Deuteronomy 13

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ถ้าแม้นในท่ามกลางเจ้าทั้งหลายจะบังเกิดมีผู้พยากรณ์หรือผู้ฝันเห็นนิมิตต์, และผู้นั้นจะกล่าวด้วยการสำคัญหรือการอัศจรรย์,

2และสำคัญการอัศจรรย์นั้นจะสำเร็จเป็นไปตามที่เขากล่าวไว้แก่เจ้าทั้งหลายนั้นว่า, ให้เราไปตามปฏิบัติพระอื่นๆ, ซึ่งเจ้าทั้งหลายมิได้รู้จัก;

3เจ้าทั้งหลายอย่าได้เชื่อฟังถ้อยคำของผู้พยากรณ์นั้นหรือผู้ฝันเห็นนิมิตต์นั้นเลย: เพราะพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงทดลองเจ้าทั้งหลายให้รู้ว่า, เจ้าทั้งหลายรักพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าด้วยสิ้นสุดจิตต์สุดใจของเจ้าหรือไม่.

4เจ้าทั้งหลายจงดำเนินตามพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, เกรงกลัวพระองค์, รักษาข้อบัญญัติทั้งหลายของพระองค์, และเชื่อฟังถ้อยคำ ปฏิบัติและนับถือพระองค์.

5จงฆ่าผู้พยากรณ์และผู้ฝันเห็นนิมิตต์นั้นเสีย, เพราะเขาพูดซึ่งคำกบฏต่อพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ผู้ที่ได้ทรงพาเจ้าทั้งหลายออกมาจากประเทศอายฆุบโต และได้ทรงไถ่เจ้าทั้งหลายออกจากเรือนที่เป็นทาส, จะให้เจ้าทั้งหลายหลงจากทางซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ทรงบัญชาสั่งให้เจ้าทั้งหลายเดินนั้น. ดังนี้และเจ้าทั้งหลายจงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย

6ถ้าพี่น้อง, มารดาเดียวกันกับเจ้า, หรือบุตรชายหญิงของเจ้า, หรือภรรยาที่อยู่ในอกใจของเจ้า, หรือมิตรส หายผู้เป็นที่รักร่วมใจของเจ้า, จะชักชวนเจ้าในที่ลับว่า, ให้เราทั้งหลายไปปฏิบัติพระอื่น ๆ ซึ่งเจ้าและปู่ย่าตายายของเจ้ามิได้รู้จัก;

7คือพระของชนประเทศที่อยู่ล้อมรอบใกล้และไกลกับเจ้า, ตั้งแต่สุดปลายแผ่นดินโลกข้างหนึ่ง, จนถึงที่สุดปลายข้างโน้น;

8เจ้าทั้งหลายอย่ายอมเชื่อฟังเขา, อย่าให้ตาของเจ้าเมตตาปราณีเขา, อย่าปิดบังเขาไว้:

9แต่เจ้าทั้งหลายจะต้องฆ่าผู้นั้นเสียเป็นแน่; มือของเจ้าจะต้องยกขึ้นต่อเขาก่อนเพื่อจะประหารชีวิตเขาเสีย และที่หลังให้คนทั้งปวงลงมือด้วย.

10เจ้าทั้งหลายจงเอาหินขว้างคนนั้นเสีย ให้ตาย, เพราะเขาคิดจะผลักไสเจ้าออกเสียจากพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า ผู้ที่ได้พาเจ้าทั้งหลายออกจากแผ่นดินอายฆุบโต, และออกจากเรือนที่เป็นทาส.

11และบรรดาพวกยิศราเอลจะฟังดู, และกลัว เพื่อมิให้ผู้ใดทำการชั่ว ดังนั้นอีกในท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย

12ถ้าเจ้าทั้งหลายจะได้ยินข่าวที่กล่าวถึงหัวเมืองหนึ่งหัวเมืองใด, ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้ เจ้าทั้งหลายอยู่นั้น ว่า,

13มีคนชั่วบางคนได้ออกไปจากเจ้าทั้งหลาย, และได้ชักชวนเหล่าคนในหัวเมืองนั้น ๆ ว่า, ให้เราทั้งหลายไปปฏิบัติพระอื่นๆ, ซึ่งเจ้าทั้งหลายมิได้รู้จัก;

14ก็ให้เจ้าทั้งหลายค้นคว้าสืบความไถ่ถามให้ถี่ถ้วน, ถ้าได้ความจริงว่า, มีผู้ใดทำการชั่วดังนี้ท่ามกลางเจ้าทั้งหลาย,

15ก็ให้เจ้าทั้งหลายประหารชีวิตชาวเมืองนั้นด้วยดาบเสียทีเดียว, คือให้ทำลายบรรดาที่มีอยู่ในเมืองนั้นเสียให้สิ้น, กับให้ฟันฝูงสัตว์ทั้งปวงด้วยคมดาบ.

16และเจ้าทั้งหลายจงเก็บเอาบรรดาเข้าของในที่นั่นมาไว้ที่กลางถนนเมืองนั้น, และเผาด้วยไฟเสียทั้งบรรดา เข้าของกับเมืองนั้นด้วย่ให้สิ้น, ถวายแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า: และเมืองนั้นจะเป็นที่ร้างเป็นนิตย์; จะมิได้สร้างขึ้นอีกเลย.

17เจ้าทั้งหลายอย่าให้สิ่งของอันเป็นที่แช่งนั้นติดอยู่กับมือของเจ้าเลย; เพื่อพระยะโฮวาจะทรงหันหวนจากพระพิโรธอันเร่าร้อนของพระองค์, และทรงสำแดงความเมตตาปราณีแก่เจ้าทั้งหลาย, และทรงกระทำให้เจ้าทั้งหลายมากทวีขึ้น, ดังพระองค์ได้ทรงปฏิญาณไว้กับปู่ย่าตายายของเจ้าทั้งหลาย;

18เมื่อเจ้าทั้งหลายจะเชื่อฟังคำตรัสของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และรักษาข้อบัญญัติของพระองค์ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายในวันนี้, จะทำให้การชอบในคลองพระเนตรของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →