1 Samuel 27

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1ดาวิดตริตรองในใจว่า, เราจะถึงแก่พินาศโดยหัตถ์ของซาอูลสักวันหนึ่ง เว้นแต่จะรีบหนีไปอยู่แผ่นดินฟะลิศตีม, แล้วซาอูลจะไม่คิดหาเราทั่วตลอดพระราชอาณาจักรยิศราเอล, เราจึงจะพ้นไปได้.

2ดาวิดก็ยกกองทหารหกร้อยคนข้ามไปหาอาคิชพระเจ้าแผ่นดินฆัธ, ผู้เป็นราชโอรสของมาโอก.

3ดาวิดกับพรรคพวกและครอบครัวของคนเหล่านั้น, ได้อาศัยอยู่กับอาคิช ณ เมืองฆัธ, ดาวิดกับภรรยาทั้งสองคืออะฮีโนอำชาวยิศเรล, และอะบีฆายิล (เดิมเป็น) ภรรยานาบาลชาวคารเม็ล.

4มีผู้ทูลซาอูลว่า, ดาวิดหนีไปเมืองฆัธแล้ว, ซาอูลก็ไม่เสด็จเที่ยวสืบหาต่อไป

5ดาวิดทูลอาคิชว่า, ถ้าข้าพเจ้าเป็นที่พอพระทัยท่านแล้ว ขอโปรดประทานให้ข้าพเจ้ามีที่อาศัย, ณ หัวเมืองใดๆ ตามพระราชอาณาจักร, แล้วแต่ท่านจะให้ แต่ขออย่าให้อยู่ใกล้ชิดกับท่านในกรุงมหานคร.

6ในทันใดนั้นอาคิชพระราชทานเมืองซิคลัฆให้ดาวิด, เพราะเหตุนั้นเมืองซิคลัฆจึงขึ้นแก่กษัตริย์ยูดาตราบเท่าทุกวันนี้.

7ดาวิดอาศัยอยู่ ณ แผ่นดินฟะลิศตีมได้ปีหนึ่งกับสี่เดือน

8ดาวิดก็ยกกองทัพไปตีชาวฆะซูร, ชาวฆีระซี, และชาวอะมาเล็ค, ด้วยชนเหล่านั้นเป็นชาวแผ่นดินเดิม, อยู่ข้างตำบลซูร, ทางจะไปแผ่นดินอายฆุบโต,

9ดาวิดก็ฟันฆ่าชาวเมืองนั้นทั้งชายหญิงไม่เหลือ, เก็บเอาตัวแกะโคลาอูฐและเสื้อผ้าแล้วกลับมาเฝ้าอาคิช.

10อาคิชจึงตรัสถามว่า, ท่านทั้งหลายไปตีเมืองใดบ้าง? ดาวิดทูลว่า, ไปตีข้างทิศใต้เมืองยูดา, ทิศใต้เมืองยะรัคเมล, และข้างทิศใต้เมืองเคนี.

11ดาวิดไม่ให้ชายหญิงรอดมายังเมืองฆัธเลย เกรงว่าพวกนั้นจะฟ้องร้องโดยทูลว่า เรากระทำเช่นนี้, และเป็นธรรมเนียมของเราอย่างนั้นตลอดเวลาที่เราอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟะลิศตีม.

12อาคิชก็ไว้ใจในดาวิด เชื่อว่าท่านคงทำให้พวกยิศราเอล, พลไพร่ของท่านเกลียดชังท่านเสียแล้วท่านจะสมัครเป็นบ่าวของเราต่อไปเป็นนิตย์

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →