1 Samuel 19

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1ซาอูลตรัสสั่งโยนาธานราชบุตรกับบรรดาข้าราชการให้ฆ่าดาวิดเสีย แต่โยนาธานชอบพอกับดาวิดมาก.

2จึงบอกดาวิดว่า, ซาอูลพระราชบิดาหาช่องจะประหารท่านเสีย, ในเวลาเช้าจงระวังซ่อนตัวเสียในที่ลับ.

3เราจะออกไปยืนอยู่เคียงพระราชบิดาที่ทุ่งนา, ซึ่งท่านซ่อนอยู่นั้น, เราจะทูลด้วยเรื่องท่านเราทราบความประการใดจะบอกให้ท่านรู้.

4โยนาธานได้ทูลซาอูลพระราชบิดาถึงความชอบของดาวิดว่า, ขออย่าให้พระราชบิดาลงพระราชอาชญาแก่ดาวิดผู้ทาส, ด้วยเขาไม่ได้ทำผิดต่อพระองค์, ราชการของเขาก็เป็นที่ชอบแก่พระองค์อยู่แล้ว.

5ด้วยเขายอมสละชีวิตของเขาฆ่าชาวฟะลิศตีม, และพระยะโฮวาทรงบันดาลให้บรรดาพวกยิศราเอลได้ชัยชะนะใหญ่ยิ่ง, ท่านทอดพระเนตรดูก็เห็นเป็นที่โสมนัสยินดี, เหตุไฉนจึงจะมุ่งหมายเอาชีวิตของผู้ที่ไม่มีผิดโดยหาเหตุมิได้?

6ซาอูลก็เชื่อฟังโยนาธานจึงตั้งสัตย์สาบานว่า, พระยะโฮวาทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใดจะไม่ประหารชีวิตเขาเสียแน่ฉันนั้น.

7โยนาธานจึงเรียกดาวิดมาชี้แจงด้วยบรรดาเหตุการณ์เหล่านี้, แล้วก็พาดาวิดมาเฝ้าซาอูล และดาวิดก็เข้าเฝ้าได้เหมือนแต่ก่อน

8ภายหลังเกิดการสงครามขึ้นอีก ดาวิดก็ออกไปต่อสู้กับพวกฟะลิศตีม, ได้ฆ่าผู้คนล้มตายเป็นอันมาก, พวกฟะลิศตีมก็พากันหนีไป.

9มีมารร้ายมาแต่พระยะโฮวาเข้าสิงซาอูลเมื่อประทับอยู่ในพระราชวัง, พระหัตถ์ของพระองค์ทรงหอกเมื่อขณะดาวิดกำลังดีดเครื่องดนตรี.

10ซาอูลหมายจะพุ่งดาวิดด้วยหอกให้ติดกับฝา แต่ดาวิดหลบหลีกพ้นไปได้, หอกไปติดอยู่ที่ฝา, ส่วนดาวิดก็หนีพ้นไปในคืนวันนั้น.

11ซาอูลจึงทรงใช้ข้าราชการไปยังบ้านดาวิดให้คอยดูเพื่อจะได้ฆ่าเสียในตอนเช้า. มีคัลผู้ภรรยาจึงบอกดาวิดว่า, ถ้าไม่หนีไปเอาชีวิตรอดคืนนี้, พรุ่งนี้คงต้องประหารชีวิต.

12มีคัลจึงเอาดาวิดหย่อนลงทางช่องหน้าต่างหนีพ้นไปได้.

13มีคัลก็เอารูปเคารพวางไว้ในที่นอน, เอาหมอนที่ทำด้วยขนแพะวางไว้ข้างหัว, แล้วเอาผ้าคลุมไว้.

14เมื่อซาอูลทรงใช้ข้าราชการให้มาจับดาวิด, มีคัลบอกว่า, ท่านป่วยอยู่.

15แต่ซาอูลทรงใช้คนให้มาตรวจดูดาวิด, รับสั่งว่า, จงคุมหามมาหาเราทั้งที่นอนจะได้สำเร็จโทษเสีย.

16ครั้นพวกนั้นเข้ามาก็นี่แน่ะ, รูปนั้นอยู่บนที่นอนกับผ้าขนแพะอยู่ข้างศีรษะ.

17ซาอูลตรัสถามมีคัลว่า, ทำไมจึงได้ลวงเราเช่นนี้, ปล่อยศัตรูให้หนีพ้นไปได้? มีคัลทูลซาอูลว่า, ดาวิดว่าจงให้เราไปเถิด, เราจะฆ่าเธอทำไม?

18ดาวิดหนีไปหาซามูเอลที่รามาและเล่าให้ทราบเหตุการณ์ทุกประการที่ซาอูลได้กระทำแก่ตน, แล้วดาวิดกับซามูเอลจึงพากันไปอาศัยอยู่ที่นาโยธ.

19มีคนมาทูลซาอูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์, ดาวิดอยู่ที่นาโยธแขวงรามา.

20ซาอูลทรงใช้คนไปให้คุมดาวิดมา, ครั้นเขาเห็นพวกผู้พยากรณ์กำลังพยากรอยู่, ส่วนซามูเอลนั้นยืนอยู่เป็นหัวหน้า, พระวิญญาณแห่งพระเจ้าก็สรวมทับพวกทูตของซาอูลให้พยากรด้วย.

21ครั้นเขาทูลซาอูลทราบความแล้ว, ก็ใช้คนอื่นไปอีก พวกนั้นก็ได้พยากรด้วย, ซาอูลทรงใช้ไปอีกเป็นคำรพสาม, และคนเหล่านั้นก็ได้พยากรอีกด้วย.

22ซาอูลก็ได้เสด็จไปยังรามาเอง, พอมาถึงบ่อน้ำใหญ่ซึ่งอยู่ที่เซคู, จึงตรัสถามว่า, ซามูเอลกับดาวิดอยู่ที่ไหน? มีผู้หนึ่งทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์, เขาอยู่ที่นาโยธแขวงรามา.

23ครั้นเสด็จมาถึงนาโยธแขวงรามา พระวิญญาณแห่งพระเจ้าก็สรวมทับท่านด้วย, ให้ทรงพระราชดำเนินพลาง, พยากรพลางจนถึงนาโยธแขวงรามา,

24ท่านทรงเปลื้องเครื่องทรงเสีย ลงหมอบพยากรต่อหน้าซามูเอล ทั้งเปลือยพระกายตลอดวันและคืน, เพราะเหตุนั้นเขาจึงเคยพูดกันว่า, ซาอูลอยู่ในจำพวกผู้พยากรณ์ด้วยหรือ?

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →