัตรีไว้, ภายหลังก็เลือกสรรซาอูลบุตรชายของคิช, เมื่อเขาพากันหาท่านก็ไม่พบ,

22จึงทูลถามพระยะโฮวาอีกว่า, ยังจะมีบุรุษเข้ามาที่นี่อีกหรือ? พระยะโฮวาทรงตรัสว่า, “ดูเถิดเขาซ่อนตัวอยู่ที่กองเครื่องใช้.”

23เขาก็รีบไปพาท่านมาจากที่นั่น, เมื่อท่านยืนขึ้นในท่ามกลางหมู่ชน, ตั้งแต่บ่าขึ้นไปท่านก็สูงกว่าชนทั้งปวง.

24ซามูเอลกล่าวให้ชนนิกรฟังว่า, ผู้ที่พระยะโฮวาทรงเลือกไว้, ท่านสังเกตุดูแล้วหรือว่า, หามีใครจะเปรียบได้ชนทั้งปวงก็โห่ร้องด้วยเสียงดังว่า, ขอให้กษัตริย์องค์นี้ทรงพระเจริญชันษาเถิด

25ซามูเอลจึงได้กล่าวให้ชนนิกรฟังด้วยประเพณีแห่งแผ่นดิน, ย่อมจดลงที่สมุดเก็บไว้ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา, แล้วจึงบอกชนทั้งปวงให้ต่างคนต่างไปบ้าน.

26ซาอูลก็ไปบ้านในเมืองฆีบะอา, ด้วยมีกองชายฉกรรจ์ซึ่งพระเจ้าทรงดลใจ, ติดตามเสด็จไปด้วย.

27แต่มีพวกสำมะเลบางคนพูดกันว่า, ผู้นี้จะช่วยพวกเราได้อย่างไรเล่า? เขาหมิ่นประมาท. ไม่นำเครื่องบรรณาการมาถวาย. ฝ่ายท่านก็นิ่งเพิกเฉยอยู่

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →