Deuteronomy 28 — Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

1ถ้าเจ้าทั้งหลายจะอุตส่าห์เชื่อฟังถ้อยคำพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และทำตามข้อบัญญัติทั้งปวงของพระองค์ ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายไว้ในวันนี้, พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงตั้งเจ้าทั้งหลายไว้สูงเหนือบรรดาชนประเทศทั่วโลก:

8พระยะโฮวาจะทรงประสิทธิ์พระพรให้แก่ยุ้งฉางตะล่อมทั้งหลายของเจ้า, และแก่บรรดากิจการซึ่งมือของเจ้าทั้งหลายกระ ทำ; และพระองค์จะทรงอวยพรให้เจ้าในแผ่นดิน ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงโปรดให้เจ้าอยู่นั้น.

9ถ้าเจ้าทั้งหลายจะรักษาข้อพระบัญญัติแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า; และเดินในทางของพระองค์, พระยะโฮวาจะทรงตั้งเจ้าทั้งหลายให้เป็นชนบริสุทธิ์แก่พระองค์, เหมือนพระองค์ได้ทรงปฏิญาณไว้กับเจ้าทั้งหลาย.

10และบรรดาชนประเทศทั่วโลกจะรู้เห็นว่าเจ้าทั้งหลายจะมีชื่อตามพระนามแห่งพระยะโฮวา; และเขาจะกลัวเจ้าทั้งหลาย.

11พระยะโฮวาจะทรงบันดาลให้เจ้าทั้งหลายบริบูรณ์ไปด้วยเข้าของ, และบุตร, และลูกสัตว์ต่างๆ, และพืชผลที่ดินของเจ้าในแผ่นดิน. ซึ่งพระยะโฮวาทรงปฏิญาณกับปู่ย่าตายายว่าจะประทานให้เจ้า.

12พระยะโฮวาจะทรงเปิดคลังฝน. ให้ตกลงมาจากฟ้าบนแผ่นดินของเจ้าตามฤดู, และจะทรงอวยพรแก่กิจการซึ่งมือของเจ้ากระทำ: เจ้าทั้งหลายจงให้ชนประเทศอื่น ๆ ยืมของของเจ้า. แต่เจ้าอย่ายืมของๆ เขาเลย.

13ถ้าหากว่าเจ้าทั้งหลายเชื่อฟังข้อพระบัญญัติแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายในวันนี้, และประพฤติตาม, พระยะโฮวาจะทรงโปรดให้เจ้าทั้งหลายเป็นหัวหน้า, หาสุดท้ายไม่; เจ้าทั้งหลายจะอยู่เบื้องบน. หาอยู่เบื้องต่ำไม่.

14เจ้าทั้งหลายอย่าหันหวนเสียจากถ้อยคำซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายไว้ในวันนี้, อย่าไปข้างขวามือ. หรือข้างซ้ายมือ, เพื่อจะติดตามและปฏิบัติพระอื่น ๆ เลย

15ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่เชื่อฟังถ้อยคำแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ไม่ทำตามข้อบัญญัติข้อกฎหมายทั้งปวงของพระองค์ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายไว้ในวันนี้, ความแช่งทั้งปวงเหล่านี้ก็จะมาตามเจ้าทั้งหลาย.

16เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่แช่งในเมือง, และในที่ไร่นาของเจ้า.

17เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่แช่งที่กะจาด กระบุงและที่รางขยำขนมของเจ้า.

18เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่แช่งเนื่องถึงบุตรของเจ้า, เนื่องถึงพืชผลที่แผ่นดิน, และลูกสัตว์ต่าง ๆ ของเจ้า.

19เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่แช่งเมื่อเข้ามาในบ้าน, และออกไปจากบ้าน

20พระยะโฮวาจะทรงบันดาลให้ความแช่ง, ความวุ่นวาย. และคำติเตียน, มาถึงเจ้าทั้งหลาย, ในบรรดากิจการซึ่งมือของเจ้ากระทำ, จนเจ้าทั้งหลายจะถูกทำลาย, และฉิบหายเสียโดยเร็ว; เพราะความชั่วที่เจ้ากระทำ, คือละลืมเรา.

21พระยะโฮวาจะบันดาลให้โรคห่ามาติดเจ้าทั้งหลาย, จนพระองค์ได้ทรงทำลายเจ้าทั้งหลายเสียจากแผ่นดิน, ซึ่งเจ้าทั้งหลายจะไปปกครองนั้น.

22พระยะโฮวาจะทรงกระทำให้เจ้าทั้งหลายเป็นโรคซูบผอม, เป็นไข้พิษ, เป็นโรคอักเสบ, และกาฬโรค, และเป็นอันตรายด้วยคมคาบ, และจะทรงกระทำให้ต้นข้าวต้นนั้นลีบราเสียไป; ของเหล่านี้จะเบียดเบียฬเจ้าทั้งหลายจนฉิบหายไป.

23ท้องฟ้าที่อยู่เหนือเจ้าทั้งหลายจะเป็น (ดุจดัง) ทองเหลือง, และแผ่นดินที่อยู่เบื้องใต้นั้นจะเป็น (ดุจดัง) เหล็ก.

24พระยะโฮวาจะทรงบันดาลให้ฝนที่แผ่นดินของเจ้าเป็นดุจดังธุลี และฝุ่นที่ลงมาจากอากาศบนเจ้าทั้งหลาย, จนเจ้าทั้งหลายฉิบหายไป

25พระยะโฮวาจะทรงบันดาลใหเจ้าทั้งหลายล้มลงต่อหน้าพวกศัตรูของเจ้าทั้งหลาย; เจ้าทั้งหลายจะออกไปต่อสู้กับศัตรูนั้นทางหนึ่ง, และจะหนีจากเขาเจ็ดทาง: และเจ้าทั้งหลายจะต้องถูกต้อนไล่ไปอยู่ประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก.

26ซากศพของเจ้าทั้งหลายจะเป็นอาหารแก่ฝูงนกในอากาศ, และฝูงสัตว์ป่า, จนหามีผู้หนึ่งผู้ใดจะไล่ฝูงสัตว์ไม่.

27พระยะโฮวาจะทรงทรมานเจ้าทั้งหลายด้วยให้บังเกิดโรคฝีดังชาวอายฆุบโต, ด้วยบานทะโรค, ด้วยคุดทะราด, และด้วยโรคหิต, ซึ่งรักษาไม่หาย.

28ด้วยพระยะโฮวาจะทรงทรมานเจ้าทั้งหลายด้วยให้บังเกิดเป็นบ้าคลั่ง, และจิตต์มืดเขลา, และความสะดุ้งกลัว;

29เจ้าทั้งหลายจะมีความมืดต้องคลำหาหนทางในเวลากลางวัน, ดุจดังคนตาบอดคลำหาทาง, เจ้าทั้งหลายจะหาจำเริญในการงานของเจ้าไม่: จะต้องถูกย่ำยีและปล้นเสมอไป, ห้ามผู้หนึ่งผู้ใดจะช่วยเจ้าให้รอดได้ไม่.

30เจ้าทั้งหลายจะสู่ขอหญิงเป็นภรรยา, แต่คนอื่นจะมานอนกับหญิงนั้น: เจ้าทั้งหลายจะสร้างเรือน แต่จะหาได้อยู่เรือนนั้นไม่: เจ้าทั้งหลายจะปลุกเถาองุ่น, แต่จะหาได้เก็บผลที่เถาองุ่นนั้นไม่.

31โคตัวผู้ของเจ้าจะมีผู้มาฆ่าเสียต่อหน้าเจ้า, แต่เจ้าจะหาได้กินเนื้อสัตว์นั้นไม่: และตัวลาของเจ้าจะมีผู้เอาไปเสียจากเจ้า, และจะหาได้กลับคืนมายังเจ้าอีกไม่; ฝูงแกะของเจ้าศัตรูจะเอาไปเสีย, จะหามีผู้หนึ่งผู้ใดไปช่วยเจ้าให้รอดไม่.

32บุตรชายหญิงทั้งหลายของเจ้าจะต้องไปกับชาวประเทศอื่น: ตาของเจ้าจะคอยและแลดูเขากลับมาวันยังค่ำ: และอำนาจแห่งมือของเจ้าก็หมดเสียแล้ว.

33พืชผลที่ดิน, และผลแห่งกิจการทั้งหมดของเจ้า, ชาวประเทศซึ่งเจ้ามิได้รู้จักจะมากินเสีย; และเจ้าทั้งหลายจะถูกความเบียดเบียฬย่ำยีอยู่เสมอ;

34จนเจ้าทั้งหลายจะเสียจิตต์ เพราะกิจการที่ตาของเจ้าแลเห็นอยู่นั้น.

35พระยะโฮวาจะทรงทรมานเจ้าทั้งหลายด้วยให้บังเกิดโรคฝีร้ายที่หัวเข่า, และที่ขาของเจ้า, ซึ่งจะรักษาไม่หาย, ตั้งแต่ฝ่าเท้าจนตลอดกระหม่อม

36พระยะโฮวาจะทรงพาเจ้าทั้งหลายและกษัตริย์ที่เจ้าเลือกตั้งให้ครอบครองเจ้าทั้งหลายนั้น, ไปยังประเทศอื่นซึ่งเจ้า, หรือปู่ย่าตายายของเจ้ามิได้รู้จัก, และที่นั้นเจ้าทั้งหลายจะปฏิบัติพระอื่น ๆ, ซึ่งทำด้วยไม้และหิน.

37เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่พิศวง, เป็นที่อัศจรรย์ใจ, และเป็นที่เล่าลือไปแห่งชนทุกประเทศที่พระยะโฮวาจะทรงพาเจ้าทั้งหลายไปนั้น.

38เจ้าทั้งหลายจะขนเอาพืชมากออกไปยังที่นา, แต่จะได้เก็บผลมาน้อย; เพราะตัวตั๊กกะแตนใหญ่จะกัดกินเสีย.

39เจ้าทั้งหลายจะปลูกเถาองุ่น และรักษาได้, แต่จะหาได้กินน้ำองุ่น, หรือเก็บผลต้นนั้นไม่: เพราะตัวหนอนจะกัดกินเสีย.

40เจ้าทั้งหลายจะมีต้นมะกอกเทศทั่วเขตต์แขวงเมืองของเจ้า, แต่จะหาได้ทาตัวของเจ้าด้วยน้ำมันนั้นไม่; เพราะผลมะกอกเทศนั้นจะหล่นเสียไป.

41เจ้าทั้งหลายจะมีบุตรชายหญิง, แต่บุตรนั้นจะหาได้อยู่กับเจ้าไม่; เพราะจะต้องไปเป็นทาสชะเลย.

42ต้นไม้ทั้งปวงและพืชผลที่ดินของเจ้านั้นตั๊กกะแตนใหญ่จะมากินให้เสียไป.

43คนต่างชาติที่อยู่ในเขตต์แขวงเมืองของเจ้าจะเจริญยิ่งๆ ขึ้นสูงกว่าเจ้า; และเจ้าจะยิ่งต่ำลง.

44เขาจะให้เจ้าทั้งหลายยืมของๆ เขาได้, แต่เจ้าจะให้เขายืมของๆ เจ้าไม่ได้: เขาจะเป็นหัวหน้า, แต่เจ้าทั้งหลายจะเป็นที่สุดท้าย.

45ความแช่งทั้งปวงนี้จะไล่ตามทันเจ้าทั้งหลาย, จนเจ้าจะฉิบหายไป; เพราะเจ้าทั้งหลายมิได้เชื่อฟังถ้อยคำแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และไม่ รักษาข้อพระบัญญัติ: และข้อกฎหมายของพระองค์ซึ่งพระองค์ได้ทรงสั่งเจ้าทั้งหลายไว้นั้น.

46ความแช่งเหล่านี้จะอยู่กับเจ้าทั้งหลาย เป็นของสำคัญ, และเป็นน่าพิศวงแก่เผ่าพันธุ์ของเจ้าเป็นนิตย์

47เพราะเจ้าทั้งหลายมิได้ปฏิบัตินับถือพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าด้วยใจโสมนัศยินดี, ด้วยมีของบริบูรณ์ทุกอย่าง;

48เหตุฉะนี้เจ้าทั้งหลายจะต้องปฏิบัติศัตรูของเจ้า, ซึ่งพระยะโฮวาจะทรงบันดาลให้มาเบียดเบียฬเจ้าด้วยความอดอยาก, ความเปลือยเปล่า, และความขัดสนสิ่งทั้งปวง: และเขาจะเอาแอกเหล็กมาวางที่คอของเจ้า, จนเจ้าทั้งหลายฉิบหายไป.

49พระยะโฮวาจะทรงพาชนต่างประเทศมาจากสุดปลายแผ่นดินโลก, เร็วเหมือนนกอินทรีย์บินมา, ที่เจ้าไม่รู้จักภาษาเขาให้ต่อสู้กับเจ้า;

50คือคนที่มีหน้าตาพึงกลัวผู้ที่ไม่มีเมตตากับคนแก่, และคนหนุ่ม,

51เขาจะกินลูกสัตว์ของเจ้า, และพืชผลที่ดินของเจ้า, คือข้าวน้ำองุ่นใหม่, และน้ำมันจนฉิบหาย, สิ้นไปไม่เหลือเลย.

52เขาจะมาตั้งค่ายล้อมรอบเมืองทั้งปวงของเจ้า, และทำลายกำแพงสูงใหญ่, ที่เจ้าไว้ใจ, จนทั่วแผ่นดินของเจ้า; ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ประทาน่ให้เจ้าอยู่นั้น.

53และเจ้าทั้งหลายจะต้องกินผลกายของตนเองเป็นอาหาร คือเนื้อบุตรชายหญิงของเจ้า, ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ประทานให้นั้น, ในเวลาที่พวกศัตรูจะมาตั้งค่ายล้อมรอบเบียดเบียฬเจ้าอยู่.

54คนใจอ่อนในท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย, จะมีความอิจฉาต่อพี่น้อง, และภรรยาที่รัก, และบุตรของตนที่เหลืออยู่;

55จนเขาจะไม่ยอมให้ใครกินเนื้อบุตรของตน, เพราะความอดอาหารมากในเวลาที่พวกศัตรูจะมาตั้งค่ายล้อมรอบเมืองทั้งปวงของเจ้าไว้และเบียดเบียฬเจ้า.

56และผู้หญิงที่อ่อนแอในท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย, ซึ่งไม่อาจเหยียบเท้าลงที่ดินเพราะเป็นคนอ่อนแอ ก็จะมีใจคิดอิจฉาสามี. กับบุตรชายหญิงของตน,

57และลูกอ่อนที่เกิดมาแต่กายของเขานั้น, เขาจะกินเป็นอาหารเพราะได้อดอยากมากในเวลาที่พวกศัตรูตั้งค่ายล้อมรอบเมืองทั้งปวงของเจ้าไว้, และเบียดเบียฬเข้านั้น

58ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ยอมเชื่อฟังทำตามบรรดาถ้อยคำพระบัญญัติที่เขียนไว้ในหนังสือนี้, และเกรงกลัวพระนามอันมีเดชพิลึกพึงกลัวนั้น, คือพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า,

59พระยะโฮวาจึงจะทรงกระทำให้บังเกิดโรคภัยแก่เจ้า, และให้บังเกิดโรคภัยแก่เผ่าพันธุ์ของเจ้า, เป็นโรคภัยอันอยู่ช้านาน, และให้มีความเจ็บ, ความไข้ที่ให้มีความลำบากมากมาย.

