bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
1 Samuel 11
1 Samuel 11
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 12 →
1
ฝ่ายนาฮาชกษัตริย์ประเทศอำโมนเสด็จขึ้นมาตั้งทัพต่อสู้เมืองยาเบชแขวงฆีละอาด, บรรดาพลเมืองยาเบชจึงทูล (กษัตริย์) นาฮาชว่า, ขอทำสัญญาไมตรีกับข้าพเจ้า ๆ จะยอมนบน้อมต่อท่าน.
2
(กษัตริย์) นาฮาชชาวอำโมนจึงตอบว่า, เราจะทำสัญญาอย่างนี้, คือตาข้างขวาของเจ้าทุกๆ คนต้องควักออกเสีย, การนี้เราจะทำให้เป็นที่อัปยศต่อบรรดาพวกยิศราเอล.
3
ผู้เฒ่าแก่เมืองยาเบชทูลว่า, ของดไว้เจ็ดวันให้ข้าพเจ้าใช้ทูตไปทั่วอาณาเขตต์ยิศราเอลก่อน, ถ้าไม่มีใครช่วยพวกข้าพเจ้า ๆ จะออกมานบน้อมแก่ท่าน.
4
พวกทูตนั้นมาถึงฆิบะอาเมืองของซาอูล, แจ้งความให้คนทั้งปวงฟัง, และคนทั้งปวงก็พากันร้องไห้เสียงดัง.
5
ครั้นซาอูลตามฝูงโคมาจากทุ่งนา, ซาอูลจึงถามว่า, ไพร่พลเป็นอะไรจึงร้องไห้? เขาก็ทูลเรื่องข่าวเมืองยาเบชให้ท่านฟัง
6
เมื่อซาอูลได้ยินข่าวนั้น, พระวิญญาณแห่งพระเจ้าก็ลงมาสรวมกับท่านและท่านทรงกริ้วโกรธยิ่งนัก.
7
ท่านจึงเอาโคคู่หนึ่งฟันเป็นท่อนๆ ให้ทูตนำไปทั่วอาณาเขตต์ยิศราเอลป่าวร้องว่า, ผู้ใดไม่ตามซาอูลกับซามูเอล, จะทำเช่นนี้แก่โคของผู้นั้น, และความเกรงกลัวแห่งพระยะโฮวามาบันดาลให้ชนทั้งปวง, พากันออกมาเช่นใจเดียวกัน.
8
ครั้นทรงตรวจที่ตำบลบาเซ็คนับได้ชาวยิศราเอลสามแสน, กับชนตระกูลยูดาสามหมื่น.
9
เขาทั้งหลายบอกทูตที่มานั้นว่า, จงบอกชาวยาเบชฆีละอาดอย่างนี้ว่า, พรุงนี้เราจะสงเคราะห์ท่านทั้งหลายต่อเวลาแดดร้อน, พวกทูตไปบอกชาวยาเบชแล้วเขาก็มีความชื่นชมยินดี.
10
ชาวยาเบชจึงบอกว่า, พวกเราจะออกมาให้ท่านทั้งหลายกระทำตามเห็นชอบทุกประการ.
11
ครั้นพรุ่งนี้ซาอูลก็แบ่งพลทหารเป็นสามกอง, ยกมาเข้ากลางค่ายระหว่างสามยามเศษ ฆ่าฟันพวกอำโมนจนเวลาแดดร้อน, ผู้ที่ยังเหลืออยู่ก็กระจัดกระจายไป, ไม่รวบรวมอยู่พร้อมกันสักคู่เดียว
12
ชนทั้งปวงเรียนซามูเอลว่า, ใครเป็นผู้ว่า? ซาอูลจะปกครองเหนือพวกเราเล่า จงพาคนเหล่านั้นมาให้เราประหารชีวิตเสีย.
13
ซาอูลตรัสห้ามว่า, วันนี้อย่าให้ผู้ใดถูกประหารชีวิตเลย, ด้วยเป็นวันที่พระยะโฮวาทรงกระทำการช่วยพวกยิศราเอลให้รอด
14
ซามูเอลก็บอกชนนิกรว่า, ให้เราพากันไปจัดการพิธีราชาภิเศกใหม่ที่เมืองฆิลฆาลเถิด.
15
บรรดาชนนิกรจึงไปยังฆิลฆาล, เชิญซาอูลให้ขึ้นเสวยราช, ทั้งถวายเครื่องบูชาโมทนาพระคุณ ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา ณ ที่นั่น, และซาอูลกับบรรดาชนยิศราเอลก็พากันมีความโสมนัสยินดีเป็นที่ยิ่ง
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31