bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Thai
/
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
/
Jeremiah 12
Jeremiah 12
Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 13 →
1
พระยาห์เวห์ พระองค์ชอบธรรมเสมอ เมื่อข้าพเจ้านำคดีความมาต่อหน้าพระองค์ แต่ข้าพเจ้าก็ขอพูดเรื่องความยุติธรรมของพระองค์ เหตุใดหนทางของคนชั่วจึงเจริญรุ่งเรือง เหตุใดคนอธรรมจึงอยู่สุขสบาย
2
พระองค์ปลูกพวกเขา แล้วเขาก็หยั่งราก เจริญงอกงามและเกิดผล ปากพวกเขามักพูดถึงพระองค์ แต่ใจพวกเขาห่างไกลพระองค์
3
แต่พระยาห์เวห์พระองค์รู้จักข้าพเจ้า เห็นและทดสอบความคิดของข้าเกี่ยวกับพระองค์ ขอลากพวกเขาออกไปเหมือนแกะที่จะถูกเชือด! ขอแยกเขาออกไว้สำหรับวันประหาร!
4
ดินแดนนี้จะแห้งแล้งไปนานเท่าใด และทุ่งหญ้าทุกแห่งจะเหี่ยวเฉานานแค่ไหน เพราะคนที่อาศัยอยู่ในนั้นชั่วร้าย สัตว์และนกจึงพินาศไป ยิ่งกว่านั้น ประชาชนพูดกันว่า “พระองค์ไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราหรือ
5
หากเจ้าวิ่งแข่งกับมนุษย์ แล้วเขาทำให้เจ้าหมดแรง แล้วเจ้าจะวิ่งแข่งกับม้าได้อย่างไร หากเจ้าสะดุดล้ม ในดินแดนที่ปลอดภัย เจ้าจะทำอย่างไรในป่าริมแม่น้ำจอร์แดน
6
แม้แต่ญาติและสมาชิกในครอบครัวของเจ้าเอง ก็ยังทรยศเจ้า พวกเขาร้องเสียงดังใส่เจ้า อย่าเชื่อใจเขา แม้เขาจะพูดดีกับเจ้า
7
เราจะทิ้งบ้านของเรา และละทิ้งมรดกของเรา เราจะปล่อยผู้ที่เรารัก ไว้ในมือของศัตรู
8
มรดกของเรากลายเป็น สิงโตในป่าสำหรับเรา เธอคำรามใส่เรา ดังนั้นเราจึงเกลียดเธอ
9
มรดกของเรากลายเป็น นกสีสันสะดุดตา ที่นกอื่นล้อมเล่นงานมันไม่ใช่หรือ ไปเถิด ไปรวบรวมสัตว์ป่าทั้งหมด มาเขมือบกินมัน
10
คนเลี้ยงแกะมากมายจะทำลายสวนองุ่นของเรา เหยียบย่ำท้องทุ่งของเรา พวกเขาจะทำให้ทุ่งอันรื่นรมย์ของเรา กลายเป็นที่รกร้าง
11
มันจะกลายเป็นถิ่นรกร้าง แห้งแล้งและทิ้งร้างต่อหน้าเรา แผ่นดินทั้งสิ้นถูกทิ้งร้าง เพราะไม่มีใครสนใจ
12
ผู้ทำลายกรูกันมาเหนือที่สูง อันแห้งแล้งในทะเลทราย เพราะดาบของพระยาห์เวห์จะทำลายล้าง จากสุดเขตแดนด้านหนึ่งจดอีกด้านหนึ่ง จะไม่มีใครหนีรอดปลอดภัย
13
พวกเขาจะหว่านข้าวสาลีแต่เกี่ยวหนาม จะตรากตรำหมดแรงแต่ไม่ได้อะไร พวกเขาจะเก็บเกี่ยวแต่ความอับอาย เนื่องจากความโกรธอันรุนแรงของพระยาห์เวห์”
14
พระยาห์เวห์พูดว่า “สำหรับเพื่อนบ้านผู้ชั่วร้ายของเราทุกคน ผู้ซึ่งยึดสมบัติที่เราให้ประชาชนอิสราเอลของเรา เราจะถอนรากถอนโคนพวกเขาจากแผ่นดิน และถอนรากถอนโคนชาวยูดาห์จากหมู่พวกเขา
15
แต่หลังจากที่เราถอนรากพวกเขาแล้ว เราจะเมตตาและจะพาเขาแต่ละคนกลับไปยังมรดกและดินแดนของเขาอีกครั้ง
16
และหากพวกเขาตั้งใจเรียนรู้วิถีทางของประชาชนของเรา และปฏิญาณด้วยนามของเราว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เหมือนที่เขาเคยสอนคนของเราให้ปฏิญาณโดยอ้างพระบาอัล เมื่อนั้นเขาจะได้รับการสถาปนาไว้ในหมู่ประชาชนของเรา
17
แต่หากชนชาติใดไม่ฟัง เราจะกำจัดและทำลายเขาให้สิ้นซาก” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้
← Chapter 11
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 13 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52