Jeremiah 29

Thai TCV 2025 (คัมภีร์ ฉบับไทยสามัญ)

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →

1ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์เขียนจดหมายฉบับหนึ่งจากเยรูซาเล็มถึงบรรดาผู้อาวุโส ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนซึ่งถูกกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์กวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่บาบิโลน

2(หลังจากที่กษัตริย์เยโฮยาคีน แม่ของกษัตริย์ พวกข้าราชการ พวกผู้นำยูดาห์และเยรูซาเล็ม ช่างเหล็กและคนงานที่มีฝีมือถูกกวาดต้อนไปจากเยรูซาเล็ม)

3เขาส่งจดหมายฉบับนี้ไปกับเอลาสาห์ลูกชายชาฟาน และเกมาริยาห์ลูกชายฮิลคียาห์ ซึ่งกษัตริย์เศเดคียาห์แห่งยูดาห์ให้ไปพบกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ในบาบิโลน มีใจความว่า

4พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลกล่าวดังนี้ต่อทุกคน ซึ่งเรากวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปที่บาบิโลนว่า

5“จงสร้างบ้านและตั้งรกราก จงเพาะปลูกและกินพืชผลที่ได้

6จงแต่งงาน มีลูกชายลูกสาว หาคู่ครองให้พวกเขาเพื่อจะได้มีลูกหลานต่อไป จงมีจำนวนเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ลดลง

7ทั้งจงแสวงหาสันติสุขและความเจริญรุ่งเรืองของเมือง ที่เราให้เจ้าไปเป็นเชลยด้วย จงอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เพื่อเมืองนั้น เพราะหากมันเจริญ เจ้าก็เจริญด้วย”

8ถูกแล้ว พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า “อย่ายอมให้พวกผู้พยากรณ์และหมอดูในหมู่พวกเจ้าหลอกลวงเจ้า อย่าฟังความฝันที่เจ้าอยากให้พวกเขาฝัน

9พวกเขากำลังพยากรณ์เท็จในนามของเราให้เจ้าฟัง เราไม่ได้ส่งพวกเขาไป” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

10พระยาห์เวห์พูดว่า “เมื่อเป็นเชลยในบาบิโลนจนครบเจ็ดสิบปีแล้ว เราจะมาหาเจ้าและทำตามสัญญาอันดีที่จะนำเจ้ากลับมาที่นี่”

11พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เพราะเรารู้แผนการที่เรามีไว้สำหรับเจ้า เป็นแผนการเพื่อทำให้เจ้ารุ่งเรือง ไม่ใช่เพื่อทำร้าย เป็นแผนการเพื่อให้ความหวังและอนาคตแก่เจ้า

12แล้วเจ้าจะร้องเรียกเรา และมาอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังเจ้า

13เจ้าจะแสวงหาเราและพบเรา เมื่อเจ้าแสวงหาเราอย่างสุดใจ”

14พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เจ้าจะพบเรา และเราจะนำเจ้ากลับมาจากการเป็นเชลย ” พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เราจะรวบรวมเจ้าออกมาจากชนชาติและดินแดนทั้งปวงที่เราเนรเทศเจ้า และเราจะพาเจ้ากลับมายังที่เดิม ซึ่งเราได้พาเจ้าจากไปเป็นเชลย”

15ท่านอาจกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ได้ตั้งผู้เผยพระวจนะให้เราในบาบิโลน”

16แต่พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับกษัตริย์ผู้นั่งบนบัลลังก์ของดาวิด และประชาชนที่ยังคงอยู่ในเมืองนี้คือเพื่อนร่วมชาติ ซึ่งไม่ได้ไปเป็นเชลยกับท่านนั้นว่า

17ถูกแล้ว พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า “เราจะส่งสงคราม การกันดารอาหาร และโรคระบาดมาสู่พวกเขา และทำให้เขาเหมือนผลมะเดื่อเน่า ซึ่งเน่าจนกินไม่ได้

18เราจะตามล่าเขาด้วยสงคราม การกันดารอาหาร และโรคระบาด และจะทำให้เขาเป็นที่น่ารังเกียจแก่อาณาจักรทั้งสิ้นในโลก เป็นคำสาปแช่ง เป็นที่สยดสยอง ดูหมิ่นและติเตียนในหมู่ชนชาติที่เราขับไล่เขาไป”

19พระยาห์เวห์ประกาศว่า “เพราะเขาไม่ฟังถ้อยคำของเรา ถ้อยคำที่เราใช้ให้ผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเราไปพูดด้วยครั้งแล้วครั้งเล่า และพวกเจ้าเหล่าเชลยก็ไม่ฟังด้วย” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

20ฉะนั้น พวกท่านผู้จากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยที่บาบิโลน จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์

21พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดเกี่ยวกับอาหับลูกชายโคลายาห์ และเศเดคียาห์ลูกชายมาอาเสอาห์ ซึ่งอ้างนามของเรากล่าวเท็จให้เจ้าฟังนั้นว่า “เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน และกษัตริย์จะฆ่าเขาทั้งคู่ต่อหน้าพวกเจ้า

22เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับทั้งสองคนนี้ ทำให้เชลยจากยูดาห์ซึ่งอยู่ในบาบิโลนแช่งด่ากันว่า ‘ขอให้พระยาห์เวห์ทำกับเจ้าเหมือนเศเดคียาห์และอาหับซึ่งกษัตริย์บาบิโลนได้เผาในกองไฟ’

23เพราะพวกเขาได้ทำสิ่งเลวร้ายในอิสราเอล พวกเขาเป็นชู้กับภรรยาของเพื่อนบ้าน และกล่าวเท็จในนามของเรา ซึ่งเราไม่ได้อนุญาต เรารู้เห็นเป็นพยานเรื่องนี้” พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

24จงบอกเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า

25“พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดดังนี้ว่า เจ้าส่งจดหมายในนามของเจ้าเองมาถึงประชาชนในเยรูซาเล็ม ถึงปุโรหิตเศฟันยาห์ลูกชายมาอาเสอาห์ และถึงปุโรหิตอื่นๆ ทุกคน เจ้าได้บอกเศฟันยาห์ว่า

26‘พระยาห์เวห์ได้แต่งตั้งให้ท่านเป็นปุโรหิตแทนเยโฮยาดา เพื่อดูแลบ้านของพระยาห์เวห์ ถ้ามีคนบ้าที่ทำตัวเหมือนผู้เผยพระวจนะ ท่านจับใส่ขื่อและปลอกคอเหล็ก

27แล้วทำไมท่านจึงไม่จัดการเยเรมีย์ชาวอานาโธท ซึ่งตั้งตนเป็นผู้เผยพระวจนะในหมู่ท่านเล่า

28เขาได้ส่งจดหมายถึงพวกเราในบาบิโลนว่า เราจะเป็นเชลยอยู่นาน ฉะนั้นให้สร้างบ้านเรือน ตั้งรกราก เพาะปลูก และกินพืชผลที่ได้’ ”

29แต่ปุโรหิตเศฟันยาห์อ่านจดหมายฉบับนี้ให้ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ฟัง

30แล้วมีถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า

31“จงแจ้งข้อความนี้แก่เชลยว่า ‘พระยาห์เวห์พูดเกี่ยวกับเชไมอาห์ชาวเนเฮลามดังนี้ว่า เพราะเชไมอาห์ได้พยากรณ์แก่พวกเจ้า ทั้งที่เราไม่ได้ส่งเขาไป และโน้มน้าวให้เจ้าวางใจในคำโกหก

32พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า เราจะลงโทษเชไมอาห์ชาวเนเฮลามกับลูกหลานของเขาอย่างแน่นอน เขาจะไม่เหลือใครในหมู่ชนชาตินี้ ทั้งจะไม่ได้เห็นสิ่งดีงามที่เราจะทำเพื่อประชาชนของเรา เพราะเขาได้สอนให้กบฏต่อเรา พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น’ ”

← Chapter 28 Jump to: Chapter 30 →