Deuteronomy 33

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →

1ลำดับนี้คือคำอวยพร, ที่โมเซบุรุษแห่งพระเจ้าได้อวยพรแก่พวกยิศราเอลเมื่อยังไม่สิ้นชีพ.

2ท่านได้กล่าวว่า, พระยะโฮวาได้เสด็จจากซีนาย, และขึ้นมาจากเซอีรปรากฎแก่เขาทั้งหลาย; พระองค์ได้ทรงส่องแสงมาจากภูเขาฟาราน, มาจากผู้บริสุทธิ์นับเป็นหมื่น ๆ; พระหัตถ์เบื้องขวาของพระองค์นั้นมีพระบัญญัติร้อนดังเปลวเพลิงพลุ่งออกมาสำหรับเขา.

3แท้จริง, พระองค์ทรงรักไพร่พล; คนบริสุทธิ์ทั้งปวงอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์: และเขาทั้งหลายได้นั่งลงใกล้พระบาทพระองค์; และจะรักถ้อยคำของพระองค์.

4โมเซได้สั่งให้เราถือพระบัญญัติ, ซึ่งเป็นของกรรมสิทธิสำหรับที่ประชุมพวกยาโคบ.

5มีกษัตริย์ในพวกยะซูรุน, เมื่อคนหัวหน้าตระกูลทั้งปวง, พวกยิศราเอลได้ประชุมกัน.

6จงให้รูเบ็นมีชีวิตอยู่, และหาตายไม่; อย่าให้ผู้คนของเขามีน้อย.

7พรของยูดาคือดังนี้: และท่านได้ว่า, ขอพระยะโฮวาสดับฟัง, คำของยูดา, และนำเขามายังพวกของตน, มือของเขาได้ต่อสู้ป้องกันตัว; และพระองค์จะเป็นผู้ช่วยเขาให้ชะนะศัตรูทั้งปวงของเขา.

8ท่านกล่าวถึงเลวีว่า, ทูมิมและอูริมของเจ้าอยู่กับผู้บริสุทธิ์ของเจ้า, ผู้ที่เจ้าได้ทดลองที่ตำบลมาซา, และได้ทำให้ขัดเคืองที่น้ำมะริบา;

9ผู้ที่ได้กล่าวถึงบิดา, มารดาของตนว่า, ข้าไม่เห็นเขา; เขาไม่ได้นับถือพี่น้องของตน, และไม่ได้รู้จักบุตรของตนเอง: เพราะเขาได้จำคำ, และรักษาคำสัญญาไมตรีของพระองค์.

10เขาจะสอนพวกยาโคบให้รู้พิพากษา, และพวกยิศราเอลให้รู้พระบัญญัติของพระองค์: เขาจะถวายเครื่องหอม, และเครื่องเผาครบบูชา ที่แท่นบูชาของพระองค์.

11ขอพระยะโฮวา, ทรงอวยพรแก่สิ่งของๆ เขา, และรับกิจธุระมือของเขา: ขอจงตีทำลายคนที่ขึ้นมาต่อสู้และคนที่ชังเขา, ไม่ให้เขาลุกขึ้นอีกได้.

12ท่านได้กล่าวถึงเบ็นยามินว่า, ผู้ที่รักของพระยะโฮวาจะอยู่กับพระองค์เป็นสุข; และพระยะโฮวาจะทรงป้องกันเขาไว้วันยังค่ำ, และพระองค์จะทรงสถิตอยู่หว่างบ่าของเขา.

13ท่านได้กล่าวถึงโยเซฟว่า, จงให้แผ่นดินของเขารับพระพรแห่งพระยะโฮวา, เพราะสิ่งของประเสริฐอันมาจากฟ้าอากาศ, น้ำค้าง, น้ำลึกที่อยู่เบื้องต่ำ,

14เพราะพืชผลอันประเสริฐซึ่งดวงอาทิตย์, และดวงจันทร์ให้บังเกิดมีมานั้น, เพราะของประเสริฐที่ภูเขาโบราณ,

15และที่เนินเขาทั้งปวงอันมั่นคงถาวรเป็นนิตย์,

16เพราะของประเสริฐที่แผ่นดินกับของบริบูรณ์ในแผ่นดินนั้น, และเพราะความชอบของพระองค์ผู้สถิตอยู่ที่พุ่มไม้, จงให้ความอวยพรมาบนศีรษะของโยเซฟ, และบนกระหม่อมของผู้ที่ได้พลัดพรากจากพี่น้องของตน.

17ความรุ่งเรืองของท่านดุจดังโคผู้หัวปีที่ฝูงสัตว์ของท่าน, และเขาของท่านทั้งเขาวัวกระทิง, ด้วยเขาคู่นั้นจะชนชาวประเทศทั้งปวง, จนสุดปลาย แผ่นดินโลก: เอฟรายิมมีคนนับเป็นหมื่นๆ, และมะนาเซมีคนนับเป็นพัน ๆ.

18ท่านได้กล่าวถึงซะบูโลนว่า, จงให้ซะบูโลนยินดี, ในการที่ออกไป, และให้ยิศฆารยินดีในการกระโจมของตน.

19เขาจะเรียกคนทั้งปวงมาประชุมที่ภูเขา; ถวายเครื่องบูชา แห่งความบริสุทธิ์ที่นั่น: เพราะเขาจะดูดดื่มซึ่งความบริบูรณ์ในทะเล, และขุมทรัพย์ซึ่งซ่อนอยู่ที่หาดทราย.

20ท่านได้กล่าวถึงฆาดว่า, จงอวยพรแก่ผู้ที่ให้อาณาเขตต์ของฆาดกว้างยาวออกไป: เขาอยู่ดังสิงห์โตตัวเมีย, ที่กัดฉีกแขน, และกระหม่อมศีรษะ.

21ส่วนที่หนึ่งนั้นเขาได้จดเอาได้ไว้สำหรับตนเอง, เพราะส่วนของผู้ตั้งกฎหมายนั้นก็ได้เก็บไว้; เขาได้มากับผู้หัวหน้าและคนทั้งปวง; ได้ทำให้ความชอบธรรมและข้อพิพากษาของพระยะโฮวา, สำเร็จกับพวกยิศราเอล.

22ท่านได้กล่าวถึงดานว่า, ดานเป็นเหมือนลูกสิงห์โต, ซึ่งกระโจนจากเมืองบาซาน.

23ท่านได้กล่าวถึงนัพธาลีว่า, โอ้ นัพธาลี, ผู้อิ่มเต็มด้วยพระคุณ, และอิ่มหนำด้วยพระพรแห่งพระยะโฮวา, ท่านจะปกครองอยู่ข้างทิศใต้.

24ท่านได้กล่าวถึงอาเซรว่า, จงอวยพรแก่อาเซรให้มีบุตรมาก; ให้เขาเป็นที่ชอบกันกับพี่น้องของตน, และให้เขาจุ่มเท้าของตนในน้ำมัน.

25รองเท้าของเจ้าจะเป็นเหล็กและทองเหลือง; และอายุของเจ้าจะเป็นอย่างไร, กำลังของเจ้าจะเป็นอย่างนั้น.

26ไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดเหมือนพระเจ้า, แห่งยะซูรุน, ผู้เสด็จมาบนฟ้าอากาศจะช่วยเจ้า, คือผู้ทรงประกอบด้วยรัศมีในท้องฟ้า.

27พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่เป็นนิตย์, เป็นที่อาศัยของเจ้า. และพระหัตถ์อันถาวรเป็นนิจ ของพระองค์ก็รับรองเจ้าอยู่, พระองค์ได้ทรงขับไล่พวกศัตรูออกเสียจากข้างหน้าเจ้า, และได้ตรัสว่า, จงทำลายเขาเสียเถิด.

28พวกยิศราเอลจึงจะอยู่พวกเดียวเป็นสุข, และเผ่าพันธุ์ของยาโคบจะอยู่ในแผ่นดิน, ซึ่งมีข้าวและน้ำองุ่น; และฟ้าอากาศจะหยดน้ำค้างลงมาให้เขา.

29โอ้พวกยิศราเอล, เจ้าทั้งหลายเป็นสุขอยู่: ผู้ใดจะเหมือนเจ้า, เป็นชนประเทศที่พระยะโฮวาได้ทรงช่วย, พระองค์เป็นโล่ห์ที่ป้องกันเจ้า, และเป็นพระแสงดาบอันคมกล้าเป็นสง่าของเจ้า: ศัตรูทั้งหลายของเจ้าจะพ่ายแพ้; และเจ้าจะเหยียบบนที่สูงสำหรับนมัสการทั้งหลายของเขา

← Chapter 32 Jump to: Chapter 34 →