Deuteronomy 18

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1พวกปุโรหิตที่ในตระกูลเลวีทั้งหมดนั้นจะหามีส่วนแบ่งกับพวกยิศราเอลไม่. เขาทั้งหลายจะรับประทานของบูชากระทำด้วยไฟแก่พระยะโฮวา, เป็นส่วนแบ่งของตน.

2เขาจะหามีส่วนแบ่งกับพี่น้องไม่ พระยะโฮวาเป็นส่วนแบ่งของเขา, เหมือนพระองค์ได้ตรัสไว้แก่เขาทั้งหลายแล้ว.

3และส่วนที่คนทั้งปวงผู้ที่มาถวายเครื่องบูชาควรให้แก่ปุโรหิตนั้น. จะเป็นโคตัวผู้หรือแกะ, คือดังนี้, ขาหน้าและหัวนั้นจะต้องให้แก่ปุโรหิต.

4ผลข้าวที่เก็บก่อน, และน้ำองุ่นใหม่, น้ำมัน, และขนแกะของเจ้าที่ได้ก่อน, จงให้แก่ปุโรหิต.

5เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ทรงเลือกผู้นั้นออกจากตระกูลทั้งปวงของเจ้าทั้งหลาย, จะให้ยืนปฏิบัติในพระนามพระยะโฮวา, ทั้งตัวเขาและลูกหลานของเขาต่อไปเป็นนิตย์

6ถ้าคนตระกูลเลวีจะมาจากตำบลไหน ๆ ในเขตต์แดนแห่งพวกยิศราเอล, ซึ่งเป็นที่อยู่ของเขา, มาด้วยบรรดาความสุจริตในใจ ยังสถานที่พระยะโฮวาจะทรงเลือกนั้น;

7ก็ให้ผู้นั้นปฏิบัติในพระนามพระยะโฮวาพระเจ้าของเขา, เหมือนกันกับพวกเลวีพี่น้องของเขา, ผู้ยืนต่อพระพักตรพระยะโฮวาในที่นั้น.

8และเขาทั้งหลายจะมีส่วนของบริโภคเหมือนกัน, โดยมิต้องใช้ส่วนทรัพย์ของตนที่ขายได้มานั้น

9เมื่อเจ้าทั้งหลายมาถึงแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะประทานให้นั้น, เจ้าทั้งหลายอย่าได้เรียนทำตามการน่าเกลียดชังของชนประเทศนั้น.

10อย่าให้ผู้ใดในท่ามกลางเจ้าทั้งหลายกระทำให้บุตรชายหญิงของตนลุยไฟ, อย่าให้ผู้ใดกระทำเสี่ยงทายหรือดูฤกษ์ยาม,

11และอย่าให้มีหมอดูจับยามหรือแม่มด อย่าให้มีคนทำอาคมต่างๆ, หรือคนที่ปรึกษาหารือกับผีทั้งปวง, หรือผู้แสดงเวทมนต์, หรือพูดจากับผีผู้ตาย.

12ด้วยผู้ที่ทำการเหล่านี้เป็นที่พระยะโฮวาทรงเกลียดชัง: และเพราะเหตุการน่าเกลียดชังเหล่านี้พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทรงขับไล่ชนประเทศนั้นออกเสียจากข้างหน้าเจ้าทั้งหลาย.

13เจ้าทั้งหลายจงเป็นคนซื่อสัตย์ต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.

14ด้วยชนประเทศทั้งหลาย, ที่เจ้าจะไปอยู่นั้น, ได้หลงเชื่อฟังผู้ดูฤกษ์ยาม, และผู้กระทำเสี่ยงทายนั้น, แต่ฝ่ายเจ้าทั้งหลาย, พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าไม่ทรงอนุญาตให้ทำอย่างนั้นเลย

15พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงโปรดให้ผู้พยากรณ์บังเกิดขึ้นในท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย, แต่พวกพี่น้องของเจ้า, เหมือนเราเอง; เจ้าทั้งหลายจงเชื่อฟังท่านผู้นั้น:

16ตามบรรดาความปรารถนาของเจ้าทั้งหลายที่เจ้าได้ขอต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าที่ภูเขาโฮเร็บ, ในวันที่ประชุมกันนั้นว่า, ขออย่าให้ข้าพเจ้าทั้งหลายได้ยินพระสุระเสียงแห่งพระยะโฮวาพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลายนั้นอีก, และอย่าให้ได้เห็นเปลวเพลิงอันใหญ่นั้น, กลัวว่าจะตาย.

17และพระยะโฮวาได้ตรัสแก่เราว่า, ที่เขากล่าวดังนั้นก็สมควรแล้ว.

18เราจะให้ผู้พยากรณ์บังเกิดขึ้นสำหรับเขาทั้งหลายจากในท่ามกลางพี่น้องเขา, เหมือนอย่างตัวเจ้า; และเราจะเอาถ้อยคำของเราใส่ไว้ในปากผู้นั้น, และผู้นั้นจะกล่าวสำแดงแก่เขาทั้งหลาย สิ่งสารพัตรที่เราจะสั่งแก่ผู้นั้น.

19และผู้หนึ่งผู้ใดซึ่งมิได้ฟังถ้อยคำของเรา, ซึ่งผู้พยากรณ์นั้นจะกล่าวในนามของเรา, เราจะถือโทษผู้นั้น

20แต่ผู้พยากรณ์ที่จะองอาจกล่าวคำในนามของเรา, ซึ่งเรามิได้สั่งเขานั้น, หรือจะกล่าวคำในนามของพระอื่น ๆ, ผู้พยากรณ์นั้นจะต้องถึงตาย.

21ถ้าเจ้าทั้งหลายจะนึกในใจของตนว่า, ทำไมเราจะรู้ได้ว่าคำไหนที่พระยะโฮวาไม่ได้ตรัส?

22เมื่อผู้พยากรณ์จะกล่าวในนามแห่งพระยะโฮวา, ถ้ามิได้เป็นไปตามคำของผู้กล่าว, ข้อนั้นพระยะโฮวามิได้ตรัส: ผู้พยากรณ์นั้นได้องอาจกล่าวเอง, เจ้าทั้งหลายอย่ากลัวเขาเลย

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →