1 Samuel 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1หีบของพระยะโฮวาอยู่ในอาณาเขตต์ฟะลิศตีมถึงเจ็ดเดือน.

2พวกฟะลิศตีมนิมนต์และเชิญโหรมาประชุมถามว่า, เราจะทำอย่างไรกับหีบของพระยะโฮวา? ขอบอกให้ทราบว่าจะส่งไปที่เก่าอย่างไรดี.

3เขาตอบว่าถ้าจะส่งหีบพระเจ้ายิศราเอลไป, อย่าส่งหีบนั้นไปเปล่าๆ, จำจะต้องส่งเครื่องสมาโทษต่อพระองค์, จึงจะหายโรค, และจะได้รู้ว่าเหตุไรพระหัตถ์ของพระองค์จึงไม่ยกงดเว้นจากท่านทั้งหลาย.

4เขาจึงถามว่า, เครื่องสมาโทษซึ่งจะถวายแก่พระองค์นั้นคืออะไรบ้าง? เขาตอบว่า, ฝีทองคำห้าลูกกับหนูทองคำห้าตัว, ตามจำนวนเจ้านายฟะลิศตีม ด้วยมีโรคชะนิดเดียวกันติดท่านทั้งหลายกับเจ้านายด้วย.

5เหตุฉะนั้นจงกระทำรูปฝีและรูปหนู, ซึ่งทำลายแผ่นดินของท่านทั้งหลาย ให้ถวายเกียรติยศแก่พระเจ้าของพวกยิศราเอล, ชะรอยพระองค์จะทรงพระกรุณาโปรดยกพระหัตถ์ให้บางเบาลง, แก่ท่านทั้งหลายทั้งหมู่พระและประเทศของท่านทั้งหลายด้วย.

6ท่านทั้งหลายจะตั้งใจให้แข็งกะด้างไปทำไม, ดุจฟาโรกับชาวอายฆุบโตได้ตั้งใจให้แข็งกะด้างนั้น? เมื่อพระเจ้าได้ทรงกระทำการอัศจรรย์, ท่ามกลางเขาทั้งหลาย, เขาได้ปล่อยพลไพร่, เขาจึงลาไปเสียมิใช่หรือ?

7บัดนี้จงเตรียมเกวียนใหม่เล่มหนึ่งกับแม่โคคู่หนึ่ง, ที่ยังไม่เคยแอก, แม่โคทั้งสองนั้นมาเทียมเกวียน, และขังลูกมันไว้ที่บ้าน.

8ให้เชิญหีบของพระยะโฮวาลงบนเกวียน, กับเครื่องสมาโทษทองคำ, ซึ่งจะถวายแก่พระองค์นั้น, ใส่หีบตั้งไว้ข้างหนึ่งแล้วปล่อยมันให้ไปเอง.

9คอยดูว่าถ้ามันขึ้นไปทางเขตต์แดนเบธเซเม็ศ พระองค์ก็เป็นผู้ทรงบันดาลเหตุร้ายใหญ่นี้ให้เกิดแก่พวกเรา, ถ้าไม่เช่นนั้นจงรู้ว่ามิใช่พระหัตถ์ของพระองค์ที่ทรงลงโทษแก่เรา, เป็นแต่เคราะห์ร้ายเกิดขึ้นแก่พวกเรา

10คนทั้งหลายก็ทำตาม จึงเอาแม่โคคู่หนึ่งเทียมเกวียนและพรากลูกมันขังไว้ที่บ้าน.

11เขาจึงได้เชิญหีบของพระยะโฮวาวางบนเกวียนนั้นพร้อมกับหีบสำหรับหนูทองคำและรูปฝีของเขา.

12แม่โคนั้นตรงไปทางเบธเซเม็ศร้องพลางเดินพลาง, ไปตามถนนใหญ่ไม่เหลียวไปข้างขวาหรือข้างซ้าย, เจ้านายฟะลิศตีม, ก็ตามไปถึงเขตต์แดนเบธเซเม็ศ.

13ฝ่ายชาวเบธเซเม็ศกำลังเกี่ยวข้าวสาลีอยู่ที่หว่างเขา, พอแหงนหน้าดูหีบนั้นก็มีความยินดี.

14เกวียนนั้นเข้าไปในไร่นาของยะโฮซูอะชาวเมืองเบธเซเม็ศแล้วหยุดอยู่ที่นั่น, ที่มีศิลาก้อนใหญ่ เขาจึงผ่าไม้เกวียนเป็นฟืน เผาบูชายัญแม่โคนั้นถวายแก่พระยะโฮวา.

15พวกเลวีจึงเชิญหีบพระยะโฮวาลงกับหีบซึ่งอยู่ริมหีบนั้น ที่ใส่เครื่องทองคำวางไว้บนศิลาใหญ่นั้น, ชนชาวเบธเซเม็ศก็เผาบูชายัญ, และฆ่าสัตว์ถวายแก่พระยะโฮวาในวันนั้น.

16ฝ่ายเจ้านายฟะลิศตีมห้าท่านเมื่อเห็นจึงกลับไปเมืองเอกโรนในวันนั้น

17เหล่ารูปฝีทองคำซึ่งพวกฟะลิศตีมถวายเป็นเครื่องสมาโทษแด่พระยะโฮวา, สำหรับเมืองอัศโดดรูปหนึ่ง, เมืองฆาซารูปหนึ่ง, เมืองอัศฆะโลนรูปหนึ่ง, เมืองฆัธรูปหนึ่ง, เมืองเอกโรนรูปหนึ่ง.

18รูปหนูทองคำครบตามจำนวนหัวเมืองมณฑลของฟะลิศตีมที่เป็นเมืองของเจ้านายทั้งห้าท่าน, ทั้งเมืองที่มีกำแพงและหมู่บ้าน, ศิลาใหญ่ที่เขาวางหีบของพระยะโฮวา, ศิลานั้นยังอยู่ที่ทุ่งนายะโฮซูอะชาวเบธเซเม็ศจนทุกวันนี้.

19พระองค์ได้ลงโทษแก่ชนชาวเบธเซเม็ศ, เหตุว่าเขาพากันมองดูข้างในหีบของพระยะโฮวา, พระยะโฮวาทรงประหารชีวิตชาวเมืองเสียห้าหมื่นเจ็ดสิบคน, ชาวเมืองก็พากันร้องไห้คร่ำครวญ, ด้วยพระยะโฮวาทำลายชีวิตชาวเมืองนั้นเสียเป็นอันมาก.

20ชนชาวเบธเซเม็ศจึงว่า, ใครอาจยืนอยู่ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวาเจ้าผู้บริสุทธิ์องค์นี้ได้, พระองค์จะเสด็จขึ้นไปจากเราจะไปแห่งใด?

21เขาจึงใช้พวกทูตไปหาชาวเมืองคีระยัธยะอารีมบอกว่า, ชาตฟะลิศตีมได้เชิญหีบแห่งพระยะโฮวากลับมาแล้ว, เชิญท่านทั้งหลายลงมารับหีบนั้น, แห่ขึ้นไปประดิษฐานไว้กับท่านทั้งหลายเถิด

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →