1 Samuel 29

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ฝ่ายชาติฟะลิศตีมได้ยกบรรดาพลทหารมาชุมนุมกันอยู่ที่ตำบลอะเฟค, พวกยิศราเอลตั้งค่ายอยู่ริมน้ำพุที่ยิศเรล.

2นายกองฟะลิศตีม, ก็ยกเดินไปกองละร้อยกองละพัน, ส่วนดาวิดทั้งพวกพลก็ไปกับอาคิชเป็นทัพหลัง.

3นายกองฟะลิศตีมทูลว่า, ชนชาติเฮ็บรายเหล่านี้ทำอะไรกัน, อาคิชทรงตรัสแก่นายกองฟะลิศตีมนั้นว่า, ผู้นี้เป็นคนของซาอูลกษัตริย์ยิศราเอลชื่อดาวิดมิใช่หรือ? ซึ่งได้อาศัยอยู่กับเรา, นับได้ตั้งวันตั้งปี, เรามิได้เห็นมีความผิดเลย, ตั้งแต่เวลาหนีมาพึ่งเราตราบเท่าจนทุกวันนี้.

4แต่นายกองฟะลิศตีมก็มีความโกรธ, จึงทูลว่า, จงให้ผู้นี้กลับไปยังตำบลซึ่งท่านกำหนดให้เป็นที่อาศัยของเขานั้น, อย่าให้เขาไปกับเราในการสงครามเลย, เกลือกว่าเขาจะเป็นใส้ศึกต่อเรา หากว่าผู้นี้จะกลับเป็นไมตรีกับเจ้านายของตนได้? ก็เพราะถวายศีรษะชนเหล่านี้มิใช่หรือ?

5เป็นดาวิดคนนี้มิใช่หรือ? ที่เขาเต้นโลดร้องรับกันว่า, ซาอูลฆ่าฟันตั้งพันแต่ดาวิดตั้งหมื่น?

6อาคิชรับสั่งให้ดาวิดมาเฝ้า, จึงตรัสว่า, พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด ท่านก็ซื่อตรงแน่ฉันนั้น, และซึ่งท่านออกไปเข้ามาต่อหน้าเราในกองทัพนั้น, เราเห็นชอบแล้ว, ด้วยเราไม่เห็นมีความชั่วอยู่ในท่านเลย, นับแต่วันที่มาหาเราจนถึงวันนี้, แต่ฝ่ายนายกองฟะลิศตีมก็ไม่เห็นชอบด้วย.

7เหตุฉะนั้นจงกลับไปเป็นสุขเถิด, เพื่อจะไม่ไว้เป็นที่ขัดใจแก่นายกองฟะลิศตีม.

8ดาวิดทูลอาคิชว่า, ข้าพเจ้าได้ทำผิดอะไรบ้าง? ท่านเห็นความผิดอะไรในข้าพเจ้า, นับแต่วันแรกข้าพเจ้าเข้ามาเฝ้าจนถึงวันนี้, กระทั่งเป็นเหตุขัดขวางมิให้ออกไปรบพุ่งศัตรูแห่งกษัตริย์ที่เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า?

9อาคิชตรัสตอบดาวิดว่า, เรารู้แล้วว่าท่านเป็นคนดี เป็นที่พอใจเราดุจทูตของพระเจ้า, แต่ทว่านายกองฟะลิศตีมทูลไว้ว่า, อย่าให้เขาไปกับเราในการสงคราม.

10เหตุฉะนั้นจงลุกขึ้นแต่เช้าตรู่ ทั้งพวกพลของเจ้านายแห่งท่านที่มาด้วยกันกับท่าน, พอสว่างก็ให้พากันไป.

11ดาวิดกับพวกพลก็บุกขึ้นแต่รุ่งเช้า, เพื่อจะกลับยังแผ่นดินฟะลิศตีม, แล้วพวกฟะลิศตีมขึ้นไปยังตำบลยิศเรล

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →