Deuteronomy 12

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1นี้เป็นข้อกฎหมายและข้อพิพากษาซึ่งเจ้าทั้งหลายต้องนับถือประพฤติตามในแผ่นดิน, ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าของปู่ย่าตายายของเจ้าได้ประทานให้เจ้าปกครอง, ตลอดวันคืนแห่งชีวิตที่เจ้าทั้งหลายจะอยู่ในโลกนี้.

2เจ้าทั้งหลายจงทำลายบรรดาสถานที่ซึ่งชนประเทศที่เจ้าจะไปอยู่นั้น ใช้ปฏิบัติพระของเขา, คือบนภูเขาสูงทั้งหลาย, ที่เนินเขา, และที่ใต้ต้นไม้ทั้งปวง:

3เจ้าทั้งหลายจงหักทำลายแท่นบูชา, และแท่นรูปเคารพทั้งปวง, และเผารูปเคารพของเขานั้นด้วยไฟ; และเจ้าจงฟันทำลายรูปเคารพของเขา: และลบทำลายชื่อรูปพระนั้นออกเสียจากที่นั่น.

4เจ้าทั้งหลายอย่าได้กระทำดังนั้นแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.

5แต่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือกที่ใดๆ จากเขตต์แดนตระกูลทั้งปวงของเจ้าสำหรับตั้งพระนามของพระองค์ในที่แห่งหนึ่งแห่งใด, ก็เจ้าทั้งหลายจงไปเฝ้าพระองค์ในที่นั้น,

6และเจ้าทั้งหลายจงนำเครื่องบูชา, และเครื่องบูชาทั้งปวงกับส่วนสิบลดถวายของเจ้า, และของบูชาในมือที่ยกขึ้นแกว่งไปแกว่งมา, กับของบูชาสำหรับปฏิญาณตัว และเครื่องบูชาสำหรับโมทนาพระคุณ, จงนำสัตว์หัวปีในฝูงสัตว์ทั้งปวงของเจ้ามาที่นั่น:

7ในที่นั่นเจ้าทั้งหลายจะรับประทานอาหารต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า. และเจ้าทั้งหลายจะยินดีในกิจธุระ ซึ่งมือของเจ้ากระทำ, ทั้งตัวเจ้าและครอบครัวของเจ้า ในที่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้อวยพรแก่เจ้าทั้งหลายนั้น.

8เจ้าทั้งหลายอย่าทำตามการซึ่งเราทั้งหลายได้กระทำในทุกวันนี้, คือที่ทุกคนกระทำตามที่เห็นดีในตาของตนเอง;

9เพราะเจ้าทั้งหลายยังไม่มาถึงที่หยุด และถึงที่ที่เป็นกรรมสิทธิ์ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้เจ้า.

10แต่เมื่อเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำยาระเด็น, และตั้งอยู่ในแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้เจ้าอยู่นั้น, และเมื่อพระองค์จะได้ให้เจ้าทั้งหลายมีความจำเริญ ปราศจากข้าศึกที่ล้อมอยู่โดยรอบเบียดเบียฬ, เมื่อเจ้าทั้งหลายอยู่เป็นสุขแล้ว;

11ครั้งนั้นจึงจะมีที่ซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงเลือก, เป็นที่สำหรับตั้งพระนามของพระองค์ไว้ในที่นั้น, เจ้าทั้งหลายจงนำบรรดาสิ่งของที่เราสั่งเจ้ามาถึงที่นั้น; คือเครื่องเผาครบบูชา และเครื่องบูชาทั้งปวง, กับส่วนสิบลดถวายของเจ้า, และของบูชาในมือที่ยกขึ้นแกว่งไปแกว่งมา, และบรรดาของซึ่งเจ้าทั้งหลายจะเลือกไว้สำหรับปฏิญาณตัวแก่พระยะโฮวา.

12และเจ้าทั้งหลายจงยินดีต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า ทั้งตัวเจ้า, บุตรชายหญิงของเจ้า, ทาสชายหญิงทั้งปวงของเจ้า และคนตระกูลเลวีซึ่งอยู่ในประตูบ้านของเจ้า, ด้วยเขาหามีส่วนแบ่งที่อยู่กับเจ้าทั้งหลายไม่.

13เจ้าทั้งหลายจงระวังตัว อย่าไปทำเครื่องเผาครบบูชาของเจ้าในทุกแห่งที่เจ้าเห็นดี;

14แต่ในที่ซึ่งพระยะโฮวาจะเลือกในเขตต์แดนตระกูลใดตระกูลหนึ่งของเจ้า, ในที่นั่นเจ้าทั้งหลายจงถวายเผาเครื่องครบบูชา และที่นั้นจงกระทำบรรดาการซึ่งเราได้สั่งเจ้าทั้งหลายไว้

15แต่เจ้าทั้งหลายจะฆ่าและกินเนื้อสัตว์, ทั่วไปในเขตต์แดนของเจ้าก็ได้ตามแต่ใจของเจ้าจะปรารถนา ตามความอวยพรของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า ซึ่งพระองค์ได้ประทานให้เจ้าทั้งหลาย: ผู้ที่มลทินและผู้ที่สะอาดก็กินได้, คือกินเนื้อนางเก้งและเนื้อกวาง.

16แต่เจ้าทั้งหลายอย่าได้กินเลือดสัตว์เลย; แต่เลือดนั้นจงเทให้ไหลออกที่ดินดุจดังน้ำ.

