Deuteronomy 17

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1เจ้าทั้งหลายอย่านำโคตัวผู้, หรือแกะที่พิการอย่างหนึ่งอย่างใดมาบูชาถวายแก่พระยะโฮวา, พระเจ้าของเจ้า; เพราะการเหล่านี้ พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทรงเกลียดชัง

2ในเมืองทั้งหลายของเจ้า ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทรงประทานให้เจ้าทั้งหลายนั้น, ถ้ามีผู้ชายหรือผู้หญิง, ที่ได้กระทำชั่วต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า โดยได้ผิดพระบัญญัติคำสัญญาไมตรีของพระองค์,

3และได้หลงปฏิบัตินมัสการพระอื่น,จะเป็นดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์, หรือดวงดาวทั้งปวง, ซึ่งเรามิได้สั่งให้ทำนั้น,

4และมีผู้ใดมาบอกเล่า, และเจ้าได้ยินคำเล่าลือ: แล้วเจ้าจงพิจารณาโดยถี่ถ้วน; ถ้าเห็นเป็นสัตย์จริงว่า, มีผู้ทำการเกลียดชังในท่ามกลางพวกยิศราเอลดังนั้นแล้ว,

5เจ้าจงพาชายหรือหญิงนั้น, ซึ่งได้กระทำการชั่ว, ออกมาที่ประตูเมืองของเจ้า, คือให้เอาหินขว้างชายหรือหญิงนั้นให้ตาย.

6ให้มีพะยานสองสามปากว่า, ผู้นั้นควรแก่โทษจึงประหารชีวิตได้; แต่พะยานปากเดียวจะประหารชีวิตผู้นั้นไม่ได้.

7ผู้ที่เป็นพะยานต้องลงมือกระทำโทษแก่เขาก่อน, ภายหลังคนทั้งปวงจึงลงมือ. ดังนี้แหละเจ้าทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากเจ้า

8ในการพิพากษา, ถ้ามีข้อคดีอันเป็นการยากซึ่งตัดสินไม่ได้, จะเป็นการกระทำให้เลือดตกหรือเป็นความแพ่งหรือเป็นคดีความวิวาทชกตีกันอย่างหนึ่งอย่างใด, ในแว่นแคว้นทั้งหลายของเจ้า; เจ้าทั้งหลายจงไปยังที่ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าทรงเลือกไว้;

9และจงไปหาพวกปุโรหิตผู้เป็นตระกูลเลวี, และผู้ที่เป็นตระลาการในเวลานั้น: หารือในเรื่องความ; และเขาจะแนะนำให้ตัดสิน.

10ผู้ที่อยู่ในตำบลซึ่งพระยะโฮวาจะทรงเลือกนั้น, จะแนะนำให้ตัดสินอย่างไร เจ้าทั้งหลายจงกระทำตาม และเขาทั้งหลายจะบัญชามาอย่างไร เจ้าทั้งหลายจงกระทำตาม: กฎหมายและคำพิพากษาซึ่งเขาบัญชามานั้น,

11เจ้าทั้งหลายจงกระทำตามทุกสิ่งทุกประการ, เจ้าอย่าได้หลีกเลี่ยง; จากคำบัญชาตัดสินนั้น ไปข้างขวา, หรือข้างซ้ายมือเลย.

12และผู้หนึ่งผู้ใดที่จะขัดขืนไม่ทำตาม, ไม่เชื่อฟังปุโรหิตผู้ยืนปฏิบัติฉะเพาะพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, หรือผู้พิพากษา, ผู้นั้นจะต้องถึงตาย; เจ้าทั้งหลายจะกำจัดความชั่วเสียจากท่ามกลางพวกยิศราเอลดังนี้.

13และคนทั้งหลายเมื่อได้ยิน, จะกลัวเกรง, แล้วเขาจะไม่ได้ขัดขืนต่อไปอีก

14เมื่อเจ้าทั้งหลายเข้าไปปกครองในแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวา พระเจ้าของเจ้าจะประทานให้นั้น, เมื่อตั้งอยู่ในแผ่นดินนั้นแล้ว, จะกล่าว่า, เราจะตั้งกษัตริย์ให้ครอบครองพวกเรา, เหมือนอย่างชาวประเทศอื่นๆ ทั้งปวงที่อยู่ล้อมรอบนั้น;

15ก็จงตั้งผู้ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือกไว้ให้เป็นกษัตริย์: คือผู้หนึ่งในพวกพี่น้องของเจ้า ให้เป็นกษัตริย์ครอบครองเจ้าทั้งหลาย; เจ้าทั้งหลายอย่าตั้งชาวประเทศที่มิใช่เป็นพวกพี่น้องของเจ้าให้ครอบครองเจ้าทั้งหลาย.

16แต่ผู้ครอบครองนั้น ห้ามมิให้มีม้ามาก มิให้กระทำให้คนทั้งปวงหันกลับยังประเทศอายฆุบโต, เพื่อจะได้มีม้ามากนั้น; พระยะโฮวาได้ตรัสแก่เจ้าทั้งหลายว่า, เจ้าทั้งหลายจะกลับไปทางนั้นอีกก็หามิได้เลย.

17และผู้ครอบครองนั้นห้ามมิให้มีมเหษีมาก, เพื่อมิให้ใจหันหวนเสีย; และห้ามมิให้มีพัสดุเงินทองมาก

18เมื่อผู้นั้นนั่งบนที่นั่งในแผ่นดินของท่านแล้ว, ท่านจะได้ลอกเขียนพระบัญญัติเหล่านี้, ออกไว้จากหนังสือพระบัญญัติที่อยู่กับพวกปุโรหิตและพวกเลวี:

19และพระบัญญัตินั้นจะต้องอยู่กับท่าน และท่านจะต้องอ่านพระบัญญัตินั้นมิได้ขาดจนสิ้นชีวิต; เพื่อจะได้เรียนการที่จะเกรงกลัวพระยะโฮวาพระเจ้าของตน, และจะได้รักษา บรรดาถ้อยคำในพระบัญญัติ. และข้อกฎหมายเหล่านี้, และประพฤติตาม;

20เพื่อมิให้ใจสูงกว่าพี่น้อง, และเพื่อมิให้หลีกเลี่ยงจากพระบัญญัติเหล่านี้ไปข้างขวา, หรือข้างซ้าย, จะได้ดำรงชีวิตในแผ่นดินไปช้านาน, ทั้งตนเอง, และลูกหลานของตนในท่ามกลางพวกยิศราเอล

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →