1 Samuel 8

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1เมื่อซามูเอลชราแล้ว, ท่านได้ตั้งบุตรชายของตนเป็นผู้พิพากษาชาติยิศราเอล.

2บุตรหัวปีของท่านชื่อโยเอล, บุตรที่สองชื่ออะบิยา, เขาทั้งสองเป็นผู้พิพากษาที่เมืองบะเอระซาบา.

3แต่บุตรของท่านหาดำเนินตามเยี่ยงอย่างของบิดาไม่ คิดคดโกงหาประโยชน์รับสินบนชำระความไม่เป็นยุตติธรรม

4บรรดาเฒ่าแก่ชาติยิศราเอล, จึงได้ประชุมพร้อมกันเข้ามาหาซามูเอลที่เมืองรามา.

5กราบเรียนว่า ดูกรท่านๆ ชราลงแล้ว, และบุตรของท่านหาดำเนินตามเยี่ยงอย่างของท่านไม่, ขอโปรดตั้งกษัตริย์, เพื่อจะได้ทรงพิพากษาพวกข้าพเจ้าทั้งหลายเหมือนชาวนานาประเทศ.

6เมื่อเขาทั้งหลายกราบเรียนว่า, ขอตั้งกษัตริย์เพื่อจะได้ทรงพิพากษาข้าพเจ้าทั้งหลาย, ข้อนี้ซามูเอลไม่เห็นชอบด้วย, จึงได้กราบทูลอธิษฐานต่อพระยะโฮวา,

7พระยะโฮวาทรงตรัสแก่ซามูเอลว่า, “จงฟังสิ่งสารพัตรซึ่งชนเหล่านั้นได้เรียนต่อท่าน, เพราะเขาไม่ได้ประมาทละทิ้งท่าน, แต่ได้ประมาทละทิ้งเรา, ไม่ยอมให้เราเป็นกษัตริย์ของเขา.

8ก็สมกับบรรดากิจการซึ่งเขาทั้งหลายได้กระทำมาแล้ว, ตั้งแต่วันที่เราได้นำเขาทั้งหลายขึ้นมาจากแผ่นดินอายฆุบโต, จนถึงทุกวันนี้, เขาทั้งหลายได้ละทิ้งเราเสียไปปฏิบัติพระอื่นๆ ฉันใด, เขาได้กระทำต่อท่านฉันนั้นเหมือนกัน.

9จงฟังเสียงของเขาเถิด, แต่ทว่าจงทัดทานเขาไว้, บอกเขาให้รู้ถึงประเพณีแห่งกษัตริย์ซึ่งจะครอบครองเขานั้นเป็นอย่างไร.”

10ซามูเอลจึงได้กล่าวบรรดาคำโอวาทของพระยะโฮวาต่อชนทั้งปวงที่มาขอตั้งกษัตริย์ต่อท่าน.

11กล่าวว่าประเพณีกษัตริย์องค์นั้น, ซึ่งจะครอบครองท่านทั้งหลาย, เป็นเช่นนี้, คือบุตรชายของท่านทั้งหลาย, จะต้องเกณฑ์เป็นพลรถพลม้าและมหาดเล็ก, วิ่งนำหน้าราชรถไป.

12คงใช้เป็นนายพัน นายห้าสิบ, และเป็นคนไถนาหลวง, เกี่ยวข้าวหลวง, กับทำเครื่องสาตราวุธเครื่องราชรถ.

13ฝ่ายบุตรหญิงของท่านทั้งหลาย, จะต้องเกณฑ์ให้ปรุงเครื่องหอม, ทำกับข้าว, ปิ้งขนม.

14อนึ่งท่านจะริบเอาไร่นา, สวนองุ่น, สวนผลไม้โอลิฟ, อย่างดีที่สุดของท่านทั้งหลาย, พระราชทานให้แก่ข้าราชการ.

15ท่านจะเก็บเมล็ดข้าวและผลองุ่นของท่านทั้งหลาย, ในสิบส่วนชักส่วนหนึ่งให้แก่มหาดเล็กและข้าราชการ.

16ท่านจะทรงเกณฑ์ทาสาทาสีของท่านทั้งหลาย, กับทั้งชายหนุ่มฉกรรจ์, และฝูงลาของท่านทั้งหลาย, ให้ทำราชการ,

17ท่านจะทรงชักฝูงแกะแพะของท่านทั้งหลายในสิบส่วนไว้ส่วนหนึ่งและท่านทั้งหลายเองจะตกเป็นทาสของท่าน.

18ท่านทั้งหลายจะร้องทุกข์, เพราะเหตุท่านองค์นั้นซึ่งได้เลือกไว้เป็นกษัตริย์ของท่านในวันใด, พระยะโฮวาจะไม่ทรงสดับฟังในวันนั้น

19ฝ่ายชนทั้งหลายหาได้เชื่อฟังถ้อยคำของซามูเอลไม่, จึงกราบเรียนว่า, มิใช่อย่างนั้น แต่จงให้มีกษัตริย์ครอบครองพวกข้าพเจ้าเถิด.

20จงให้พวกข้าพเจ้ามีกษัตริย์เหมือนกับชาวนานาประเทศ, เพื่อจะได้ทรงพิพากษาและนำหน้าและจัดการสงครามให้พวกข้าพเจ้า.

21ซามูเอลได้ฟังถ้อยคำของชนเหล่านั้นแล้ว, จึงได้กราบทูลพระยะโฮวา.

22พระยะโฮวาได้ทรงตรัสแก่ซามูเอลว่า, “จงเชื่อฟังถ้อยคำของเขา, จงตั้งกษัตริย์ให้เขาเถิด,” ซามูเอลจึงได้สั่งชนชาวยิศราเอลว่า, ให้กลับไปยังเมืองของตนทุกๆ คน

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →