bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
/
Deuteronomy 6
Deuteronomy 6
Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 7 →
1
นี้เป็นข้อบัญญัติ, ข้อกฎหมาย, และข้อพิพากษา; ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ตรัสสั่งไว้ให้สอนเจ้าทั้งหลาย. เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้ประพฤติตามที่แผ่นดินซึ่งเจ้าทั้งหลายจะเข้าไปปกครองนั้น:
2
เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้เกรงกลัวพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และรักษาบรรดาข้อกฎหมาย และข้อบัญญัติของพระองค์, ซึ่งเราได้สั่งเจ้าทั้งหลาย, ทั้งตัวเจ้า, และลูกหลานของเจ้าตลอดชีวิต, เพื่อชีวิตของเจ้าดำรงอยู่นาน.
3
เหตุฉะนี้, ดูกรพวกยิศราเอล, จงฟังและทำตามบัญญัตินั้น; เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้จำเริญ. และมีกำลังมากขึ้น, ในแผ่นดินที่บริบูรณ์ไปด้วยน้ำนม, และน้ำผึ้งนั้น, ตามคำที่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า. ได้ทรงสัญญากับปู่ย่าตายายนั้น
4
ดูกรพวกยิศราเอล, จงฟังเถิด: พระยะโฮวาพระเจ้าของเราเป็นเอกพระยะโฮวา:
5
และเจ้าจงรักพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าด้วยสุดใจ, สุดจิตต์ของเจ้า, และด้วยสิ้นสุดกำลังของเจ้า.
6
และถ้อยคำเหล่านี้, ซึ่งเราสั่งไว้แก่เจ้าทั้งหลายในวันนี้. ก็ให้ตั้งอยู่ในใจของเจ้าทั้งหลาย;
7
และจงอุตสาห์สั่งสอนบุตรทั้งหลายของเจ้าด้วยถ้อยคำเหล่านี้, และเมื่อเจ้าทั้งหลายจะนั่งอยู่ในเรือน หรือเดินในหนทาง, หรือนอนลง, และตื่นขึ้น. จงพรรณนาตามถ้อยคำเหล่านี้
8
เอาถ้อยคำเหล่านี้พันไว้ที่มือของเจ้าเป็นของสำคัญ. และจารึกไว้ที่หว่างคิ้วของเจ้าทั้งหลาย.
9
จงเขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ที่เสาเรือนของเจ้า. และที่ประตูเมืองทั้งหลายของเจ้า
10
เมื่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, จะพาเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดินซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้กับปู่ย่าตายายของเจ้า. คือกับอับราฮาม, ยิศฮาค, และยาโคบนั้นแล้ว, จะประทานเมืองใหญ่งาม, ซึ่งเจ้ามิได้สร้างเองนั้น,
11
เย่าเรือนเต็มไปด้วยของดี, ซึ่งเจ้ามิได้สะสมไว้เอง, บ่อน้ำซึ่งเจ้ามิได้ขุดไว้เอง, สวนเถาองุ่น, และต้นมะกอกเทศซึ่งเจ้ามิได้ปลูกไว้เองนั้น; และเจ้าจะได้รับประทานอิ่ม;
12
แล้วจงระวัง กลัวเกลือกว่าเจ้าทั้งหลายจะลืมพระยะโฮวา, ผู้ได้ทรงพาเจ้าออกจากประเทศอายฆุบโต และออกจากเรือนที่เจ้าได้เป็นทาสนั้น
13
เจ้าจงเกรงกลัวพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า; และปฏิบัติพระองค์, และสาบานตัวด้วยออกพระนามของพระองค์.
14
เจ้าทั้งหลายอย่าได้ติดตามพระอื่นๆ, คือพระทั้งหลายของชนประเทศซึ่งอยู่ล้อมรอบเจ้า;
15
ด้วยพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าหวงแหนในท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย; กลัวว่าพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงพิโรธต่อเจ้าทั้งหลาย, และทำลายเจ้าทั้งหลายเสียจากพื้นแผ่นดินโลก
16
อย่าทดลองพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ตามอย่างที่เจ้าทั้งหลายได้ทดลองพระองค์ที่มาซา.
17
เจ้าทั้งหลายจงอุตสาห์รักษาข้อบัญญัติของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทั้งหลาย, กับข้อปฏิญาณ, และกฎหมายพระองค์, ซึ่งพระองค์ได้ตรัสสั่งไว้แก่เจ้าทั้งหลาย.
18
และเจ้าทั้งหลายจงกระทำการอันเป็นที่ชอบในครองพระเนตรพระยะโฮวา; เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้จำเริญสวัสดิ์สุข, และเจ้าไปปกครองแผ่นดินอันงามซึ่งพระยะโฮวาทรงสัญญาไว้กับปู่ย่าตายายของเจ้าทั้งหลาย.
19
เพื่อจะขับไล่ศัตรูทั้งหลายจากข้างหน้าเจ้า, ตามคำพระยะโฮวาตรัสนั้น
20
ในเบื้องหน้าเมื่อบุตรชายของเจ้าจะถามว่า, ข้อปฏิญาณกฎหมาย, และข้อพิพากษา, ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเราได้ตรัสสั่งนั้นคืออย่างไร?
21
เจ้าทั้งหลายจงกล่าวแก่บุตรชายนั้นว่า, เราทั้งหลายแต่ก่อนนั้นเป็นทาสของกษัตริย์ฟาโรในประเทศอายฆุบโต: และพระยะโฮวาได้ทรงพาเราออกจากประเทศอายฆุบโตด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์;
22
และพระยะโฮวาได้ทรงสำแดงการสำคัญ, และการอัศจรรย์อันใหญ่น่ากลัว, แก่ประเทศอายฆุบโต, และแก่กษัตริย์ฟาโร, และทั้งราชวงศ์ของท่าน, ต่อหน้าเราทั้งหลาย;
23
และพระองค์ได้ทรงพาเราทั้งหลายออกจากที่นั่น, เพื่อจะนำเราทั้งหลายมาตั้งไว้ที่แผ่นดิน, ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาแก่ปู่ย่าตายายของเรานั้น.
24
พระยะโฮวาได้ตรัสสั่งให้เราทั้งหลายประพฤติตามข้อกฎหมายเหล่านี้, และให้เกรงกลัวพระยะโฮวาพระเจ้าของเรา, จะได้มีความจำเริญสุขแก่เราทั้งหลายทุกเวลา, เพื่อพระองค์จะได้รักษาชีวิตเราไว้ดุจดังเป็นอยู่ทุกวันนี้.
25
ถ้าเราทั้งหลายอุตสาห์ประพฤติตามบัญญัติทั้งหลายเหล่านี้ต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเราตามถ้อยคำซึ่งพระองค์ได้ตรัสสั่งเราไว้นั้น, ก็จะเป็นความชอบธรรมแก่เราทั้งหลาย
← Chapter 5
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 7 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34