17ส่วนสิบลดสำหรับถวายคือข้าวน้ำองุ่นและน้ำมัน, และสัตว์หัวปีที่ฝูงสัตว์ทั้งปวงของเจ้า, และของสำหรับปฏิญาณตัวกับของถวายสำหรับโมทนาพระคุณ, และของบูชาในมือที่ยกขึ้นแกว่งไปแกว่งมา, เจ้าทั้งหลายจะรับประทานในบ้านในเรือนของเจ้าไม่ได้;

18แต่ของเหล่านี้เจ้าทั้งหลายจะต้องรับประทานต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า ฉะเพาะในที่แห่งหนึ่งแห่งใดที่พระองค์ทรงเลือกไว้, คือตัวเจ้าบุตรชายหญิงของเจ้า, ทาสชายหญิงของเจ้า, และคนตระกูลเลวี ซึ่งอยู่ในประตูบ้านของเจ้า: และเจ้าทั้งหลายจะได้ยินดีต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าในบรรดากิจธุระซึ่งมือของเจ้าจะกระทำ.

19เจ้าทั้งหลายจงระวังตัว อย่าลืมละคนตระกูลเลวีตลอดชีวิตซึ่งอยู่ในแผ่นดินของเจ้า

20ครั้นพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงบันดาลให้เขตต์แดนของเจ้าทั้งหลายกว้างยาวออกไป, สมคำที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้กับเจ้าทั้งหลาย, และเจ้าทั้งหลายจะว่า, เราจะกินเนื้อสัตว์, เพราะใจของเจ้าทั้งหลายนึกปรารถนาจะกินเนื้อสัตว์, เจ้าทั้งหลายจะกินเนื้อสัตว์ก็ได้ตามแต่ใจของเจ้าปรารถนา.

21ถ้าแม้นว่าที่ตำบลซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าได้ทรงเลือกไว้, สำหรับตั้งพระนามของพระองค์นั้น, อยู่ไกลนักจากเจ้าทั้งหลาย, เจ้าทั้งหลายจะฆ่าสัตว์แต่ฝูงสัตว์ทั้งปวงของเจ้า, ซึ่งพระยะโฮวาประทานให้เจ้าทั้งหลาย, ตามคำที่เราได้สั่งไว้นั้น, และเจ้าทั้งหลายจะรับประทานเนื้อสัตว์นั้น ในประตูบ้านของเจ้าก็ได้, ตามแต่ใจของเจ้าจะปรารถนา.

22เจ้าจะรับประทานเนื้อสัดว์นั้นเหมือนอย่างเขารับประทานเนื้อนางเก้ง, และเนื้อกวางก็ได้: ผู้ที่ไม่สะอาดและผู้ที่สะอาดก็รับประทานได้เหมือนกัน.

23แต่เจ้าทั้งหลายจงระวังตัวให้ดีอย่าได้รับประทานเลือดสัตว์เลย: เพราะเลือดนั้นคือชีวิต; และเจ้าจะรับประทานชีวิตนั้นกับเลือดสัตว์ก็ไม่ได้.

24เจ้าทั้งหลายอย่าได้รับประทานเลือดนั้น; เลือดนั้นจงเทให้ไหลออกที่ดินดุจดังน้ำ.

25อย่าได้รับประทานเลย: เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้มีความจำเริญ, และลูกหลานของเจ้าทั้งหลายด้วย, เมื่อเจ้าทั้งหลายกระทำซึ่งการชอบในคลองพระเนตรพระยะโฮวา.

26แต่ของบริสุทธิ์ทั้งปวงของเจ้า, และของสำหรับปฏิญาณตัว, เจ้าทั้งหลายจงเอาไป, ที่ตำบลซึ่งพระยะโฮวาทรงเลือก;

27ถวายเครื่องเผาบูชาคือ, เนื้อและเลือดนั้น, บนพระแท่นบูชาของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า; แต่เลือดแห่งเครื่องเผาบูชานั้นจะต้องเทออกบนแท่นบูชาของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า; และเนื้อนั้นจะรับประทานก็ได้.

28เจ้าทั้งหลายจงเชื่อฟังบรรดาถ้อยคำซึ่งเราได้สั่งเจ้าทั้งหลายนั้น, เพื่อเจ้าทั้งหลายและลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะได้มีความจำเริญต่อไปเป็นนิตย์, เมื่อกระทำซึ่งการดีและการชอบในคลองพระเนตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า

29ครั้นพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าจะทรงตัดทำลายชนประเทศจากข้างหน้าเจ้า, คือประเทศซึ่งเจ้าทั้งหลายจะไปปกครองนั้น, และเจ้าทั้งหลายได้ตั้งอยู่ในแผ่นดินของเขาแล้ว:

30เจ้าทั้งหลายจงระวังตัวอย่าลุ่มหลงตกในการตามอย่างเขา, เมื่อเขาทั้งหลายต้องถูกทำลายเสียจากข้างหน้าเจ้าแล้ว; เจ้าทั้งหลายอย่าได้ขวนขวายถามหาพระทั้งปวงของเขาว่า, ชนประเทศนี้ได้ปฏิบัติพระของเขาอย่างไร? เพื่อเจ้าทั้งหลายจะได้ทำตาม.

31เจ้าทั้งหลายอย่ากระทำดังนั้นแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า: เพราะบรรดาการชั่วลามกซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงเกลียดชังนั้น, เขาทั้งหลายได้กระทำแก่พระของเขาแล้ว; ด้วยบุตรชายหญิงของเขา ๆ ได้เผาไฟบูชาแก่พระของเขา

32สิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เราสั่งเจ้าทั้งหลาย จงระวังทำตาม อย่าได้เพิ่มเติมหรือลดหย่อนเสียจากคำนั้นเลย

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →