bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
1 Samuel 21
1 Samuel 21
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 22 →
1
ดาวิดก็มาหาอะฮีเมเล็ค ปุโรหิตที่เมืองโนบ, อะฮีเมเล็คก็รับรองดาวิดโดยความกลัวจนตัวสั่น, จึงทูลถามว่า, เหตุไฉนท่านมาแต่ผู้เดียว, หามีผู้ใดติดตามเสด็จมาไม่?
2
ดาวิดได้แจ้งต่ออะฮีเมเล็คปุโรหิตว่า, มีรับสั่งแต่กษัตริย์ให้เราทำราชการอย่างหนึ่ง, ทรงกำชับว่า, เราใช้เจ้าไปที่ไหนๆ หรือทำราชการอะไรก็ดี, อย่าได้แพร่งพรายเลย เรานัดกับคนหนุ่มไว้แล้ว, ให้ไปยังที่หนึ่งตำบลใดแล้วแต่เรารับสั่ง.
3
บัดนี้ท่านมีอะไรติดมืออยู่บ้าง? ขอขนมสักห้าอันเถิดมีอะไรๆ ก็ให้เราด้วย.
4
ปุโรหิตจึงตอบดาวิดว่า, ขนมธรรมดาไม่มีเลย, แต่มีขนมถวาย, หากว่าคนหนุ่มเหล่านั้นได้รักษาตัวไม่ร่วมรู้กับหญิง (จึงกินได้).
5
ดาวิดก็บอกปุโรหิตว่า, แท้จริง, เราทั้งหลายสงวนตัวไม่ถูกต้องหญิงเลยสามวันมาแล้วเมื่อเราออกมาเที่ยวนี้, แม้ว่าเป็นการตามธรรมดาเครื่อง (อาการ) ของเหล่าคนหนุ่มก็บริสุทธิ์แล้ว, วันนี้จะบริสุทธิ์ยิ่งกว่านั้นอีกเท่าใด.
6
ปุโรหิตก็ส่งขนมถวายให้ดาวิด, ด้วยที่นั่นหามีขนมอื่นไม่, เว้นแต่ขนมถวายที่เอาจากฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา, เมื่อเอาไปเสียจะได้ตั้งขนมที่ร้อนในวันเปลี่ยนใหม่
7
ในวันนั้นมีข้าราชการผู้หนึ่งชื่อโดเอฆชาติอะโดม เป็นนายบังคับคนเลี้ยงฝูงสัตว์ของซาอูล ติดธุระเฝ้าอยู่ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา.
8
ดาวิดก็ถามอะฮีเมเล็คว่า, ท่านไม่มีหอกไม่มีกระบี่ติดมืออยู่บ้างหรือ? ด้วยเราไม่ได้ถือกระบี่หรืออาวุธของเรามา, เหตุว่าเป็นราชการด่วน,
9
ปุโรหิตตอบว่า, กระบี่ฆาละยัธชาติฟะลิศตีมที่ท่านได้ฆ่าตายที่หุบเขาเอลานั้นพันผ้าวางอยู่ข้างหลังเอโฟด, ถ้าท่านจะต้องการเล่มนั้นก็ได้, ด้วยที่นี่ นอกจากเล่มนั้นไม่มี, ดาวิดจึงว่า, เล่มอื่นสู้เล่มนั้นไม่ได้, จงให้เราเถิด
10
วันนั้นดาวิดมีความกลัวก็หนีซาอูลไปหาอาคิศเจ้าแผ่นดินเมืองฆัธ.
11
ข้าราชการของอาคิศจึงทูลถามว่า, ดาวิดคนนี้เป็นกษัตริย์ประเทศนั้นมิใช่หรือ? ซึ่งเขาได้พากันเต้นโลดขับร้องรับกันมิใช่หรือว่า, ซาอูลฆ่าฟันคนตั้งพัน, ดาวิดฆ่าฟันตั้งหมื่น?
12
ดาวิดจึงได้จำคำเหล่านี้ไว้ในใจและกลัวอาคิศเจ้าแผ่นดินฆัธอย่างยิ่ง.
13
เลยทำกิริยาเปลี่ยนแปลกไปต่อหน้าคนทั้งปวง แกล้งทำเป็นเหมือนบ้าเที่ยวเขียนเลอะเทอะตามบานประตู, และปล่อยให้น้ำลายไหลลงติดหนวด.
14
อาคิศจึงตรัสแก่ข้าราชการว่า, เจ้าทั้งหลายเห็นแล้วว่าคนนี้เป็นบ้า, พาเขามาหาเราทำไมเล่า?
15
เราขัดสนคนบ้าหรือ ซึ่งเจ้าทั้งหลายนำคนนี้มาเพื่อจะทำบ้าต่อหน้าเราหรือ? ควรแล้วหรือที่จะให้คนนี้เข้าราชวังของเรา?
← Chapter 20
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 22 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
หนังสือแนะนำ
อรรถาธิบาย
อรรถาธิบาย 1 Samuel
→
เฝ้าเดี่ยว
คู่มือเฝ้าเดี่ยว 1 Samuel
→
รับพระคัมภีร์นี้
พระคัมภีร์ศึกษา (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ )
→