Deuteronomy 27

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1โมเซและผู้เฒ่าผู้แก่พวกยิศราเอลได้สั่งคนทั้งปวงได้ว่า, จงรักษาบัญญัติทั้งปวง ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายไว้ในวันนี้.

2ในวันนี้เจ้าทั้งหลายจะข้ามแม่น้ำยาระเด็นเข้าในแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้เจ้านั้น, เจ้าทั้งหลายจงตั้งศิลาใหญ่, โบกปูนให้เกลี้ยง:

3และจารึกบนศิลานั้นบรรดาพระบัญญัตินี้, เมื่อเจ้าได้ข้ามแม่น้ำแล้ว; เจ้าทั้งหลายจะได้เข้าไปในแผ่นดินซึ่งพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าประทานให้เจ้า, อันอุดมด้วยน้ำนมและน้ำผึ้ง, ตามคำซึ่งพระยะโฮวา, พระเจ้าของเจ้าได้ทรงสัญญาไว้กับปู่ย่าตายาย.

4เหตุฉะนี้, เมื่อเจ้าทั้งหลายได้ข้ามแม่น้ำยาระเด็นนั้นแล้ว, เจ้าทั้งหลายจงเอาศิลาเหล่านี้, ซึ่งเราได้สั่งเจ้าไว้ในวันนี้, ไปตั้งขึ้นที่ภูเขาอีบาล, และจงโบกปูนที่ศิลานั้นให้เกลี้ยง.

5ที่นั่นเจ้าจงสร้างแท่นบูชาแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, ด้วยศิลา: ที่ไม่ได้สกัดด้วยเหล็กสกัด.

6เจ้าทั้งหลายจงสร้างแท่นบูชาแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าด้วยศิลาอันไม่ได้ตกแต่ง; และถวายเครื่องเผาบูชาแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้าที่แท่นนั้น:

7เจ้าทั้งหลายจงถวายเครื่องบูชาโมทนาพระคุณ, และรับประทานที่นั้น; และมีความยินดีต่อพระพักตรพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.

8เจ้าทั้งหลายจงจารึกบรรดาพระบัญญัตินี้ไว้ที่ศิลานั้นให้ชัดเจน

9โมเซและพวกปุโรหิตผู้เป็นตระกูลเลวีนั้นได้กล่าวแก่บรรดาพวกยิศราเอลว่า, ดูกรพวกยิศราเอล, จงสงบเงียบ, และเชื่อฟัง: วันนี้เจ้าทั้งหลายได้เป็นไพร่พลของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า.

10เหตุฉะนี้เจ้าทั้งหลายจงเชื่อฟังถ้อยคำของพระยะโฮวาพระเจ้าของเจ้า, และทำตามข้อบัญญัติ และข้อกฎหมายทั้งปวงของพระองค์, ซึ่งเราสั่งเจ้าทั้งหลายไว้ในวันนี้

11ในวันนั้นโมเซได้สั่งคนทั้งปวงไว้ว่า,

12เมื่อเจ้าทั้งหลายได้ข้ามแม่น้ำยาระเด็นนั้นแล้ว, ให้คนเหล่านี้ยืนอยู่บนภูเขาฆะรีซิมกล่าวคำอวยพรให้คนทั้งปวง, คือ, ตระกูลซีโมน, เลวี, ยูดา, ยิซะคาร, โยเซฟ, และเบ็นยามิน.

13ให้ตระกูลเหล่านี้ยืนอยู่บนภูเขาอีบาลจะกล่าวคำแช่ง: คือ รูเบ็น, ฆาด, อาเซร, ซะบูโลน, ดาน, และนัพธาลี.

14แล้วให้พวกเลวีกล่าวด้วยเสียงอันดังแก่คนพวกยิศราเอลทั้งปวงว่า:

15ความแช่งจงมีแก่คนที่ทำรูปเคารพคือรูปสลัก, และรูปหล่อเป็นฝีมือของช่าง, และตั้งไว้ในที่ลี้ลับ. การนั้นเป็นที่พระยะโฮวาทรงเกลียดชัง และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

16ความแช่งจงมีแก่คนที่ประมาทหมิ่นบิดาของตน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

17ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้ถอนหลักเขตต์แดนรุกที่ดินของเพื่อนบ้าน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

18ความแช่งจงมีแก่คนที่ทำให้คนตาบอดหลงทาง, และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

19ความแช่งจงมีแก่คนพิพากษาความเป็นอสัตย์อธรรมแก่คนต่างชาติ, ลูกกำพร้า, และหญิงหม้าย. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

20ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้ร่วมสังวาสกับภรรยาของบิดา, เพราะได้เปิดผ้าห่มนอนของบิดาตน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

21ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้สังวาสกับสัตว์เดียรัจฉาน. และให้คนทั้งหลายตอบว่า, อาเมน

22ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้สังวาสกับพี่สาวน้องสาว, คือบุตรของบิดา, หรือบุตรมารดาตน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

23ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้ร่วมสังวาสกับแม่ยายของตน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

24ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้ลอบตีเพื่อนบ้านของตน. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

25ความแช่งจงมีแก่คนที่ได้รับสินบน ฆ่าคนที่ไม่มีผิด. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

26ความแช่งจงมีแก่คนที่ไม่เชื่อฟังและประพฤติตามบรรดาถ้อยคำพระบัญญัติเหล่านี้. และให้คนทั้งปวงตอบว่า, อาเมน

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →