Deuteronomy 11

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1เหตุฉะนี้ เจ้าทั้งหลายจงรักพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และรักษาคำโอวาท, ข้อกฎหมาย, ข้อพิพากษา, และข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์เสมอเป็นนิจ.

2ในวันนี้เจ้าทั้งหลายจงรู้: เพราะเรามิได้กล่าวแก่บุตรทั้งหลายของเจ้าผู้ที่มิได้เห็น, ซึ่งอาชญาของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และอานุภาพ, และพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์, และพระพาหาของพระองค์เหยียดออก,

3และการอัศจรรย์การสำคัญ, ซึ่งพระองค์ได้ทรงสำแดงในประเทศอายฆุบโตแก่กษัตริย์ฟาโร และทั้งแผ่นดินของท่านด้วย;

4และซึ่งพระองค์ได้ทรงสำแดงแก่กองทัพประเทศอายฆุบโต, แก่ม้าและรถรบศึกของเขา; และที่พระองค์ได้ทรงบันดาลน้ำทะเลแดงให้ท่วมเขาทั้งหลายที่ได้ไล่ติดตามเจ้าทั้งหลายนั้น, และที่พระยะโฮวาได้ทรง ทำลายเขาทั้งหลายจนถึงทุกวันนี้;

5และการซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำแก่เจ้าทั้งหลายในป่า, จนมาถึงที่นี่;

6และการซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำแก่ดาธารและอะบิราม, บุตรของอลิอาบ ๆ เป็นบุตรของรูเบ็น; คือแผ่นดินได้อ้าปากกลืนเขาทั้งหลายเข้าไป, ทั้งครอบครัว, และกระโจม, กับสิ่งของทั้งปวงของเขา, ในท่ามกลางพวกยิศราเอล:

7แต่ตาของเจ้าทั้งหลายได้เห็นกิจการมันใหญ่ซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงกระทำนั้น

8เหตุฉะนี้ เจ้าทั้งหลายจงรักษาบัญญัติทั้งปวง ซึ่งเราได้สั่งเจ้าทั้งหลายในวันนี้, เพื่อเจ้าทั้งหลายจะมีกำลัง, และเข้าไปปกครอง, แผ่นดินซึ่งจะไปอยู่นั้น;

9และเพื่อเจ้าทั้งหลายจะมีอายุยืนนานในแผ่นดิน, ซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงปฏิญาณแก่ปู่ย่าตายายของเจ้าว่า จะประทานให้แก่เขาทั้งหลายกับเผ่าพันธุ์ของเขา, ซึ่งเป็นแผ่นดินมีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์อยู่.

10เพราะแผ่นดิน, ซึ่งเจ้าทั้งหลายจะไปปกครองนั้น, หาเป็นดุจดังประเทศอายฆุบโต, ที่เจ้าทั้งหลายได้ออกมานั้น, ซึ่งเป็นที่หว่านพืช, และรดน้ำพืชนั้นด้วยเท้าของเจ้า, ดุจสวนผัก;

11แต่แผ่นดิน, ซึ่งเจ้าทั้งหลายจะปกครองนั้น, มีภูเขาและมีหุบเขา, ซึ่งมีน้ำฝนจากฟ้ารดอยู่,

12และเป็นแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทรงบำรุงอยู่: พระเนตรของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าก็ได้ดูแลอยู่เหนือแผ่นดินนั้นตั้งแต่ต้นปีดลอดจนสิ้นปี

13ถ้าเจ้าทั้งหลายจะอุตส่าห์เชื่อฟังพระบัญญัติ, ซึ่งเราได้สั่งเจ้าทั้งหลายในวันนี้ว่า, ให้รักพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และปฏิบัติพระองค์ด้วยสุดกำลังในจิตต์ใจของเจ้าทั้งหลาย พระองค์ทรงสัญญาว่า,

14เราจะประทานฝนให้ตกบนแผ่นดินของเจ้าตามฤดู, คือฝนต้นปีและปลายปี, เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้เก็บพืชผลข้าว, และน้ำองุ่น, กับน้ำมัน.

15และเราจะให้มีหญ้าที่ไร่นาของเจ้าทั้งหลายให้ฝูงสัตว์กิน, และเจ้าทั้งหลายจะได้กินอิ่มบริบูรณ์.

16แต่เจ้าทั้งหลายจงระวัง, อย่าให้ใจเจ้าแปรปรวน, หันหวนไปปฏิบัตินับถือพระอื่นๆ;

17กลัวว่าความพิโรธของพระยะโฮวาจะพลุ่งขึ้นต่อเจ้าทั้งหลาย, และพระองค์จะปิดฟ้าสวรรค์, ไม่ให้ฝนตก, แผ่นดินของเจ้าจะไม่งอกพืชผล; และเจ้าทั้งหลายจะพินาศเร็วพลันจากแผ่นดินอันดี, ซึ่งพระยะโฮวาประทานให้เจ้าทั้งหลาย

18เหตฉะนี้เจ้าทั้งหลายจงจำถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในจิตต์ใจของเจ้า; จงผูกพันไว้ที่มือของเจ้าเป็นของสำคัญ, และจงจารึกไว้ที่หว่างคิ้วของเจ้า.