60พระองค์จะทรงนำบรรดาความเจ็บไข้แห่งประเทศอายฆุบโต, ที่เจ้าทั้งหลายกลัวอยู่นั้นมายังเจ้า; แลให้โรคนั้นติดเนื่องอยู่กับเจ้าทั้งหลาย.

61ความเจ็บป่วยโรคภัยทั้งปวง, ซึ่งไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือพระบัญญัตินี้, พระยะโฮวาจะทรงนำมายังเจ้าทั้งหลายด้วย, จนเจ้าทั้งหลายจะฉิบหายไป.

62เจ้าทั้งหลายจะเหลืออยู่น้อยคน, ที่แต่ก่อนมากมายดุจดังดาวในท้องฟ้า; เพราะเจ้าทั้งหลายไม่เชื่อฟังถ้อยคำพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.

63พระยะโฮวาได้มีความยินดีในเจ้า, จะทรงกระทำดีแก่เจ้า, และจะทรงโปรดให้ เจ้ามีผู้คนมากทวีขึ้นนั้นฉันใด พระยะโฮวาจะทรงยินดีในการที่จะทำลายเจ้าทั้งหลายให้สาปศูนย์ไปฉันนั้น, และเจ้าทั้งหลายจะต้องกำจัดออกเสียจากแผ่นดินซึ่งจะไปปกครองนั้น.

64และพระยะโฮวาจะทรงกระทำให้เจ้าทั้งหลายกระจัดกระจายไปอยู่ท่ามกลางชาวประเทศทั้งปวง, ตั้งแต่สุดโลกข้างนี้จนถึงสุดข้างโน้น; และในที่นั้นเจ้าทั้งหลายจะปฏิบัติพระอื่นๆ, ซึ่งเจ้าและปู่ย่าตายายของเจ้ามิได้รู้จัก, คือไม้และศิลา.

65และในประเทศเหล่านี้ เจ้าทั้งหลายจะหามีความสุขไม่, และจะหามีที่วางฝ่าเท้าให้เป็นสุขไม่: แต่ในที่นั่นพระยะโฮวาจะทรงกระทำให้เจ้าทั้งหลายมีใจหวาดหวั่น, หน้าตาเศร้าหมองมีความทุกข์ร้อน;

66และหวาดไปว่าชีวิตของเจ้าทั้งหลายจะตาย; เจ้าจะกลัวทั้งวันและคืน, จะหามีความไว้ใจในชีวิตของเจ้าไม่เลย.

67ในเวลาเช้าเจ้าทั้งหลายจะว่า, อยากจะให้เป็นเวลาเย็น! และเวลาเย็นนั้นเจ้าก็จะว่า, อยากจะให้เป็นเวลาเช้า! เพราะความกลัวในใจของเจ้าที่กลัวนั้น, และเพราะการที่ตาของเจ้าแลเห็น.

68พระยะโฮวาจะทรงพาเจ้าทั้งหลายให้กลับไปยังประเทศอายฆุบโตอีก ด้วยเรือกำปั่น, ตามทางที่เราได้กล่าวแก่เจ้าทั้งหลายว่า, เจ้าจะไม่เห็นประเทศนั้นอีก; และที่นั่นเจ้าทั้งหลายจะต้องขายตัวเองไว้กับพวกศัตรูของเจ้าเป็นทาสชายหญิง และจะหามีผู้หนึ่งผู้ใดช่วยไถ่เจ้าได้ไม่