19และจงสอนถ้อยคำเหล่านี้แก่บุตรทั้งหลายของเจ้า, เมื่อนั่งอยู่ในเรือน, และเดินกลางหนทาง, เมื่อนอน, และลุกขึ้น,

20จงกล่าวสั่งสอนถ้อยคำเหล่านี้และจงเอาถ้อยคำเหล่านี้จารึกไว้ที่เสาประตูเรือน, และที่ประตูบ้านของเจ้า;

21เพื่ออายุของเจ้าทั้งหลายจะยืนนาน, และอายุบุตรทั้งหลายของเจ้าจะยืนนานบนแผ่นดิน, ซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงสัญญาแก่ปู่ย่าตายายของเจ้าว่าจะประทานให้เขา, เท่ากาลวันที่ฟ้าสวรรค์จะดำรงอยู่เหนือแผ่นดิน.

22ถ้าเจ้าทั้งหลายจะอุตส่าห์รักษาบัญญัติเหล่านี้ที่เราได้สั่งเจ้าทั้งหลาย, และประพฤติตาม, จะได้รักพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และเดินในทางทั้งปวงของพระองค์, และนับถือพระองค์แล้ว,

23พระยะโฮวาจึงจะขับไล่ชนประเทศเหล่านั้นจากข้างหน้าเจ้า, และเจ้าทั้งหลายจะเข้าไปปกครองในประเทศที่ใหญ่ และอำนาจมากกว่าเจ้า.

24ฝ่าเท้าของเจ้าทั้งหลายจะเหยียบลงที่ไหน ที่นั้นจะเป็นของเจ้าทุกแห่ง: ตั้งแต่ป่า, และภูเขาละบาโนน, ตั้งแต่แม่น้ำ, คือแม่น้ำฟะราธ, จนถึงสุดปลายทะเลจะเป็นเขตต์แดนของเจ้าทั้งหลาย.

25หามีผู้หนึ่งผู้ใดอาจยืนอยู่ต่อหน้าเจ้าไม่: พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะให้เจ้าทั้งหลายเป็นที่เกรงขามสะดุ้งตกใจกลัวแก่เจ้า แก่บรรดาชนในแผ่นดินทั้งปวง ซึ่งเจ้าทั้งหลายจะเหยียบลงนั้น, สมดังคำพระองค์ตรัสแก่เจ้าทั้งหลายไว้แล้ว

26นี่แน่ะ, ในวันนี้เราก็เอาคำอวยพรและคำแช่งมาตั้งไว้ข้างหน้าเจ้าทั้งหลาย:

27ถ้าเจ้าทั้งหลายเชื่อฟังข้อ พระบัญญัติของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าซึ่งเราได้สั่งเจ้าไว้ในวันนี้, ก็จะเป็นพรแก่เจ้าทั้งหลาย;

28ถ้าเจ้าทั้งหลาย, ไม่เชื่อฟังข้อพระบัญญัติของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, หันหวนไปเสียจากทางซึ่งเราได้สั่งเจ้าไว้ในวันนี้, ไปติดตามพระอื่นๆ, ที่เจ้าทั้งหลายมิได้รู้จัก, ก็จะเป็นที่แช่งแก่เจ้าทั้งหลาย.

29เมื่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, จะทรงพาเจ้าทั้งหลายเข้าไปปกครองแผ่นดินซึ่งจะไปอยู่นั้น, แล้วเจ้าทั้งหลายจงตั้งคำอวยพรนั้นไว้บนภูเขาฆะรีซีม, และตั้งคำแช่งนั้นไว้บนภูเขาเอบาล.

30ภูเขานั้นอยู่ฟากแม่น้ำยาระเด็นทางทิศตะวันตก, ในแผ่นดินชาวคะนาอันซึ่งอยู่ในหุบเขาตรงหน้าฆีละอาด, ริมต้นโอ๊กของโมเรมิใช่หรือ?

31เพราะเจ้าทั้งหลายจะข้ามแม่น้ำยาระเด็นไปปกครองแผ่นดิน, ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้เจ้า, และเจ้าทั้งหลายจะตั้งอยู่ในเมืองนั้น.

32เจ้าทั้งหลายจงรักษาและประพฤติตามบรรดาข้อกฎหมาย และข้อพิพากษาทั้งปวงซึ่งข้าได้ตั้งไว้ข้างหน้าเจ้าทั้งหลายในวันนี้

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →